Το διακύβευμα των εκλογών της άλλης Κυριακής είναι αν θα συνεχίσει η Ελλάδα στο περιβάλλον που οικοδόμησε η ΝΔ ή αν θα αποφασίσει να αλλάξει ρότα προς μία πολιτική πιο ανθρώπινη, υπογραμμίζει σε συνέντευξή του στη Voria.gr ο υποψήφιος βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Δημήτρης Μάρδας.
Σύμφωνα με τον κ. Μάρδα, η πολιτική που άσκησε η Νέα Δημοκρατία τα τέσσερα τελευταία χρόνια είναι «νεοφιλελεύθερη» και «θυμίζει περισσότερο Λατινική Αμερική παρά Ευρώπη».
Παράλληλα, ερωτηθείς για ποιον λόγο οι Θεσσαλονικείς θα πρέπει να τον στηρίξουν με την ψήφο τους, επισημαίνει ότι «οι πολίτες που με έζησαν έχουν δει το έργο μου και τον βαθμό της αποτελεσματικότητας μου, ειδικά όταν ήμουν ο πολιτικός ιστάμενος στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους».
Σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στην οικονομία υποστηρίζει «ότι στις επερχόμενες εκλογές χρειάζεται μια άλλη πολιτική όπου με τολμηρές παρεμβάσεις στον κρατικό προϋπολογισμό, θα λύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας», ενώ απαντά και στην κριτική της ΝΔ για το ύψους του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών της 21 Μαΐου; Τι μπορεί να αλλάξει σε περίπτωση που σχηματιστεί κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ;
Ο κόσμος έχει να αποφασίσει ανάμεσα στα ακόλουθα: Ή τη συνέχιση μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που θυμίζει περισσότερο Λατινική Αμερική παρά Ευρώπη ή τη στροφή προς μια πολιτική πιο ισορροπημένη, πιο ανθρώπινη που αποφεύγει τις ακρότητες και τις υπερβολικές εκφάνσεις μιας πολιτικής που έχει οδηγήσει τη χώρα σε ένα δημόσιο χρέος της τάξης των 400 δισ. ευρώ, σε ένα ιδιωτικό χρέος 250 δισ. ευρώ και το πιο ανήσυχο ίσως μέγεθος, σε ένα έλλειμμα στις εμπορικές μας σχέσεις 20 δισ. ευρώ περίπου οκτώ φορές περισσότερο από εκείνο του 2019. Το διακύβευμα των εκλογών λοιπόν είναι αν συνεχίσει η Ελλάδα στο περιβάλλον που οικοδόμησε η ΝΔ ή αν αποφασίσει να αλλάξει ρότα.
Πώς οδηγηθήκατε στην απόφαση να θέσετε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές στην Α' εκλογική περιφέρεια της Θεσσαλονίκης, μεταπηδώντας σε αυτήν από τη Β' Θεσσαλονίκης;
Η πρώτη περιφέρεια της Θεσσαλονίκης είναι το σπίτι μου. Εδώ έζησα, μεγάλωσα τα παιδιά μου, εργάζομαι. Ακολούθησα τον ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015, όταν κλήθηκα να αναλάβω ως εξωκοινοβουλευτικός το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους από την θέση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, μια δουλειά που γνώριζα. Με την προκήρυξη των εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2015 και ενώ ετοιμαζόμουν να επιστρέψω στο σπίτι μου, μου προτάθηκε η κάθοδός μου στις εκλογές. Από συγκυρίες γεγονότων βρέθηκα τη Β' Θεσσαλονίκης. Βέβαια στη Β' Θεσσαλονίκης γνώρισα πολύ κόσμο, δέθηκα μαζί του γι΄ αυτό δεν την εγκατέλειψα στις εκλογές του 2019. Από τη στιγμή όμως που δεν εκλέχθηκα δεν υπήρχε λόγος να παραμείνω εκεί. Βέβαια έχω κρατήσει όλες τις επαφές με τις οποίες εργαστήκαμε όλο αυτό το διάστημα. Οι κοινωνικές και φιλικές σχέσεις που αναπτύσσονται είναι αυτές που σε τελική ανάλυση μένουν.
