Αναστάτωση επικρατεί στις τάξεις των κατοίκων της Νέας Σκιώνης στον Δήμο Κασσάνδρας στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής, καθώς καταγγέλλουν ότι μια ξενοδοχειακή μονάδα επιχειρεί να κλείσει τμήμα του επαρχιακού δρόμου μπροστά στη θάλασσα προκειμένου να ενώσει το κεντρικό κτίσμα που είναι χτισμένο από την μια πλευρά με το κομμάτι που βρίσκεται μπροστά στον αιγιαλό.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου «Anastasia Resort» έχουν ήδη προχωρήσει σε κάποιες εργασίες και έχουν τοποθετήσει στο συγκεκριμένο τμήμα της επαρχιακής οδού κόκκινες κορδέλες.
Ο κ. Θεοκλής Τσιρακίδης αναφέρει στη Voria.gr ότι όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου 25 χρόνια όταν η τότε κοινότητα της Νέας Σκιώνης πούλησε την παλιά επαρχιακή οδό μήκους 2 χλμ «παράνομα» όπως σημειώνει, στην εταιρεία που αγόρασε το οικόπεδο και στη συνέχεια έχτισε το ξενοδοχείο, καθώς και σε άλλους δέκα ιδιοκτήτες οικοπέδων από τη δεξιά πλευρά του δρόμου.
Όπως λέει ο ίδιος, η τότε κοινότητα πούλησε τον δρόμο ως οικόπεδα προκειμένου να εξυπηρετήσει συμφέροντα του μετέπειτα ξενοδοχείου και άλλων δέκα ιδιοκτητών, οι οποίοι σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα ήθελαν να ενώσουν τα οικόπεδά τους προκειμένου να γίνουν όμορα και να τα εκμεταλλευτούν μιας και είναι μπροστά στη θάλασσα.
Η οικογένεια του κ. Τσιρακίδη διατηρεί περίπου στη μέση του δρόμου μια μικρή τουριστική επιχείρηση με ενοικιαζόμενα δωμάτια και έχει όπως λέει έννομο συμφέρον να διαθέτει δίοδο σε αυτόν.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πέραν από το συμφέρον της επιχείρησής του, ο δρόμος εξυπηρετούσε ανέκαθεν τις ανάγκες των περιοίκων και των κατοίκων του χωριού και επιπλέον αποτελεί εναλλακτική δίοδο για λόγους ασφαλείας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, καθώς είναι παράλληλος με τον κεντρικό που συνδέει τη Σκιώνη με τη Μόλα Καλύβα.
Η οικογένεια του κ. Τσιρακίδη, όπως ο ίδιος λέει, ξεκίνησε έναν μακροχρόνιο δικαστικό αγώνα και τελικά δικαιώθηκε, καθώς υπήρξαν σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Όπως αναφέρει, η πρώτη απόφαση έλεγε ότι κακώς η τότε κοινότητα μετέτρεψε τον δρόμο σε οικόπεδα και τα πούλησε επισημαίνοντας μάλιστα ότι υπεύθυνα για την έκδοση τέτοιων αποφάσεων είναι τα αρμόδια υπουργεία ή σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να εκδοθεί σχετικό Προεδρικό Διάταγμα.
Επιπλέον, κατά τον καταγγέλλοντα, η δεύτερη απόφαση του ΣτΕ ακύρωνε τα συμβόλαια της αγοραπωλησίας και επίσης έλεγε ότι ο δρόμος επανέρχεται στην περιουσία του κράτους.
