Το αίσθημα ανασφάλειας του πληθυσμού στη δύσκολη συγκυρία της δεύτερης φάσης του κορωνοΐού μετριέται με διαφόρους τρόπους. Ο ασφαλέστερος; Η πορεία των υπολοίπων των καταθέσεων στις τράπεζες. Ενδεικτικό παράδειγμα: Ακόμα και τον Σεπτέμβριο, όπου υπήρχαν μόνο ενδείξεις σχετικά με το τι έρχεται, σημειώθηκε νέα αύξηση τους κατά 1,2 δισ. ευρώ περίπου.
Το συμπέρασμα; Επιχειρήσεις και νοικοκυριά περικόπτουν τις δαπάνες τους και διακρατούν τη ρευστότητα που διοχετεύεται στην οικονομία μέσω των προγραμμάτων στήριξης. Κι ο λόγος είναι προφανής. Κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει πλέον την επόμενη μέρα, κυριολεκτικά.
Ειδικά σε ό,τι αφορά στα νοικοκυριά, εκείνο που θα πρέπει να παρατηρήσει κανείς και στο οποίο θα πρέπει να σταθεί ιδιαίτερα, είναι το εξής: Είναι αυξημένες κατά 283 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας άνοδο κατά 5,4% σε ετήσια βάση, ωστόσο, η αποταμίευση όπως αυτή καταγράφεται στα υπόλοιπα που υπάρχουν σε προθεσμιακές καταθέσεις ήταν μειωμένη κατά 364 εκατ. ευρώ. Ο λόγος; Η πλειοψηφία των νοικοκυριών κρατάει τα λιγοστά ρευστά διαθέσιμα σε λογαριασμούς άμεσης ανάλωσης, δηλαδή σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα υπόλοιπα σε προθεσμιακές καταθέσεις υποχώρησαν τον Σεπτέμβριο στα 39,2 δισ. ευρώ, ενώ τα υπόλοιπα των λογαριασμών ταμιευτηρίου ανήλθαν σε 62,5 δισ. ευρώ.
Τροχοπέδη παραμένει επίσης η χρηματοδότηση των νοικοκυριών που εξακολουθεί να βρίσκεται σε αρνητικό έδαφος, δηλαδή στο -2,5%, καθώς η άνοδος της ανεργίας αναστέλλει κάθε διάθεση για καταναλωτικές δαπάνες ή δανεισμό. Το συμπέρασμα; Ο κόσμος φοβάται και το δείχνει με κάθε τρόπο. Το μέλλον είναι αβέβαιο και κανείς δεν ξέρει πως διαμορφώνεται η επόμενη μέρα του.