Με διαφορά δύο εβδομάδων βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη, στην πρώτη τους επίσκεψη στην πόλη μετά την καραντίνα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας. Διαφορετικοί ρόλοι, διαφορετικοί στόχοι. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τις υποσχέσεις και τις εξαγγελίες του, όπως τις διατύπωσε από το βήμα της 84ης ΔΕΘ, αλλά και την παρουσία του στην πόλη, στις 26 Μαΐου, οι οποίες συγκροτούν και την “ατζέντα Μητσοτάκη” για τη Θεσσαλονίκη. Η υλοποίηση αυτής της ατζέντας θα είναι το μεγάλο του στοίχημα. Από την άλλη ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει ακόμη να τακτοποιήσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς με το πρόσφατο κυβερνητικό παρελθόν του, σε σχέση πάντα με όσα έκανε ή δεν έκανε, για την πόλη.
Η αλήθεια είναι ότι ο Αλ. Τσίπρας ξεκινά από μειονεκτική θέση, στην αναμέτρησή του με τον Κυρ. Μητσοτάκη στο πεδίο της Θεσσαλονίκης. Ο λόγος δεν είναι τόσο η προ έτους εκλογική ήττα του. Άλλωστε, στη Θεσσαλονίκη ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα πήγε και τόσο άσχημα, παρά τη σκιά της συμφωνίας των Πρεσπών. Η μεγαλύτερη δυσκολία για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην παρούσα φάση είναι ότι στην πόλη, το κόμμα του, δεν διαθέτει πολιτικά ερείσματα. Δεν κατέχει πλέον κυβερνητικούς ή κρατικούς θώκους, ενώ και η παρουσία του στα πεδία της αυτοδιοίκησης και του συνδικαλισμού είναι από ανεμική έως ανύπαρκτη. Την ώρα που το κυβερνών κόμμα έχει να αντιπαραθέσει κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους, καθώς και πλειάδα γαλάζιων αυτοδιοικητικών παραγόντων, με πρώτους και καλύτερους τον περιφερειάρχη Απόστολο Τζιτζικώστα και τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Ζέρβα.
Η επιλογή του Αλ. Τσίπρα να επισκεφθεί χθες τον δήμο Κορδελιού - Ευόσμου δεν ήταν τυχαία. Πρόκειται για τον δεύτερο μεγαλύτερο δήμο του πολεοδομικού συγκροτήματος, με έναν δήμαρχο, τον Κλεάνθη Μανδαλιανό, ο οποίος πρόσκειται μεν στο κυβερνών κόμμα, αλλά δεν θεωρείται “βαμμένος” νεοδημοκράτης. Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλησε να υπογραμμίσει την καλή σχέση του κόμματός του με τις δυτικές συνοικίες, οι οποίες, μάλιστα, του επιφύλαξαν θετικά εκλογικά ποσοστά στις τελευταίες εθνικές εκλογές, σε αντίθεση με τη ΝΔ η οποία κατέγραψε εκεί τις χαμηλότερες επιδόσεις της.
Οι διαδοχικές συναντήσεις τις οποίες είχε με επαγγελματίες του χώρου της εστίασης καθώς και με εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων της Θεσσαλονίκης (Επιμελητήρια, Σύλλογοι) σηματοδοτεί την προσπάθεια του Αλ. Τσίπρα να επανασυνδεθεί ο ίδιος και το κόμμα του με τη λεγόμενη “μεσαία τάξη”, την οποία αφαίμαξε φορολογικά, εισπράττοντας το ανάλογο τίμημα στην κάλπη. Είχαν προηγηθεί, άλλωστε, τηλεδιασκέψεις των τοπικών βουλευτών με τους εκπροσώπους των παραγωγικών φορέων κατά την περίοδο της καραντίνας και, όπως αναφέρουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, η προσπάθεια επαναπροσέγγισης με τη μεσαία τάξη θα έχει συνέχεια.
Τέλος, η, εκτός προγράμματος, απροειδοποίητη επίσκεψη στο μετρό ικανοποιούσε την ανάγκη, κριτικής προς το κυβερνών κόμμα, για την επιλογή του να ανατρέψει τον σχεδιασμό της προηγούμενης κυβέρνησης όσον αφορά την κατασκευή του σταθμού Βενιζέλου. Έτσι κι αλλιώς, η αντιπαράθεση γύρω από αυτό το θέμα, έχει αποκτήσει έντονα κομματικά χαρακτηριστικά εδώ και τουλάχιστον μια επταετία. Βεβαίως, όσα είπε ο Αλ. Τσίπρας περί λειτουργίας του μετρό εντός του 2020 εάν παρέμενε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση δεν έχουν καμία δόση αλήθειας, ωστόσο είναι σαφές ότι οι όποιες νέες καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση του έργου θα χρεώνονται πλέον στο κυβερνών κόμμα. Εάν η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν καταφέρει να παραδώσει το έργο εντός του 2023. όπως η ίδια υποσχέθηκε, θα είναι εκείνη μόνη υπόλογη.
Επόμενη “συνάντηση” των δύο στη Θεσσαλονίκη θα είναι τον προσεχή Σεπτέμβριο, στο πλαίσιο της 85ης ΔΕΘ. Εκεί ο Κυρ. Μητσοτάκης θα πρέπει να παρουσιάσει τον έλεγχο προόδου του, σε σχέση με όσα είχε υποσχεθεί πριν από έναν χρόνο, χωρίς τα ελαφρυντικά τα οποία είχε πέρυσι ως πρωτοεμφανιζόμενος. Ο δε Αλ. Τσίπρας, εκτός από την αυτονόητη κριτική του προς την κυβέρνηση, θα πρέπει να εισφέρει και ορισμένα νέα προγραμματικά στοιχεία, αναφορικά με τη νέα ατζέντα του για τη Θεσσαλονίκη.