Η παράταση της θητείας του αμερικανού πρεσβευτή Τζέφρεϊ Πάιατ στην Ελλάδα, κατά έναν χρόνο, θα πρέπει να θεωρείται κλειδωμένη.
Τουλάχιστον με αυτή την αίσθηση έφυγαν από την πρεσβεία όσοι συμμετείχαν στην τελευταία ενημέρωση που έγινε εκεί με αφορμή την τοποθέτηση του νέου εκπροσώπου Τύπου. Και κάπως έτσι ο κ. Πάιατ πάει για εξαετία στην Ελλάδα, εκτός βεβαίως πολύ σοβαρού απροόπτου της τελευταίας στιγμής. Για την ελληνική πλευρά η εξέλιξη θεωρείται θετική. Ο Πάιατ, κατά καιρούς, έχει αναλάβει εξαιρετικά χρήσιμες διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον.
Στο μεταξύ, οι ΗΠΑ παρακολουθούν προσεκτικά τις πρωτοβουλίες της γερμανίδας καγκελαρίου στο μέτωπο των ελληνο-τουρκικών. Ως γνωστόν, τέλη Σεπτέμβριου θα πραγματοποιηθεί η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ με ατζέντα τα ελληνο-τουρκικά ζητήματα. Με πρωτοβουλία, εννοείται, της γερμανικής προεδρίας. Οι ΗΠΑ δεν ενθουσιάζονται ακριβώς, αλλά εν προκειμένω ισχύει το γνωστό: «εμείς τη δουλειά μας να κάνουμε και αυτοί ας κάνουν ό,τι θέλουν...»
Η τελευταία επίσκεψη των υπουργών Ανάπτυξης και Άμυνας στα ναυπηγεία Ελευσίνας, που πέρασαν σε ελληνο-αμερικανικά κεφάλαια και η έμμεση παραδοχή του υπουργού Αμυνας κ. Ν. Παναγιωτόπουλου ότι εκεί θα μπορούσε να υλοποιηθεί ένα μέρος του ελληνικού εξοπλιστικού προγράμματος (δες φρεγάτες), ορίζει το «τη δουλειά μας να κάνουμε...». Ωστόσο η γερμανική κινητικότητα στην περιοχή προκαλεί εκνευρισμό στην Ουάσιγκτον κι αυτό είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν μπορεί να κάνει και πολλά, για να αντιδράσει, καθώς κεντρική πολιτική απόφαση είναι η απόσυρση των ΗΠΑ από την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Γι αυτό και βρήκαν χώρο η Τουρκία και η Ρωσία.