Με ποιον τρόπο απευθύνεστε στους πολίτες; Με ποιον τρόπο διεκδικείτε την ψήφο των πολιτών;
Οι Θεσσαλονικείς που με έζησαν έχουν δει το έργο μου και τον βαθμό της αποτελεσματικότητάς μου, ειδικά όταν ήμουν ο πολιτικός ιστάμενος στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριές μου και οι πρώην φοιτητές και φοιτήτριές μου βλέπουν μια προσωπική δουλειά 40 ετών στο πανεπιστήμιο με αρκετή προσφορά στο Τμήμα μου.
Εκείνοι που δεν γνωρίζουν ποιος είμαι είναι οι πολύ νεαρές ηλικίες των ψηφοφόρων. Επιδιώκω να ενημερώσω αυτόν τον κόσμο μέσα από τα social media δίνοντας το έργο και την εικόνα μου. Τα κριτήρια επιλογής υποψηφίων από τους ψηφοφόρους, με τα οποία μας κρίνουν είναι η προσφορά του καθενός μας στους κοινούς στόχους, η επάρκειά μας στη διαχείριση κρίσιμων θεμάτων για την οικονομία ή γενικά για την κοινωνία, η προσωπική μας διαδρομή είτε ως επαγγελματίες είτε ως απλοί πολίτες, οι γνώσεις μας και άλλα πολλά. Εκτιμώ ότι πληρώ τα περισσότερα από αυτά.
Ποια είναι η αποτίμησή σας για τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας την τελευταία τετραετία; Τι πρόβλεψη κάνετε για το επόμενο διάστημα στον τομέα της οικονομίας;
Υπάρχουν κάποιες εξελίξεις που ενοχλούν, πέρα από το δημόσιο, το ιδιωτικό χρέος και τα ελλείμματά μας στις εμπορικές σχέσεις. Κάντε μια βόλτα στην αγορά και στα συνοικιακά καταστήματα. Η εικόνα των κλειστών καταστημάτων θυμίζει το 2014 και δεν είναι υπερβολή αυτό. Μελέτες φορέων δείχνουν ότι τα χρήματα του κόσμου φθάνουν για να καλυφθούν οι ανάγκες ενός εικοσαημέρου κάθε μήνα. Η φτώχεια έχει πάρει την ανιούσα από το 2020 παρά την ομοβροντία των επιδομάτων. Ο προϋπολογισμός του 2022 εκτροχιάστηκε ως προς το σκέλος των δαπανών κατά έξι δισεκατομμύρια ευρώ. Η τάση για ενίσχυση του τουρισμού κατά κύριο λόγο και η εγκατάλειψη της γεωργίας και βιομηχανίας δεν άλλαξε παρά το πάθημά μας κατά την περίοδο της Covid, όπου όλοι είδαμε το πόσο ευαίσθητη είναι η οικονομία και ειδικά ο τουρισμός, στη διεθνή συγκυρία. Χρειάζεται μια άλλη πολιτική όπου με τολμηρές παρεμβάσεις στον κρατικό προϋπολογισμό, θα λύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας, όπως λόγου χάριν το ιδιωτικό χρέος, και θα ανατάξει στην οικονομία δίνοντας προτεραιότητα στους χώρους όπου πονάει και έχει μείνει πολύ πίσω. Τέλος το 2024 δεν θα είναι…χαλαρό από το 2023. Σε επίπεδο ΕΕ, υπάρχει στις ημέρες μας επεξεργασία προτάσεων για επαναφορά στη δημοσιονομική τάξη. Και εδώ ο ρόλος του κρατικού προϋπολογισμού είναι αποφασιστικό, όπως εύλογα κατανοείτε.
