Μετά από πολλά οικονομικά προβλήματα, ένα από τα μεγαλύτερα και από τα πλέον ιστορικά σχολεία της χώρας, τα Εκπαιδευτήρια "Νέα Γενιά Ζηρίδη" ετοιμάζονται να βάλουν λουκέτο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, την απόφαση αυτή ανακοίνωσε η διεύθυνση του σχολείου σε συνάντηση που είχε με το διδακτικό προσωπικό. Πληροφορίες, επίσης, αναφέρουν ότι το σχολείο έχει ήδη αρχίσει να επιστρέφει προκαταβολές γονέων που είχαν καταβληθεί ως εγγραφή μαθητών για το επόμενο σχολικό έτος, ενώ υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας με άλλο ιδιωτικό σχολείο προκειμένου να διοχετευτούν εκεί οι μαθητές του και να συνεχίσουν τις σπουδές τους.
Σημειώνεται ότι εδώ και αρκετά χρόνια οι ιδιοκτήτες των εκπαιδευτηρίων προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές δυσκολίες και να "σώσουν" το σχολείο. Ωστόσο, τα υψηλά δάνεια για την κατασκευή του υπερσύγχρονου σχολείου στα Σπάτα, στάθηκαν μοιραία.
Οι ιδιοκτήτες δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τον υψηλό δανεισμό στις τράπεζες αλλά και την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Κάποιες πληροφορίες αναφέρουν ότι συσσωρεύθηκαν χρέη πολλών εκατομμυρίων στα οποία προστέθηκε και η δυσκολία γονέων να καταβάλλουν τις δόσεις που εκκρεμούσαν εξαιτίας του lockdown από τον κορονοϊό.
Η ιστορία των Εκπαιδευτηρίων Ζηρίδη
Σύμφωνα με μια ιστορική αναδρομή που δημοσιεύει ο Σύλλογος Αποφοίτων των Εκπαιδευτηρίων Ζηρίδη, ο Αδαμάντιος Συρίγος επιλέγει το 1933 την τότε ακμάζουσα περιοχή του Πειραιά και ιδρύει έναν πρωτοποριακό για την εποχή εκπαιδευτικό οργανισμό που περιλαμβάνει Δημοτικό, Γυμνάσιο (εξατάξιο) και Οικοτροφείο. Η θεά της σοφίας, η Αθηνά, ασκεί έντονη επίδραση στη σκέψη του και γίνεται το σύμβολο του σχολείου. Από αυτή αντλούνται τα πρότυπα, σ’ αυτή αποτυπώνονται οι αξίες, εναρμονίζονται οι στόχοι και αποδίδονται στον τίτλο "Λύκειον η Αθηνά". Ο Τύπος και οι άνθρωποι των γραμμάτων επιφυλάσσουν στο εγχείρημα αυτό θερμή υποδοχή.
Την ίδια χρονιά ο νεαρός διδάσκαλος και φιλόλογος Γεώργιος Ζηρίδης έρχεται σε επαφή με το σχολείο. Ο Συρίγος διαισθάνεται ότι πρόκειται για μια σπάνια προσωπικότητα και στο πρόσωπό του ανακαλύπτει την υπευθυνότητα και την ικανότητα που πάντα αναζητούσε. Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, όλα αυτά τα προτερήματα του αναθέτει, παράλληλα με το εκπαιδευτικό έργο που ασκεί, τη διεύθυνση του Οικοτροφείου και εν συνεχεία τη γενική διεύθυνση όλου του σχολείου. Την ίδια χρονική περίοδο δημιουργείται το Παιδικό Εντευκτήριο του Λυκείου "Αθηνά". Σκοπός του είναι να διαπαιδαγωγήσει τους μαθητές και να τους μεταδώσει την έννοια και την αξία της αυτοπειθαρχίας. Όλα αυτά βέβαια γίνονται μέσα σ’ ένα πλαίσιο ελευθερίας, αγάπης και ψυχαγωγίας.
