Ανακούφιση για το αίσιο τέλος που είχε η χρονιά του Ηρακλή με την επιστροφή του στη Basket League έπειτα από τρία χρόνια αλλά και δικαίωση για την απόφασή του να επιστρέψει στο Ιβανώφειο νιώθει ο Νίκος Παπαρέγκας.
Ο εκ των πρωταγωνιστών του Γηραιού στη φετινή επιτυχημένη σεζόν μίλησε στη Voria.gr για τον... τελευταίο άθλο της ανόδου, την ανάγκη που ένιωθε ώστε να δικαιώσει τις προσδοκίες του κόσμου, τη συμβολή του κόουτς Σιγάλα αλλά και των εμπειρότερων παικτών της ομάδας.
Νίκο, πώς νιώθεις τώρα που τελείωσε η χρονιά και πετύχατε τον μεγάλο στόχο της ανόδου;
«Και εγώ προσωπικά αλλά και όλη η ομάδα νιώθουμε μεγάλη ανακούφιση. Φτάναμε στην πηγή και δεν πίναμε νερό, είχαμε βάλει στόχο την άνοδο, και παρά το γεγονός ότι ξεκινήσαμε στραβά, μείναμε ενωμένοι για να τα καταφέρουμε στο τέλος. Υπήρχε τεράστια πίεση, είναι η πιο δύσκολη αποστολή στην Elite League.
Άλλες ομάδες και παίκτες δεν το καταλαβαίνουν πως για μας υπάρχει έντονη κριτική σε όλα τα παιχνίδια.Εμείς δεν πανηγυρίσαμε καμία νίκη πέραν από την τελευταία με τη Μεγαρίδα. Όλες οι ήττες που είχαμε έφεραν κριτική αλλά καλά έκαναν και μας κριτίκαραν. Ο Ηρακλής είναι μεγάλη ομάδα, δεν είναι γειτονιά ή οικογένεια με φίλους».
Ποιες ήταν οι στιγμές που ξεχωρίζεις σ' αυτή την πορεία σας;
«Θα πω αρχικά το σημείο που είχαμε φτάσει χαμηλά, άλλαξε η διοίκηση και μπήκαν νέα άτομα, ωστόσο πριν γίνει αυτό φτάσαμε σε στιγμή απόγνωσης. Εμείς παίζαμε για κάτι παραπάνω από το επάγγελμά μας. H νέα διοίκηση του ΓΣ Ηρακλής μας έδωσε τη σιγουριά για να προχωρήσουμε. Τώρα από τις κορυφαίες στιγμές ήταν όταν μπήκαμε στον τελικό του Final Four. Πραγματικά ανατριχιάσαμε όλοι μας με τον κόσμο, άξιζε 100% και δεν υπήρχε περίπτωση να είχαμε άλλο αποτέλεσμα...».
Αποστολή εξετελέσθη με την άνοδο, η νέα διοίκηση ήταν αρωγός σ' αυτό αλλά η σεζόν ξεκίνησε με τον Μπομπ Μάνσφιλντ. Θεωρείς ότι βλέποντας το πώς τελειώσατε μπορεί να έχει μετανιώσει που αποφάσισε να... τραβήξει την πρίζα;
«Δεν είχαμε δει τους τελευταίους μήνες τον Μάνσφιλντ, δεν ξέρω πώς αντιδρούσε και τι σκεφτόταν. Είχαμε μείνει στο περσινό Final Four, ότι θα στηνόταν μία ομάδα που θα διεκδικούσε την άνοδο, μπορεί να μην άντεξε την κριτική... Σίγουρα το αποτέλεσμα μας δικαίωσε ενώ στη διοίκηση ήρθαν Ηρακλειδείς οικογενειάρχες που δεν μας κοιτάνε απλά σαν επαγγελματίες παίκτες».
Ένιωθες φέτος ότι χρωστούσες κάτι στην ομάδα και τον κόσμο της;
«Είμαι τρία χρόνια στον Ηρακλή, όταν ήρθα τον Οκτώβρη του 2022 ανατέθηκε ο στόχος της ανόδου παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες μπορεί να μην ήταν ιδανικές ούτε στο ελάχιστο. Το μόνο που υπήρχε τότε ήταν η πίεση του κόσμου, η αίσθηση ότι η θέση της δεν είναι σ' αυτή την κατηγορία. Την πρώτη χρονιά χάσαμε εκεί το ματς στην Ερυθραία και απογοητευτήκαμε όλοι, φτάσαμε πριν την πηγή χάνοντας στον πόντο. Την επόμενη χρονιά ηττηθήκαμε κόντρα στο μεγαλύτερο φαβορί της κατηγορίας, ήμασταν μπροστά και χάσαμε οριακά. Μένει η πικρία ότι είχαμε το παιχνίδι και το χάσαμε μέσα από τα χέρια μας.
Την τρίτη χρονιά μπήκαμε πιο γρήγορα στο κλίμα. Χάσαμε βέβαια και παιχνίδια όπως πχ. αυτό με τη ΧΑΝΘ στην έδρα μας. Όλοι μας είχαμε ευθύνη, εκείνο το βράδυ αλλά και για μέρες χάσαμε τον ύπνο μας, τώρα γι' αυτά που μας κατηγορούσανε περί παράξενων συνθηκών είναι αστεία. Θα έλεγα ότι όταν η ομάδα έφτανε... στο τέρμα της, πάντα κατά το επόμενο ματς συσπειρώνονταν και παρουσίαζε άλλο πρόσωπο. Είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι θα φτάσουμε στο Final Four και εκεί όλα θα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Εγώ προσωπικά το είχα βάρος καθώς δεν ήθελα να ξαναφύγω στεναχωρημένος από το γήπεδο. Είμαι και κοντά με τον φίλαθλο κόσμο του Ηρακλή, σαν να υπήρξε μία άτυπη υπόσχεση, ένας στόχος που μου ανατέθηκε και αν δεν τον έφερνα εις πέρας, μπορεί να θεωρούσα αποτυχημένο τον εαυτό μου. Κακά τα ψέματα ο Ηρακλής είναι διαφορετικό σωματείο, ό,τι κάνεις, είτε καλό είτε κακό, μετράει εις διπλούν».
