-Η αντιπολίτευση, η κεντροαριστερά, ο προοδευτικός κόσμος, όπως συνηθίσαμε να τον ονομάζουμε, ψάχνει να δημιουργήσει ουσιαστικά ένα μέτωπο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, καθώς είναι μέχρι σήμερα δεδομένο ότι δεν έχει ξεχωρίσει ένα κόμμα που μπορεί μόνο του να το κάνει. Το ΠΑΣΟΚ ίσως είναι το πιο ελπιδοφόρο για να το πετύχει, πλην όμως φαίνεται να μην μπορεί να συσπειρώσει κινηματικές δυνάμεις και δυνάμεις της αριστεράς, με τις οποίες το χωρίζουν πολλά. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται ικανός να ανακάμψει, η Πλεύση Ελευθερίας ακολουθεί τον δικό της δρόμο, η Νέα Αριστερά προφανώς ψάχνεται για συνεργασίες, το Κίνημα Δημοκρατίας θέλει κι αυτό πρώτα να μετρηθεί σε κάλπη και όλοι αυτοί μαζί δυσκολεύονται και να μιλήσουν μεταξύ τους. Τους χωρίζουν περισσότερα από όσα τους ενώνουν. Κι ας τους ενώνει το μείζον που είναι να ρίξουν από την κυβέρνηση τη ΝΔ με τη δημιουργία ενός πλειοψηφικού μετώπου. Ορθώς οι ηγεσίες τους φοβούνται τον πολιτικό αφανισμό σε μια προσπάθεια δημιουργίας του συγκεκριμένου μετώπου. Κάποιος ή κάποιοι θα καταπιούν τους υπόλοιπους και δεν θα είναι δημοσκοπικά... Από την άλλη μπορεί να τους σπρώξει κάποιους από αυτούς η ίδια η κοινωνία δια της κάλπης στον γκρεμό. Οι ζυμώσεις πάντως υπάρχουν. Δεν είναι λίγα εκείνα τα στελέχη της κεντροαριστεράς που έδειξαν όλο αυτό το διάστημα από τις εκλογές του 2023 ότι μπορούν και να συνομιλούν και να ακολουθήσουν κοινό βηματισμό συνεννοούμενοι στα μεγάλα, αφήνοντας πίσω τα μικρά, και να συμφωνήσουν σε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, εναλλακτικό της σημερινής κυβέρνησης. Λείπει κάτι. Δεν ξέρω εάν είναι το πρόσωπο που θα τους ενώσει και θα μπορεί να σταθεί ως υποψήφιος πρωθυπουργός απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ούτε εάν είναι το γεγονός ότι απέφυγαν την αυτοκριτική, την εσωτερική αναζήτηση για να εντοπίσουν τα λάθη του παρελθόντος και να αναζητήσουν τις λύσεις. Αυτά και πολλά άλλα μαζί πάντως δεν εμπνέουν την παραμικρή αισιοδοξία για κοινό μέτωπο. Και οι εκλογές έρχονται ολοένα και πιο κοντά... Ενδεχόμενη συνεννόηση της τελευταίας στιγμής θα περάσει στην κοινωνία ως ευκαιριακή κι από ευκαιριακές συνεννοήσεις με στόχο την καρέκλα έχουμε ζήσει σε αυτό τον τόπο αρκετές. Αν η προσπάθεια είναι όχι να υποσκελίσουν τη ΝΔ, αλλά να περάσουν σε ποσοστά το ΠΑΣΟΚ, τότε δεν μιλάμε καν για μέτωπο. Δημοσκοπικά πάντως αυτό προδιαγράφεται, οπότε ας μη... μεγαλοπιάνονται.
-Η ΝΔ και η κυβέρνηση από την άλλη βαδίζει τον δικό της δρόμο, εφαρμόζοντας μια πολιτική την οποία πιστεύει και της έχει βγει μέχρι σήμερα. Προφανώς μετ' εμποδίων και με απώλειες (δημοσκοπικά), αλλά αυτό δεν είναι κυρίως αποτέλεσμα της πολιτικής της. Γκρίνια υπάρχει και μάλιστα πολλή και δικαιολογημένη. Όπως υπάρχουν και σοβαρότατες «αστοχίες». Προβληματικές καταστάσεις που δεν επιτρέπουν την ικανοποίηση να υπερβεί την απογοήτευση. Όμως, η ύπαρξη συγκεκριμένου σχεδίου, το οποίο προσαρμόζεται με μικρότερες ή μεγαλύτερες τροποποιήσεις, θα συνεχίσει να εμπνέει ασφάλεια, εμπιστοσύνη και ως ένα σημείο αισιοδοξία για καλύτερες μέρες. Αυτή είναι και η επιτυχία της κυβερνώσας ΝΔ. Στην οποία πρέπει να συνυπολογίσουμε και την ανυπαρξία ισχυρού αντιπάλου. Όσο το κατάφεραν αυτό τα κόμματα της αντιπολίτευσης, άλλο τόσο το κατάφερε και η ΝΔ... Η οικονομική πολιτική, που είναι και η πλέον κρίσιμη για τις αποφάσεις των ψηφοφόρων στις κάλπες, θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό το εκλογικό αποτέλεσμα της ΝΔ, όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές. Και φυσικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που σήμερα προβάλλει ως το μόνο ικανό πρόσωπο για να οδηγήσει τη χώρα στα επόμενα βήματά της. Όλοι το αναγνωρίζουν αυτό, ακόμα κι εκείνοι που ακούν Μητσοτάκης και βγάζουν σπυριά. Οι τελευταίοι δεν θα αναγνωρίσουν ποτέ τον Μητσοτάκη ως ικανό κυβερνήτη, αλλά θα δικαιολογούν την προτίμηση της κοινωνίας στο πρόσωπό του ως πρόβλημα της αντιπολίτευσης. Μικρή σημασία έχει. Στη φετινή ΔΕΘ, που θα ξεδιπλωθεί το οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης και θα ανακοινωθούν τα μέτρα υπέρ της μεσαίας τάξης (η οποία περιμένει υπομονετικά επί πολλά χρόνια την προσοχή κάποιας κυβέρνησης και δεν την έχει) θα έχουμε μια νέα κατάσταση μπροστά μας μέχρι τις εκλογές. Θα μάθουμε ποιος είναι ο εφικτός εκλογικός στόχος της ΝΔ κι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία για την επόμενη μέρα όλων.