Τα χρόνια πριν τον πόλεμο
Το 1938 παρουσιάζονται τα πρώτα σημάδια κρίσης της προπολεμικής περιόδου. Η εσωτερική μετανάστευση είναι το φαινόμενο της εποχής, το οποίο λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις και οδηγεί μοιραία στην πληθυσμιακή ανασύσταση του Πειραιά. Το σχολείο όμως μένει αλώβητο από αυτές τις εξελίξεις. Ο Αδαμάντιος Συρίγος μένει απόλυτα ευχαριστημένος από την προσφορά του Γεώργιου Ζηρίδη στο σχολείο και η μεταξύ τους συνεργασία διαπνέεται από αλληλοεκτίμηση και αλληλοσεβασμό. Την ίδια χρονιά ο Γεώργιος Ζηρίδης γνωρίζει την ανιψιά του Αδαμάντιου Συρίγου, Ήρα, η οποία γίνεται όχι μόνο αγαπημένη σύντροφος της ζωής του αλλά και πολύτιμη συνεργάτης του.
Τα χρόνια του πολέμου και της Γερμανικής Κατοχής
Το 1941 ο Πειραιάς βομβαρδίζεται. Το λιμάνι νεκρώνεται. Η οδύνη, η πίκρα και ο θάνατος κυριαρχούν κι έχουν άμεσο αντίκτυπο στην παιδεία, με αποτέλεσμα πολλά σχολεία να κλείσουν. Ο Αδ. Συρίγος και ο Γ.Ζηρίδης δεν εγκαταλείπουν όμως τόσο εύκολα αυτό που με τόσο κόπο είχαν φτιάξει. Αποφασίζουν, λοιπόν, να νοικιάσουν ένα κτήριο στην Πλατεία Βικτωρίας για να επαναλειτουργήσει το σχολείο παρά τις πολλές αντιξοότητες. Στα πέτρινα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής το σχολείο φιλοδοξεί να προσφέρει ένα "καταφύγιο" στις ταραγμένες ψυχές των παιδιών.
Η περίοδος μετά τον πόλεμο
Από το 1945 ο Γ.Ζηρίδης γίνεται ο κύριος μοχλός του σχολείου. Πληθωρικός χαρακτήρας και μεγάλος οραματιστής θεμελιώνει ένα σχολείο που διακρίνεται για την τέλεια οργάνωση, την εύρυθμη λειτουργία, την ποιότητα και την προσφορά στο παιδί, στην παιδεία και στην κοινωνία. Είναι πολύ προσεκτικός στην επιλογή των συνεργατών του και ποτέ δεν προδίδεται από τις επιλογές του. Μεταξύ αυτών που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στο σχολείο βρίσκεται και ο Μίκης Θεοδωράκης. Στα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια ο μεγάλος ταγός του πολιτισμού μας, μαθητής ακόμα του Ωδείου Αθηνών, διορίζεται, για να διδάξει το μάθημα της Μουσικής. Η συνεργασία όμως με το σχολείο κράτησε μόνο ένα χρόνο (1946-1947). Η αντιστασιακή δράση που είχε αναπτύξει έφεραν την αστυνομία στα ίχνη του και η σύλληψη καθώς και η εξορία στην Ικαρία δεν άργησαν να συμβούν.
Το 1957 ο αριθμός των μαθητών αυξάνεται και το σχολείο επεκτείνεται προκειμένου να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες. Η Βίλα Παληού, ένα νεοκλασικό μέγαρο επί της οδού Γ’ Σεπτεμβρίου 110, ενοικιάζεται για να φιλοξενήσει τους μαθητές Νηπιαγωγείου και Δημοτικού.
Στον Παράδεισο Αμαρουσίου
Το 1962 το σχολείο σταδιακά μεταφέρεται στα ιδιόκτητα κτήρια επί της Λεωφόρου Κηφισίας.
Το 1964 ο Γεώργιος Ζηρίδης νοικιάζει ένα ακόμα κτήριο δίπλα στο σχολείο κι εκεί στεγάζονται τα Οικοτροφεία Αρρένων και Θηλέων. Η ευθύνη για την οικογένεια Ζηρίδη και τους συνεργάτες της γίνεται τεράστια. Ο αγώνας είναι πολύπλοκος και δύσκολος. Απαιτεί απόλυτη αφοσίωση. Το σχολείο αποτελεί όνειρο ζωής που εμπνέει, υποδεικνύει κι ανοίγει τους δρόμους της Γνώσης. Η εξέλιξη είναι ραγδαία. Το "Λύκειον η Αθηνά" γίνεται ένας υποδειγματικός εκπαιδευτικός οργανισμός που προσπαθεί να συγκεράσει την παράδοση με την πρόοδο και την αναπροσαρμογή στα νέα δεδομένα και τις απαιτήσεις της κοινωνίας.