Στις επάλξεις παραμένει το ποδοσφαιρικό τμήμα του Ηρακλή για την πολυπόθητη επιστροφή στη Super League μετά από εννιά χρόνια... εξορίας σε κατηγορίες που δεν αρμόζουν στην ιστορία και τη δυναμική του συλλόγου.
Παρά τη... μουτζούρα στο φινάλε με την απώλεια του Super Cup, το χρώμα της επιτυχίας παραμένει κυανόλευκο, σημαδεύοντας μία σεζόν με χαμόγελα και υποχρέωσεις ενόψει της παρουσίας του Γηραιού στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, από τα οποία το κλαμπ δεν έπεσε ποτέ αγωνιστικά.
Ο Παναγιώτης Κυνηγόπουλος, που αποτελεί έναν από τους πιο έμπειρους παίκτες στο ρόστερ των Θεσσαλονικέων με δύο σερί σεζόν και μία παλαιότερα, στη δύσκολη αγωνιστική περιόδο 2016-17 του υποβιβασμού, μιλά στη Voria.gr για την ολοκλήρηση του... ταξιδιού στη δεύτερη κατηγορία, τις πιο ξεχωριστές στιγμές της ανόδου, τον Παναγιώτη Μονεμβασιώτη, το Καυτανζόγλειο και τη συμβολή του κόσμου.
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο 29χρονος εξτρέμ του Ημίθεου:
Για τις σκέψεις του μετά την ολοκλήωση της σεζόν: «Γενικά απολαμβάνω τις ημέρες μου μετά το πρωτάθλημα, έχουμε μία μικρή στεναχώρια για την απώλεια Super Cup αλλά ο κύριος στόχος επετεύχθη. Ξυπνάμε και πηγαίνουμε στην προπόνηση ένας προς έναν με ένα χαμόγελο που φτάνει ψηλά».
Για το τι άλλαξε με την έλευση του Γιώργου Πετράκη: «Έφερε τη φιλοσοφία του στην ομάδα, με τις αλλαγές προπονητών το χάναμε. Αν φύγει κάποιος το χάνεις. Προσθέσαμε τα στοιχεία που θέλει, κρατήσαμε τα αποδυτήρια όπως ήταν από την αρχή και βγάλαμε ατομικά ό,τι μπορούσαμε. Αυτό αποδείχθηκε στα πλέι οφ, δεχθήκαμε μόλις ένα γκολ και φαινόταν ότι ήμασταν η καλύτερη ομάδα».
Για την ήττα στο Super Cup και το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε: «Είχα μία μικρή θλάση, πόναγα στη γάμπα και δεν μπορούσα να παίξω. Ένα κύπελλο είναι πάντα ένα κύπελλο, ο καθένας θέλει να προσθέσει κάτι στο βιογραφικό του. Μπήκαμε νωθρά στα πρώτα 30 λεπτά, είχαμε κάποιες υκαιρίες και εμείς και η Καλαμάτα. Ήταν ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να έρθει ισοπαλία, να κριθεί στα πέναλτι.
Δεν θεωρώ ότι ήμασταν αδιάφοροι, από την πρώτη στιγμή στο παιχνίδι προσπαθήσαμε αλλά η Καλαμάτα κατάφερε να βρει το γκολ. Θα μπορούσαμε και εμείς να σκοράρουμε με Ντέλετιτς ή τον Μάναλη. Ποδόσφαιρο είναι δεν έχω κάποια αρνητική εικόνα. Σαν θεατής αυτού του αγώνα έχω να πω μόνο ότι θα μπορούσαμε να μπούμε πιο αγκρέσιβ, σίγουρα είχαμε και το ταξίδι, έπαιξαν πολλά ρόλο...».
Τι είχε ο Ηρακλής φέτος έναντι της περσινής σεζόν: «Το πρωτάθλημα φέτος ήταν αρκετά δύσκολο, υπήρχαν καλές ομάδες με καλούς προπονητές και παίκτες όπως η Νίκη Βόλου, η Αναγέννηση Καρδίτσας και ο Αστέρας Β'. Εμείς ωστόσο είχαμε τη σταθερότητα που παίζει ρόλο στη Β' Εθνική. Ακόμη και μετά τα στραβά αποτελέσματα, μετά πχ το 2-2 με τον Καμπανιακό κάναμε μία ανατροπή σε δύσκολο γήπεδο με τον Νέστο. Κρατήσαμε μία σταθερή πορεία με καλό πρόσωπο, χωρίς σκαμπανευάσματα. Καλύτερα να βρίσκεσαι σε σταθερό επίπεδο, εκεί στο 7-8 παρά να είσαι μία του 10 και την άλλη στο πέντε.
Ακόμη είχαμε ανθρώπους όπως ο Γιώργος Δεληζήσης και ο Στέλιος Μαραγκός, χρειάζονται τέτοιες προσωπικότητες στα αποδυτήρια προκειμένου να τονώνουν τους παίκτες και να τους φέρνουν πιο κοντά. Είχαμε ανθρώπους να μιλήσουμε, ήμασταν και είμαστε κάθε στιγμή ενωμένοι».
Για την κορυφαία στιγμή στη χρονιά: «Θα κρατήσω την ανατροπή μέσα στη Χρυσούπολη επί του Νέστου. Έπαιξε ρόλο γιατί ήταν μετά από στραβοπάτημα (σ.σ το 2-2 με τον Καμπανιακό στο Καυτανζόγλειο). Είμαε ότι δεν είμαστε για εδώ, γυρνώντας τον διακόπτη. Μετά θα έλεγα την επικράτηση επί της Νίκης με 10 παίκτες. Σίγουρα ωστόσο θα μείνει αξέχαστο και το γκολ του Κούστα μέσα στην Καρδίτσα. Τα θυμάμαι τώρα και χαμογελάω. Εκεί νιώσαμε τη λύτρωση, την αίσθηση ότι τα καταφέραμε και γυρίσαμε. Σε προσωπικό επίπεδο τώρα όταν πετυχαίνεις έναν στόχο που έχεις θέσει, θεωρώ ότι είναι από τις πιο χαρούμενες στιγμές.
