Μετά τη χθεσινή ανάρτηση για το κουφάρι του ποδηλάτου στη βάση της Καμάρας, αναγνώστες μας βομβάρδισαν με καταγγελίες και φωτογραφίες. Δεν γίνεται φυσικά να υποκαταστήσει η στήλη τους αρμόδιους φορείς, γι’ αυτό και μόνο σε ξεχωριστές περιπτώσεις θα γίνεται αναφορά.
Κλείνω το θέμα με τη φωτογραφία που μας έστειλε περίοικος της πλατείας του Συντριβανίου με την «ξεκοιλιασμένη» βέσπα, που βρίσκεται για καιρό ακριβώς στη γωνία.
Επειδή εχθές με μάλωσε αναγνώστης της στήλης, γιατί δεν ενημέρωσα το Δήμο για τον σκελετό του ποδηλάτου που βρίσκεται επί τρίμηνο στην Καμάρα (αυτό ήταν φαίνεται το αρνητικό στοιχείο της υπόθεσης) έχω να πω τα εξής.
Τα «στραβά» που βλέπουμε καθημερινά είναι χιλιάδες, δεν είναι ένα και δύο. Θα έπρεπε σε 24ωρη βάση να βρίσκεται στο τηλέφωνο ο πολίτης για να ενημερώνει τους αρμόδιους. Αυτό γίνεται σε πόλεις που όλα βαίνουν ομαλώς και μόλις κάτι χαλά την ισορροπία, φροντίζει ο ευαισθητοποιημένος πολίτης να ενημερώσει τις υπηρεσίες.
Στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης, εδώ και δεκαετίες, αν γράφαμε καθημερινά τα στραβά θα εκδίδαμε εγκυκλοπαίδεια αντί για εφημερίδα.
Αλλιώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η κατάσταση. Να βγουν από τα γραφεία τους οι επιθεωρητές και να καταγράφουν αυτοί όσα πρέπει να (επι)διορθωθούν. Παράλληλα, θα έπρεπε οι ίδιοι οδοκαθαριστές, να επεμβαίνουν. Τόσο δύσκολο ήταν σ’ αυτόν που καθαρίζει την Καμάρα, να κόψει τα χόρτα που φυτρώνουν γύρω από τη βάση; Αν ο ίδιος δεν έχει ευαισθησία, οφείλει ο επιθεωρητής να του την επιβάλλει. Αυτός είναι ο ρόλος του.
Πάνω απ’ όλα βέβαια, οφείλουμε να αποκτήσουμε αγωγή, την οποία δεν έχουμε, και ας είναι πικρό να το παραδεχθούμε. Ποιος στην ευχή γεμίζει με σκουπίδια πεζοδρόμια και πλατείες, αν όχι εμείς οι ίδιοι;