Από την πλευρά της η Δήμαρχος Κασσάνδρας, Αναστασία Χαλκιά, αναφέρει στη Voria.gr ότι πρόκειται για μια πολύ παλιά ιστορία. «Ο τότε κοινοτάρχης είχε πουλήσει το σημείο, που φαίνεται να είναι δρόμος, στο 70% των ιδιοκτητών που έχουν τα οικόπεδα τους από την πάνω πλευρά του δρόμου. Έγιναν κανονικά συμβολαιογραφικές πράξεις. Βέβαια ο δρόμος δεν χάλασε ποτέ καθώς εξυπηρετούσε τους κατοίκους. Κάποιοι στιγμή κάποιοι προσέφυγαν δικαστικά κατά των αγοραπωλησιών. Τελεσιδίκησε απόφαση στον Άρειο Πάγο ότι ο δρόμος αυτός πρέπει να ξηλωθεί για να αποδοθεί στους ιδιοκτήτες. Όμως υπήρχαν κάποιοι άλλοι ιδιοκτήτες που δεν ήθελαν να κλείσει ο δρόμος, καθώς δεν θα είχαν πρόσβαση στο σπίτι τους. Αυτοί προσέφυγαν στα δικαστήρια. Πρόκειται για μια υπόθεση ιδιωτική. Κατά τα λεγόμενά τους αυτοί υποστηρίζουν ότι δικαιώθηκαν. Ο δήμος όμως δεν μπορεί να υλοποιήσει μια απόφαση που αφορά ιδιώτες. Ο Δήμος υλοποιεί την απόφαση του Αρείου Πάγου. Με βάση την απόφαση αυτή ο δρόμος πρέπει να κλείσει ή σε διαφορετική περίπτωση ο Δήμος να καταβάλει το ποσό περίπου των 4 εκ. ευρώ για να αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες που έχουν τα σχετικά συμβόλαια αγοραπωλησίας με την τότε κοινότητα».
Ο κ. Γιώργος Λαγάνης δικηγόρος της οικογένειας Τσιρακίδη σχολιάζοντας στη Voria.gr τις αποφάσεις του ΣτΕ και μετέπειτα του Αρείου Πάγου αναφέρει: «Αρχές της δεκαετίας του του 1990 το κοινοτικό συμβούλιο του τότε Δήμου Κασσανδρινού πήρε μια απόφαση για κατάργηση του τμήματος της επαρχιακής οδού και πούλησε στη συνέχεια τμήματα του δρόμου σε όμορους ιδιοκτήτες με συμβολαιογραφικές πράξεις. Η οικογένεια Τσιρακίδη προσέφυγε στο ΣτΕ και το 1998 βγήκε η πρώτη απόφαση, η οποία ακύρωνε την πράξη του κοινοτικού συμβουλίου. Επειδή όμως δεν ανοίγανε τα τμήματα του δρόμου προσφύγαμε στα αστικά δικαστήρια εναντίον των ιδιοκτητών, οι οποίοι δεν άνοιγαν το δρόμο παρά την απόφαση. Από τη στιγμή που ήταν ιδιωτική η διαφορά προσφύγαμε στα αστικά δικαστήρια. Η αγωγή έγινε δεκτή, οι ιδιώτες έκαναν εφέσεις και είχαν προσκαλέσει τον Δήμο Κασσάνδρας προς υποστήριξη των απόψεων και των επιχειρημάτων τους. Οι εφέσεις που άσκησαν χάθηκαν και όταν η απόφαση τελεσιδίκησε εμείς προχωρήσαμε στη διάνοιξη, αυτοί από την πλευρά τους άσκησαν αναίρεση και έφτασαν μέχρι τον Άρειο Πάγο. Ο Άρειος Πάγος έκρινε τελικά άκυρα τα συμβόλαια αγοραπωλησίας. Στη συνέχεια έχουμε μια κατά διαστήματα προσπάθεια από την πλευρά του Δήμου Κασσάνδρας για να ξανακλείσει το δρόμο, καθώς θεωρούσε ότι όλη διαδικασία που είχε γίνει στο ΣτΕ έπασχε, αφού δεν υπήρχε η σχετική περιβαλλοντική μελέτη. Ο Δήμος έκανε κάποιες προσπάθειες να γίνει περιβαλλοντική μελέτη. Ο κ. Τσιρακίδης προσέφυγε ξανά στο ΣτΕ και βγήκε μια πρόσφατη απόφαση όπου κρίνει αναρμόδιο τον Δήμο Κασσάνδρας να προχωρήσει τη διαδικασία για την κατάργηση της οδού».
Ο δικηγόρος αντικρούσει τα λεγόμενα της δημάρχου, Αναστασίας Χαλκιά, ότι ο Δήμος οφείλει να συμμορφωθεί με την απόφαση του Αρείου Πάγου και αναρωτιέται σε ποια απόφαση αναφέρεται. «Τι απόφαση είναι αυτή και ποιος την έχει προκαλέσει; Δεν υπάρχει τέτοια απόφαση. Πρώτα από όλα δεν προσέφυγε κάποιος από την άλλη πλευρά στα δικαστήρια για να κλείσει ο δρόμος. Όλες οι προσπάθειες που γίνονται από την πλευρά των ιδιοκτητών και του Δήμου είναι διοικητικά να κλείσει ο δρόμος. Δεν πρόκειται για ιδιωτική διαφορά, δεν πήγε ένας ιδιώτης να κλείσει μια δίοδο, πήγε σε ένα κοινόχρηστο δημόσιο δρόμο, στην παλιά επαρχιακή οδό. Ο ιδιώτης επικαλείται δικαιώματα, όπως ειπώθηκε και στην αστυνομία, από αυτά που του έχει δώσει ο δήμος».