Βρέθηκα παλαιότερα σε μία ιδιαίτερη κατάσταση του Ηρακλή, όπου η ομάδα έπαιξε εξωαγωνιστικά (σ.σ σεζόν 2016-17). Δεν είχα καταφέρει να κάνω αρκετές συμμετοχές τότε και ένιωθα έντονα ότι πλέον πρέπει να βγει η ομάδα. Υπάρχει κόσμος από πίσω και οφείλαμε να του δώσουμε τη χαρά της επιστροφής».
Για τους πανηγυρισμούς με την επιστροφή από την Καρδίτσα: «Είχα τη γυναίκα μου που χοροπήδαγε περισσότερο από μένα. Δύσκολα ξαναβλέπεις τέτοιες χαρές. Δεν υπάρχουν λόγια να εξηγήσω το γεγονός ότι ο οπαδός μας λέει ''ευχαριστώ''. Αυτό από μόνο του ήταν λύτρωση. Να ακούς ανθρώπους να μου λένε ''ευχαριστώ''. Τι να τους απαντήσεις; ''Παρακαλώ;''. Δεν γίνεται αυτό, χαμογελούσα και τους έλεγα ''χαρείτε το πλέον!''».
Για τον Παναγιώτη Μονεμβασιώτη: «Είναι μεγάλη η συμβολή του. Πήρε μία ομάδα με χρέη, τα καθάρισε μπαίνοντας μπροστά. Θέλει να κάνει τον Ηρακλή ξανά μεγάλο. Ήμουν ξανά στην ομάδα όπως είπα και έβλεπα κακές καταστάσεις στο παρελθόν. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του μυαλό, έτσι και ο πρόεδρος. Από εκεί και πέρα η προσπάθειά του είναι μεγάλη, κανείς δεν μπορεί να του το πάρει αυτό. Επέστρεψε τον σύλλογο εκεί που θα έπρεπε να ήταν. Δεν παύει να είναι άνθρωπος ωστόσο που βρίσκεται μπροστά. Επανέφερε τα χαμόγελα στην ομάδα και του αξίζει το μεγαλύτερο μέρος της επιτυχίας».
Για το Καυτανζόγλειο: «Η μία πλευρά του σταδίου είναι σε κακή κατάσταση, δεν μπορεί να παιχθεί εύκολα ποδόσφαιρο εκεί. Ελπίζω να φτιαχθεί για ν' αποδώσουμε ακόμη καλύτερα. Μιλώντας προσωπικά, εγώ που τύγχανε να παίζω στην πλευρά εκείνη, δυσκολευόμουν αρκετά, γλιστρούσαμε και είχε κακό χώμα το σημείο. Και σαν εικόν επίσης δεν ήταν καλό, είχε βαφτεί με μπογιά για να γίνει το γκρι... πράσινο.
Μερικές φορές αναρωτιέσαι αν κάποιοι φορείς δεν έχουν δει τι ακριβώς συμβαίνει, παριστάνουν ότι δεν υπάρχουν τα προβλήματα. Τι πιστεύουν δηλαδή ότι γίνεται σε αυτό το γήπεδο; Παρόλα αυτά σαν παίκτες λέμε μεταξύ μας ότι αυτό το γήπεδο έχουμε και σε αυτό θα παίξουμε...».
Για τη συμβολή του κόσμου: «Είχαμε κόσμο σε κάθε παιχνίδι. Όσους και να είχαμε, νιώθαμε ότι θα έπρεπε να παίξουμε και γι' αυτούς. Ακόμη και πέντε φιλάθλους να είχαμε, θα παίζαμε για εκείνους. Δεν μπορώ να πω εγώ κάτι για το κομμάτι των εισιτηρίων. Σίγουρα θέλουμε τα γήπεδα να γεμίζουν με όσο περισσότερο κόσμο γίνεται. Είναι ωραίο να βλέπεις ένα γεμάτο γήπεδο ακούγοντας συνθήματα. Τους θέλουμε όλους στο γήπεδο προκειμένου ο Ηρακλής να δείχνει τη δυναμική του κόσμου του.
Υπάρχει και ένα ξεχωριστό δέσιμο άλλωστε. Εμείς προσωπικά σαν ποδοσφαιρικό τμήμα είχαμε πάει και σε κοπή πίτας των οπαδών, εκεί βρέθηκαν και άλλα τμήματα, πχ μπάσκετ, χάντμπολ, βόλεϊ. Αυτό δείχνει ότι ο σύλλογος είναι οικογένεια. Αυτό μας αρέσει γιατί μας φέρνει πιο κοντά. Πάνω απ' όλα είμαστε αθλητές, αγαπάμε τον αθλητισμό και είναι ωραίο να συμβαίνει αυτό».
Για τις σκέψεις ενόψει της συνέχειας: «Είναι πρώιμο ακόμη το αν θα παραμείνω. Αυτή τη στιγμή θέλω να ευχαριστηθώ τη στιγμή, να απολαύσω τις στιγμές με τους συμπαίκτες μου. Ποιος δεν θέλει άλλωστε να είναι στην Α' Εθνική με τον Ηρακλή; Θα γίνουν συζητήσεις, θα δούμε... Το μόνο που θέλω να πω κλείνοντας είναι ότι χαιρόμαστε γιατί φέραμε την ομάδα εκεί που αξίζει να βρίσκεται».
