Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που θα κληθούν να διαχειριστούν οι αρμόδιες ελληνικές και οι κοινοτικές αρχές - αν δεν το αντιμετωπίζουν ήδη - είναι η μαζική διασπορά του κορωνοϊού στα κέντρα υποδοχής προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι μια εφιαλτική προοπτική που κανείς δεν θέλει να την σκέφτεται. Και αρκεί μια ματιά στα κείμενα εργασίας των Βρυξελλών που κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας, για να πείσει για του λόγου το αληθές.
Για παράδειγμα, όλο αυτό το άγχος βγήκε σε δημοσίευμα του «Politico», που στηρίχθηκε σε διαρροές από αρμόδιες ευρωπαϊκές αρχές και είναι αρκούντως αποκαλυπτικό του φοβικού κλίματος στην ΕΕ αναφορικά με το θέμα. Λύσεις για την διαχείριση του σε αυτή τη φάση δεν υπάρχουν, τουλάχιστον ρεαλιστικές, γι αυτό και το ζήτημα χαρακτηρίζεται «κόκκινο». Οι αντίστοιχες ελληνικές αρχές στην πραγματικότητα, και προς το παρόν τουλάχιστον, προτιμούν να μην το σκέφτονται και «κάνουν την προσευχή τους» να μην τους προκύψει ποτέ ή να παραμείνει στα σημερινά περιορισμένα επίπεδα. Τι θα γίνει όμως στην περίπτωση που δεν το αποφύγουν;
Το πρόβλημα εννοείται ότι απασχολεί και το Βερολίνο, το οποίο, ως συνήθως, καλείται να βρει τις λύσεις όταν οι Βρυξέλλες «σηκώνουν τα χέρια ψηλά». Ωστόσο, η Άνγκελα Μέρκελ έχει κι άλλα ζητήματα να διαχειριστεί. Άλλα σημαντικά κι άλλα λιγότερο. Ενδεικτικά αναφέρεται το εξής:
Οι Γερμανοί αγρότες φωνάζουν ότι λόγο της επιδημίας, η παραγωγή τους κινδυνεύει «να μείνει» στα χωράφια. Απευθύνθηκαν λοιπόν στο γερμανικό υπουργείο Γεωργίας, που ξεκίνησε μια καμπάνια, η οποία απευθύνεται σε όσους έμειναν χωρίς δουλειά, πάλι λόγο του κορωνοϊού, ρωτώντας τους: «Θέλετε δουλειά; Μπορείτε να πάτε να δουλέψετε στα χωράφια». Η έως τώρα ανταπόκριση είναι μάλλον απογοητευτική.