Η Νέα Δημοκρατία κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι το πρόγραμμά του θα φέρει νέο μνημόνιο ή πτώχευση. Παράλληλα, εκτιμά ότι κοστολογείται 83 δισ. ευρώ. Αντίθετα, το κόμμα σας ισχυρίζεται ότι ανέρχεται στα 23,5 δισ. ευρώ. Τι τελικά ισχύει και πώς θα υλοποιήσετε οικονομικά τις προγραμματικές δεσμεύσεις σας;
Η Νέα Δημοκρατία δεν έδωσε ένα νούμερο για το κόστος του προγράμματός μας, δηλαδή τα 83 δισ. που είπατε, αλλά τρία. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Σταϊκούρας αμέσως μετά την παρουσίαση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη ΔΕΘ εκτίμησε ότι το πρόγραμμα αυτό κοστίζει 23,5 δισ. ευρώ. Ο κ. Μητσοτάκης, στις 27 Απριλίου, την ημέρα εξειδίκευσης του ίδιου προγράμματος που παρουσιάστηκε στη ΔΕΘ, έδωσε ένα άλλο νούμερο, τα 45 δισ. ευρώ. Η εκτίμηση αυτή ανήκε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, σύμφωνα με τη ΝΔ. Πολύ ωραία ώς εδώ. Διαφορά μόνο σε δύο νούμερα. Ο κ. Σκέρτσος, όμως, στις 28 Απριλίου έδωσε και ένα άλλο νούμερο, αυτό των 83 δισ. ευρώ, τονίζοντας ότι η εκτίμηση αυτή προήλθε πάλι από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Εδώ εύλογα τίθενται δύο ερωτήσεις. Πρώτη ερώτηση: τι τελικά ισχύει, η εκτίμηση του κ. Μητσοτάκη στις 27 Απριλίου ή η ανακοίνωση του κ. Σκέρτσου μια μόλις ημέρα μετά ή ακόμη αυτή του κ. Σταϊκούρα; Δεύτερη ερώτηση: τι ισχύει τελικά για το Γενικό Λογιστήριο, η εκτίμηση των 45 δισ. ευρώ της 27ης Απριλίου ή των 83 δισ. ευρώ της 28ης Απριλίου; Τέλος, πώς μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους έκανε μια τόσο αναλυτική παρουσίαση της εκτίμησης του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ; Αυτό ηχεί αδύνατο και προκύπτει από την πρακτική που ακολουθεί το Γενικό Λογιστήριο και αν θέλετε και από την προσωπική μου εμπειρία ως αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών και πολιτικά ιστάμενος του Γενικού Λογιστηρίου.
Όλες αυτές οι ανακοινώσεις, απλώς, μέσα από την πολιτική των εντυπώσεων προωθούν μια άλλη πολιτική, αυτή του φόβου, κάτι που το ανέπτυξα σε πρόσφατο άρθρο μου στις 21 Απριλίου… Σαν κάτι να ήξερα… Σαν να ήμουν στο μυαλό αυτών των εμπνευστών τέτοιων ειδήσεων ή ορθότερα παρωδιών ειδήσεων.
Πού θεωρείτε ότι παρουσιάζει τη μεγαλύτερη υστέρηση η οικονομία της χώρας μας;
Όταν έρχεται μια έρευνα, όπως αυτή του κ. Πισσαρίδη, που ήταν η βάση της μελέτης για τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης και η οποία δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο το επενδυτικό κενό της χώρας και την καταστροφή του κεφαλαίου που έχει υποστεί, και όταν γνωρίζουμε ότι η βιομηχανία μας είναι ο φτωχός συγγενής της συνολικής παραγωγής της χώρας, τότε το πρώτο που έχουμε να κάνουμε είναι να δώσουμε προτεραιότητα εκεί όπου πονάμε πολύ. Τα πάντα χρειάζονται σε μια κοινωνία από γυμναστήρια, πάρκα και δρόμους. Εκεί όμως όπου υστερούμε πολύ εκεί πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή. Πονάμε στη βιομηχανία, εκεί λοιπόν πρέπει να πέσουν πολλά χρήματα και να στραφεί ο κύριος κορμός των προσπάθειών μας. Στο πλαίσιο αυτό, έχω εμπλακεί σε project ηλεκτροκίνησης όπου επιδιώκω να βρω κεφάλαια για να αναβιώσουμε την εταιρεία NAMCO, παλαιά αυτοκινητοβιομηχανία της Θεσσαλονίκης, που έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει ηλεκτροκίνητο όχημα και δώσει ένα νέο όραμα στη βιομηχανία όχι μόνο της πόλης αλλά όλης της χώρας.