Στο σημείο αυτό ο κ. Λαγάνης επισημαίνει ότι σύμφωνα με τις αποφάσεις, ο δρόμος είναι δημόσιος, όπως είναι ο αιγιαλός. Τονίζει δε ότι οι ιδιώτες στράφηκαν κατά του Δήμου Κασσάνδρας ζητώντας πίσω τα χρήματα που είχαν καταβάλει για την αγορά των τμημάτων του δρόμου και μάλιστα ζητούν αποζημιώσεις εκατομμυρίων λέγοντας ότι έχει μειωθεί η αγοραστική αξία των ακινήτων τους. «Έχοντας αυτές τις αγωγές ο Δήμος λέει ότι "εγώ πρέπει να αποζημιώσω" και συνεχίζει τις ενέργειες για το κλείσιμο του δρόμου».
Η θέση της ιδιοκτησίας του ξενοδοχείου «Anastasia Resort»
Από την πλευρά της η πρόεδρος και διευθύνουσα Σύμβουλος της πεντάστερης ξενοδοχειακής μονάδας «Anastasia Resort Α.Ε» Ευφροσύνη Ψυχοπούλου επισημαίνει στη Voria.gr ότι όλες οι ενέργειες που έγιναν από τη μεριά του ξενοδοχείου για να κλείσει ο δρόμος είναι καθόλα νόμιμες, καθώς, όπως υποστηρίζει, η ιδιοκτήτρια εταιρεία έχει δικαιωθεί με τελεσίδικη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
«Πρόκειται για ένα θέμα που δεν αφορά μόνο την ιδιοκτησία του “Anastasia Resort” αλλά και άλλες ιδιοκτησίες που όλοι μαζί, προσφύγαμε στο δικαστήριο και δικαιωθήκαμε μετά από 30 χρόνια. Εμείς έχουμε πάρει τρία οικόπεδα τα οποία τα έχουμε συνενώσει, δημιουργώντας ένα 5αστερο ξενοδοχείο. Κάποιος αντίδικος χωρίς να έχει έννομο συμφέρον, γιατί η οικία του είχε πρόσβαση μέσω δρόμου, αλλά από πείσμα, γιατί ήθελε να υπάρχει αυτός ο δρόμος πήγε στο ΣτΕ. Βρίσκουν λοιπόν ότι η τότε Κοινότητα Κασσανδρινού που πούλησε τα οικόπεδα δεν είχε κάνει την απαραίτητη Περιβαλλοντική Μελέτη για να κλείσει ο δρόμος, ενώ εμείς έχουμε κανονικά με τίτλους αγορασμένα τα οικόπεδα. Από αμέλεια της Κοινότητας, το ΣτΕ έβγαλε μια απόφαση που όριζε να ανοίξει ο δρόμος μέχρι να γίνει η μελέτη. Εμείς πληρώσαμε τη μελέτη, ενώ όφειλε να την κάνει ο Δήμος. Οι μελέτες έγιναν και τελικά το ΣτΕ, μετά από όλες τις υπογραφές που πήραμε από Δήμο και Περιφέρεια, αποφάσισε ότι ο δρόμος κλείνει. Πρόκειται για μια τελεσίδικη απόφαση. Μετά από 30 χρόνια επιτέλους δικαιωθήκαμε. Με βάση αυτή την απόφαση δεν αδικείται κανένας. Δεν υπάρχει κανένας ιδιοκτήτης που να μην έχει πρόσβαση στην οικεία του», αναφέρει η ίδια.
Η κ. Ψυχοπούλου σημειώνει ότι με βάση την εν λόγω απόφαση, το ξενοδοχείο έκλεισε το δρόμο για να εξασφαλίσει την ασφάλεια των πελατών του, ενώ τόνισε πως δεν προβλέπεται να κατασκευαστεί beach bar.