Τι δεν πήγε καλά στην κανονική περίοδο;
«Οι δύο ομάδες που βγήκαν πρώτες (σ.σ Μύκονος - Μεγαρίδα) είχαν σταθερότητα, στήθηκαν γρήγορα έχοντας και προπονητές που γνωρίζουν πώς έχουν τα πράγματα στην κατηγορία. Εμείς στα πρώτα τρία ματς είχαμε αλλαγές, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο αυτό. Αν χάσεις στον Ηρακλή έχεις -σε εισαγωγικά- να λογοδοτήσεις, το κουβαλάς αυτό και πρέπει να το υποστηρίξεις. Άλλωστε η εικόνα μας στο Final Four έδειξε ότι το πρωτάθλημα δεν είχε σχέση με τα ματς που μετράνε πραγματικά».
Το τμήμα μπάσκετ του Ηρακλή ίσως είναι το μοναδικό που κατάφερε να δώσει πραγματική χαρά φέτος στον κόσμο της ομάδας...
«Εμείς βλέπαμε την πορεία της ομάδας και στεναχωρηθήκαμε, το λέγαμε και μεταξύ μας πως είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να δώσουμε χαρά σ' αυτόν τον κόσμο. Μπορεί η άνοδος να μην σημαίνει και πολλά όταν μιλάμε για ένα μέγεθος όπως ο Ηρακλής ωστόσο πλέον ο φίλαθλός του μπορεί να νιώθει ανακούφιση αλλά και την προσμονή ότι επιτέλους θα δει κάτι μεγάλο».
Αλλάξατε τρεις προπονητές τη φετινή σεζόν. Τελικά ο Ηρακλής ήθελε τον «Ράμπο» του για ν' ανεβεί;
«O κόουτς Σιγάλας είναι μεγάλη προσωπικότητα, όλοι οι παίκτες ξέρουμε ποιος είναι. Όταν ήμασταν μικροί τον βλέπαμε να παίζει, γνωρίζουμε τι έχει καταφέρει, έτσι όπως ήταν νικητής σαν παίκτης, αυτό πρεσβεύει και ως προπονητής. Η φράση που κρατάω από τον κόουτς είναι '''μην επιτρέψετε στον αντίπαλο να σκεφτεί ότι μπορεί να σας κερδίσει''. Αν δείτε τα τελευταία πέντε παιχνίδια, θα καταλάβετε, η Μεγαρίδα είναι καλή ομάδα και έπαιξε καλά όταν βρήκε ρυθμό ωστόσο με το που ξεκίνησε το τρίτο δεκάλεπτο, έγειρε η πλάστιγγα...».
Στις τοποθετήσεις σου μετά το παιχνίδι ανόδου έβγαλες συναίσθημα μαζί με τον Νώντα Παπαντωνίου. Μπορούμε να πούμε ότι έχεις βρει το κουμπί του;
«Ο Νώντας είναι πολύ συναισθηματικό παιδί, τον γνώρισα την πρώτη μου χρονιά όταν ήρθε στην ομάδα. Έχει ένα στυλ που πολλοί μπορεί να το παρεξηγούν αλλά αν το δουν από μέσα θα καταλάβουν. Την πρώτη του χρονιά ένιωθε ότι προσπαθεί για την ομάδα, κάτι που μπορεί να μην καταλάβαινε ο κόσμος, έφυγε και όταν ήρθε πίσω τον Δεκέμβρη ήταν από τους λίγους που είπαν ότι ''θα έρθω για ν' ανέβουμε, θα το κάνουμε''. Πολλοί δεν ήθελαν να μπλεχτούν με τον Ηρακλή αλλά τόσο αυτός όσο και ο Καββαδάς ήρθαν στην ομάδα. Ο Βασίλης είπε ότι τις καλύτερές του χρονιές τις έκανε εδώ, ενώθηκε με τον κόσμο και πίστευε ότι χρωστάει κάτι. Έχει μεγάλη εμπειρία και μέγεθος, αν ήταν στο 100% δεν νομίζω να μην έπαιζε τώρα στο ανώτερο επίπεδο. Δεν ξέρω αν πετυχαίναμε τον στόχο της ανόδου αν ερχόταν άλλα παιδιά...».
Τι υπάρχει πλέον στο μέλλον για τον Νίκο Παπαρέγκα; Θα μείνεις στον Ηρακλή;
«Aυτή τη στιγμή γιορτάζουμε την άνοδο, δεν έχω μιλήσει με κάποιον από την ομάδα. Πιστεύω ότι με τον Γιώργο Πανταζόπουλο στον ρόλο του αθλητικού διευθυντή, ο Ηρακλής είναι σε πολύ καλά χέρια και θα παρθούν σωστές αποφάσεις. Εγώ θέλω να παίξω στο ανώτερο επίπεδο, είναι κίνητρο για μένα να το πράξω με την ομάδα που διακρίθηκα, αλλά όλα θα ξεκαθαρίσουν μέσα στο καλοκαίρι».