-Παρακολουθώ κι εγώ όπως όλοι την κουβέντα για το Ολύμπιον. Και περιμένω τόσες μέρες να θυμηθεί κάποιος ένα άλλο «τοπόσημο» της Θεσσαλονίκης, που είχε αντίστοιχη πορεία με αυτή που προδιαγράφεται για τον συγκεκριμένο χώρο. Λες και δεν έχουμε εμπειρία από τέτοια θέματα στην πόλη... Γιατί ξεχνάμε άραγε τα «Ηλύσια»; Τον κινηματογράφο εκεί στη συμβολή της Δημητρίου Γούναρη με την Παύλου Μελά, που άλλαξε και έγινε και κατάστημα με ρούχα και σούπερ μάρκετ και πάει λέγοντας... Είναι τάχα το «Ολύμπιον» πιο ιστορική και εμβληματική επιχείρηση σε σχέση με τον κινηματογράφο στα «Ηλύσια»; Είναι επειδή η πλατεία Αριστοτέλους έρχεται πιο κεντρικά από τη Δημητρίου Γούναρη; Δεν ξανάγινε αυτή η κουβέντα στη Θεσσαλονίκη; Έγινε και παράγινε μάλιστα. Εδώ έγιναν διατηρητέα μνημεία μπαράκια, ουζερί και καφετέριες. Στο κέντρο της πόλης. Κι όχι τώρα. Από τη δεκαετία του 1980, όταν ακόμα δεν είχαν καν καταγραφεί στο σύνολό τους τα διατηρητέα. Πολύς ντόρος και κουβέντα για την αλλαγή χρήσης ενός μαγαζιού, με το μόνο που ενοχλεί κάποιους να είναι η ταμπέλα μιας πολυεθνικής ή ενός ομίλου. Όχι;
-Άκουσα τις δηλώσεις του πρύτανη του ΔΙΠΑΕ, Σταμάτη Αγγελόπουλου, στη ραδιοφωνική εκπομπή του Γιάννη Μαγκριώτη στον Flash 99.4, σχετικά με το ενδεχόμενο αξιοποίησης της γνωστής έκτασης για τη δημιουργία εκθεσιακού κέντρου. Τι είπε ο κ. Αγγελόπουλος επιγραμματικά; Ότι πρώτον δεν έχει συμμετάσχει σε κάποια επίσημη κουβέντα το ΔΙΠΑΕ, ούτε έχει συνεδριάσει για τέτοιο θέμα η σύγκλητος. Δεύτερον ότι θέλει αξιοποίηση της έκτασης σε σύνδεση μάλιστα με τις δραστηριότητες και το έργο του Πανεπιστημίου. Τρίτον ότι εκείνο που τον ενδιαφέρει ως πρύτανη είναι ακριβώς αυτή η προοπτική και λιγότερο εάν θα γίνει εκεί εκθεσιακό κέντρο ή θα αναπτυχθούν άλλου τύπου δραστηριότητες στην προοπτική αξιοποίησης του χώρου. Αν τώρα θα πάει όλη η ΔΕΘ εκεί, αν θα πάνε μόνο οι «βαριές εκθέσεις», αν θα γίνει κάτι άλλο, δεν είναι δική του απόφαση και (εγώ το λέω) λίγο τον νοιάζει, αρκεί να έχει τα ανταποδοτικά οφέλη το ΔΙΠΑΕ και να συνδεθεί η μελλοντική αξιοποίηση της έκτασης με το διδακτικό προσωπικό και τους φοιτητές. Σοβαρή τοποθέτηση για ένα θέμα που δεν έχει καν ανοίξει επισήμως. Θα δούμε αν και τι θα ανοίξει στις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού σε λίγο καιρό για την ανάπλαση της ΔΕΘ. Μέχρι τότε μένω στα λόγια του πρύτανη: «την έχω ακούσει αυτή τη συζήτηση και την παρακολουθώ... Η αλήθεια είναι ότι μέχρι πρότινος δεν είχαμε καμία επικοινωνία, δεν ήμασταν στον σχεδιασμό. Δηλαδή το ακούμε αυτό από δημοσιογραφικές πληροφορίες...». Θα περιμένει κι αυτός όπως όλοι μας...