Περισσότερες από μία στις τρεις βιομηχανίες της Μακεδονίας έχουν κενές θέσεις, περίπου το 36% δυσκολεύεται να τις καλύψει, ενώ πάνω από μία στις πέντε έχει δυσκολίες στη διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού της. Πάντως, σχεδόν οι μισές (48,6%) έχουν αυξήσει το προσωπικό τους φέτος, σε σχέση με το 2017, σε τέσσερις στις 10 έχει διατηρηθεί στα ίδια επίπεδα, ενώ περίπου μία στις 10 το έχει μειώσει (11,2%).
Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από έρευνα που πραγματοποίησε ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) σε 180 επιχειρήσεις με έδρα τη Μακεδονία. Η πλειονότητα των επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην έρευνα (40%) δραστηριοποιούνταν στον κλάδο της αγροδιατροφής, ενώ ο δεύτερος σημαντικότερος κλάδος ήταν τα δομικά υλικά (25,6%). Οι υπόλοιπες ανήκουν στους κλάδους της υγείας, των μεταφορών (logistics), της ενέργειας και της ψηφιακής οικονομίας. Τα κυριότερα αποτελέσματα της έρευνας παρουσίασε ο διευθυντής του Τομέα Απασχόλησης και Αγοράς Εργασίας του ΣΕΒ, Χρήστος Ιωάννου, στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια κοινής εκδήλωσης του ΣΕΒ με τον Σύνδεσμο Εξαγωγέων-ΣΕΒΕ, με κεντρικό ομιλητή τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του Ομίλου Μυτιληναίος, Ευάγγελο Μυτιληναίο.
Περίπου ένας στους τρεις Μακεδόνες επιχειρηματίες (31,5%) εκτιμά ότι μάλλον θα αυξηθεί η ζήτηση για αποφοίτους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και περίπου ένας στους πέντε (21,2%) «βλέπει» αύξηση της ζήτησης για αποφοίτους τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Η έρευνα δείχνει ότι υπάρχουν ελλείψεις γνώσεων και δεξιοτήτων στους εργαζόμενους, κάτι που αφορά κυρίως τους τεχνικούς (16,5%), τους ειδικευμένους τεχνίτες (16,5%), το επιστημονικό δυναμικό, τους ανειδίκευτους εργάτες, και τους πωλητές (15,2%). Την ίδια ώρα, το 52,2% των επιχειρήσεων δεν διαθέτει προϋπολογισμό εκπαίδευσης προσωπικού, λόγω έλλειψης χρόνου και χρημάτων και επειδή δεν είναι στις προτεραιότητες της επιχείρησης. Οι οκτώ στις 10 βιομηχανίες παρέχουν κατάρτιση στους εργαζόμενούς τους, ωστόσο αυτή αφορά κυρίως 2-3 ημέρες. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 64,78% των βιομηχανιών δεν χρησιμοποιεί κάποιο σύστημα αυτοματοποίησης της παραγωγής, λόγω -μεταξύ άλλων - έλλειψης κεφαλαίων, έλλειψης χρόνου για τη μελέτη του θέματος, και ανησυχίας για τα συνεπαγόμενα κόστη.
Πάντως, οι βιομηχανίες κάνουν βήματα καινοτομίας, και οι σημαντικότεροι τομείς στους οποίους την εισήγαγαν είναι: - Χρήση πληροφοριακών συστημάτων: διοίκησης επιχειρησιακών πόρων - Δημιουργία νέων ή σημαντικά βελτιωμένων προϊόντων - Χρήση πληροφοριακών συστημάτων: διαχείρισης σχέσεων με τους πελάτες Σύμφωνα με τον κ. Ιωάννου, οι βασικές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν είναι πέντε και συγκεκριμένα: - Βελτίωση Παραγωγικότητας, υποστήριξη Ανταγωνιστικότητας και σύνδεση πολιτικής μισθών με παραγωγικότητα. - Μείωση μη μισθολογικού κόστους της εργασίας και υπερφορολόγησης της εργασίας. - Ανάπτυξη εξειδικευμένου Ανθρώπινου Δυναμικού: Ψηφιακές και οριζόντιες δεξιότητες, Αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος μέσω της προώθησης της συνεργασίας τριτοβάθμιας με την επιχειρηματική κοινότητα, Αναβάθμιση της συνεχιζόμενης ενδοεπιχειρησιακής κατάρτισης - Κωδικοποίηση και απλοποίηση εργατικής νομοθεσίας. - Εκσυγχρονισμός συλλογικών διαπραγματεύσεων, περιορισμός υποχρεωτικής διαιτησίας σύμφωνα με τις θέσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.