Μερικές φορές μόνο η αγάπη δεν φθάνει... Η σημερινή συνάντηση Ψωμιάδη-Σαμαρά μου θύμισε κάποια ζευγάρια, που μετά από πολλά χρόνια γάμου και ευτυχίας φθάνουν σε μια κρίσιμη καμπή της σχέσης τους και διαβεβαιώνουν για την αγάπη τους λίγο πριν... το διαζύγιο.
Για αυτό και όπου ακούω για αγάπες κρατάω μικρό καλάθι ιδιαίτερα όταν δεν συνοδεύεται από τις ανάλογες πράξεις. Τι δεν ακούσαμε σήμερα από τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κατά τη δήλωσή του (σημειωτέον ότι δεν υπήρχαν κάμερες στη διάρκεια της συνάντησης αλλά και στη συνέχεια οι δηλώσεις έγιναν μόνο στη δημόσια τηλεόραση) μετά το σύντομο τετ-α-τετ με τον περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας; Δεν ακούσαμε τίποτα για τη δικαστική περιπέτεια του περιφερειάρχη ή την ποινή. Δεν υπήρξε ούτε μια μικρή αναφορά στα περί “πολιτικής δίωξης”, που επικαλείται ο Ψωμιάδης μετά την καταδίκή του. Ο κ.Σαμαράς αρκέστηκε σε μια διπλωματική έκφραση αγάπης, που ελλείψει άλλων πράξεων μπορεί να ερμηνευτεί ως στήριξη ή για κάποιους άλλους ως ανακωχή. Εξάλλου, αυτό φαίνεται ότι είναι το πιο συμφέρον στην παρούσα χρονική συγκυρία και για τις δυο πλευρές.
Σύμφωνα, ωστόσο, με όσα εκμυστηρεύτηκε off camera στους δημοσιογράφους ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας ο κ.Σαμαράς στην τετ-α-τετ συνάντησή τους χαρακτήρισε άδικη την απόφαση του δικαστηρίου και μάλιστα διαβεβαίωσε τον κ.Ψωμιάδη ότι αν χρειαστεί θα έχει και τη νομική στήριξη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι γιατί δεν τα δήλωσε αυτά και δημόσια;
Μήπως ο κ.Σαμαράς είναι τόσο προοδευτικός που παρά την αγάπη του προς τον Παναγιώτη προτιμά την ελεύθερη σχέση;
Το Λαγωνικό