Θα είναι σκληρή η πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να διαχειριστεί η επόμενη κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εθνικές εκλογές του Ιουλίου. Κι αυτό γιατί, πέραν των τρεχόντων θεμάτων, που θα πρέπει να διαχειριστεί, θα υπάρχουν και τα διαρθρωτικά, τα οποία δεν μπορούν να πάνε άλλο πίσω. Ούτε να κρύβονται κάτω από το χαλί, όπως γίνεται μέχρι σήμερα, επιμελώς.
Όποιος μπει στον κόπο να διαβάσει προσεκτικά την τελευταία δημόσια παρέμβαση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα, θα διαπιστώσει για παράδειγμα ότι εκτός απ' το θέμα του ασφαλιστικού (που πήρε μεγάλες διαστάσεις είναι η αλήθεια), έθεσε και το ζήτημα της παράτασης του εργασιακού βίου! Με εύσχημο τρόπο, αλλά το έπραξε.
Αν ο κυβερνητικός μηχανισμός είχε τα αντανακλαστικά προ των ευρωεκλογών, θα έκανε (και) αυτή την αναφορά κεντρικό προεκλογικό του αφήγημα. Αυτή τη φορά όμως δεν το πήρε καν χαμπάρι. Δείγμα κι αυτό της διάλυσης που επικρατεί πλέον στο κυβερνητικό στρατόπεδο μετά την ήττα των ευρωεκλογών. Ωστόσο, ανεξαρτήτως αυτής της κρίσιμης πολιτικής διάστασης, υπάρχει πάντα η ουσία του ζητήματος. Η επέκταση του εργασιακού βίου. Κι εύλογα γεννάται το ερώτημα: Πότε και ποια κυβέρνηση θα ακουμπήσει τέτοιου είδους κρίσιμα ζητήματα, για να λυθεί το ασφαλιστικό ζήτημα;
Ο κ. Στουρνάρας βεβαίως ξέρει πως ό,τι λέει «χρεώνεται» στον κ. Μητσοτάκη και στο κόμμα του. Γεννάται λοιπόν η απορία: Γνώριζαν από τη ΝΔ το θέμα; Πάντως, από την Πειραιώς διαβεβαιώνουν ότι «δεν ήξεραν τίποτα». Αυτό ωστόσο δεν συνεπάγεται ότι κάποια στιγμή δεν θα ασχοληθούν με το ζήτημα.