Έντονος είναι ο σκεπτικισμός στο οικονομικό επιτελείο για την επόμενη μέρα της ελληνικής οικονομίας, λόγω, κυρίως, εξωγενών αρνητικών παραγόντων. Ενδεχομένως, την πιο περιγραφική απεικόνιση της πραγματικότητας να την έκανε πρόσφατα το Bloomberg, όταν επικαλούμενο δηλώσεις κορυφαίου τραπεζικού στελέχους, έγραφε: «Βλέπω σύννεφα καταιγίδας να μαζεύονται και φοβάμαι ότι η δουλειά για την πρόληψη μίας κρίσης δεν έχει ολοκληρωθεί». Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο γενικότερα, αλλά και στο ελληνικό ειδικότερα, ενδεχομένως και να μην είναι όσο πρέπει προετοιμασμένο για μια ενδεχόμενη νέα κρίση. Και το ίδιο ισχύει και σε δημοσιονομικό επίπεδο. Κοινή είναι η αίσθηση ότι πλέον οι χώρες δεν έχουν τα σημαντικά περιθώρια που είχαν πριν από δέκα χρόνια για να αντιμετωπίσουν μία ύφεση.
Τόσο για οικονομικούς, όσο και για πολιτικούς λόγους. Κι αυτό γιατί τα όποια μέτρα στήριξης ληφθούν πιθανόν να είναι επίσης δύσκολο να «πουληθούν» πολιτικά, δεδομένου του οικονομικού βάρους που δημιουργούν. Και άρα τα μέσα άμυνας που θα έχουν να είναι ελάχιστα. Μέσα σε αυτό το κλίμα είναι από δύσκολο έως αδύνατο μικρότερες κι ασθενέστερες οικονομίες να επιβιώσουν.
Κι αυτό ακριβώς είναι το μεγάλο άγχος για το οικονομικό επιτελείο της ελληνικής κυβέρνησης. Που αντιλαμβάνεται καλύτερα από τον καθένα το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος για την χώρα. Και την ανάγκη να οχυρωθεί όσο μπορεί καλύτερα, ενόψει του τι έρχεται, προσεχώς.