Η κίνηση εμφανίστηκε στη ζωή της Νάντιας Κουτζιάμπαση πολύ πριν αποκτήσει λέξεις για να την περιγράψει. Στα τέσσερά της χρόνια, όταν μπήκε για πρώτη φορά σε αίθουσα μπαλέτου, το σώμα της αναγνώρισε κάτι οικείο. «Ο χορός για μένα δεν ήταν ποτέ κάτι προαιρετικό· ήταν μια καθημερινή ανάγκη έκφρασης. Ξεπηδούσε συνεχώς, συχνά σε ανύποπτες στιγμές. Ο κόσμος γύρω μου υπήρχε για να τροφοδοτεί την κίνησή μου. Έψαχνα διαρκώς συνδέσεις με οτιδήποτε, μόνο και μόνο για να φέρω τον χορό στο προσκήνιο», τονίζει στο VWoman η χορεύτρια, χορογράφος και δασκάλα χορού Νάντια Κουτζιάμπαση.
Αυτή η αίσθηση αναγκαιότητας τη συνόδευσε σε κάθε στάδιο της ζωής της. Σε ηλικία μόλις 16 ετών, ολοκλήρωσε την κατάρτισή της με τον ανώτατο τίτλο σπουδών της Βασιλικής Ακαδημίας Χορού (Royal Academy of Dance), με Άριστα μια κορύφωση που δεν ήρθε ως αυτοσκοπός, αλλά ως φυσική συνέχεια μιας βαθιάς σχέσης με την κίνηση. «Όταν χόρευα, ένιωθα δυνατή. Χόρευα για να είμαι καλά», θυμάται.
Διαβάστε περισσότερα στη Vwoman.gr.
