Η ηθοποιός και σκηνοθέτης Βαρβάρα Δουμανίδου μιλάει για αυτά που την εμπνέουν, την παθιάζουν, τη θυμώνουν και για όσα αγαπά στη Θεσσαλονίκη
της Αθανασίας Μπίδιου
Αν και όταν ήταν μικρό κοριτσάκι κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί αφηνόταν στα φτερά της φαντασίας φτιάχνοντας ιστορίες στο μυαλό της στις οποίες πρωταγωνιστούσε, μεγαλώνοντας το θέατρο δεν ήρθε ως αυτονόητη επιλογή. Για την ακρίβεια, όπως λέει η ηθοποιός και σκηνοθέτης Βαρβάρα Δουμανίδου, το θέατρο ήρθε κάπως τελευταίο στην καλλιτεχνική της αναζήτηση όταν μετά από αδέξιες φωτογραφίες, εφηβικά ποιήματα, φάλτσα τραγούδια και μονοδιάστατες ζωγραφιές, συνειδητοποίησε πως πρέπει να περάσει και την τελευταία πόρτα της Τέχνης. Ένιωσε μέσα της το «κάλεσμα» παρακολουθώντας την παράσταση «Χοηφόρες» με τη Λυδία Κονιόρδου το 1992.
Διαβάστε περισσότερα στη Vwoman.gr.