«Στεγνώνει», κυριολεκτικά, την αγορά η κυβέρνηση για να μαζέψει τα 7,4 δισ ευρώ των λήξεων του Ιουλίου, καθώς Μπορεί να μην το παραδέχεται, αλλά όλα τα μηνύματα «δείχνουν» ότι εξακολουθεί να φοβάται και αυτή την εξέλιξη. Προφανώς και η απόφαση είναι του Μεγάρου Μαξίμου, που θέλει να έχει πάντα ένα μπακ απ. Και θεωρεί ότι κατ αυτόν τον τρόπο αποκτά προβάδισμα έναντι των δανειστών και των «εσωτερικών» αντιπάλων του.
Προφανώς, ωστόσο, αγνοεί κάτι κρίσιμο και σημαντικό: Το βασικό πρόβλημα του κ. Τσίπρα, αν έρθει ποτέ αυτή η ώρα, θα είναι τα 3,8 δισ των ομολόγων της ΕΚΤ, που θα πρέπει να αποπληρώσει η Ελλάδα τον Ιούνιο. Κι αυτό γιατί η ΕΚΤ διατηρεί το δικαίωμα να αρνηθεί λεφτά από εκδόσεις εντόκων γραμματίων, που είναι η μια από τις βασικές πηγές άντλησης «αναγκαστικής» ρευστότητα, για την ελληνική κυβέρνηση. Και κάπως έτσι μειώνονται δραματικά οι πιθανότητες επιτυχίας του εγχειρήματος.
Το ερώτημα, βεβαίως, είναι γιατί ο κ. Τσίπρας παίρνει τόσο μεγάλο ρίσκο; Διότι παίζει το σενάριο Σουλτς στις γερμανικές εκλογές. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι η διαπραγμάτευση μπορεί να πάει και τον Οκτώβριο. Ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος προειδοποιεί ότι κάτι τέτοιο θα συνιστά καταστροφή για την οικονομία, ωστόσο, στο Μαξίμου δείχνουν να έχουν πάρει τις αποφάσεις τους και να μην ακούν τίποτα άλλο.
Στην πραγματικότητα, η χώρα έτσι πηγαίνει για τέταρτο μνημόνιο.
Και μάλιστα με τα «ρέστα» του τρίτου μνημονίου. Αυτά τα «ρέστα», που υπολογίζονται σε πάνω από 40 δισ ευρώ, είναι τα λεφτά που δεν έχουν ακόμα διατεθεί από τον ESM στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου και τα οποία «μεταφέρονται» ή καλύτερα ετοιμάζονται να «μεταφερθούν» στο νέο πρόγραμμα (σσ αν χρειαστεί, που θεωρείται σίγουρο). Κι έτσι, χωρίς να βάλουν ξανά το χέρι στην τσέπη, οι δανειστές θα ζητήσουν επιπλέον μέτρα από την – όποια – ελληνική κυβέρνηση! Οσο η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης καθυστερεί, τόσο το σενάριο αυτό έρχεται ακόμα πιο κοντά...