Σε μήνυμα που μετέδωσε η αντιπροσωπεία του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών και Ισότητας (DEM) σε συνέντευξη Τύπου μετά από συνάντηση στο νησί Ιμραλί με τον φυλακισμένο ηγέτη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) Αμπντουλάχ Οτσαλάν, αναφέρεται η έκκλησή του για παράδοση του οπλισμού του PKK.
Η πολυαναμενόμενη δήλωση του φυλακισμένου ηγέτη του PKK διαβάστηκε από βουλευτές του φιλοκουρδικού Κόμματος Ελευθερίας και Δημοκρατίας των Λαών (DEM) μετά το «κάλεσμα για την Ειρήνη και τη Δημοκρατική Κοινωνία» που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Elite World στην Κωνσταντινούπολη.
Στο κάλεσμα, το οποίο διαβάστηκε στα τουρκικά από τον Pervin Buldan και στα κουρδικά από τον Ahmet Türk, ο Οτσαλάν απευθύνεται στο PKK: «Σε αυτό το κλίμα που δημιουργήθηκε από το κάλεσμα του κ. Ντεβλέτ Μπαχτσελί, τη βούληση του κ. προέδρου και τη θετική προσέγγιση των άλλων πολιτικών κομμάτων απέναντι στο κάλεσμα, εγώ καλώ σε κατάθεση των όπλων και αναλαμβάνω την ιστορική ευθύνη αυτού του καλέσματος. Συγκαλέστε το συνέδριό σας και πάρτε απόφαση να ενσωματωθείτε με το κράτος και την κοινωνία (…), όλες οι ομάδες πρέπει να καταθέσουν τα όπλα και το ΡΚΚ πρέπει να αυτοδιαλυθεί».
Νωρίτερα την Πέμπτη, υψηλόβαθμα στελέχη του DEM συναντήθηκαν με τον Οτσαλάν στο πλαίσιο των ανανεωμένων ειρηνευτικών προσπαθειών.
Ο Οτσαλάν, 75 ετών, είναι φυλακισμένος στο νησί Ιμραλί, στα ανοικτά της Κωνσταντινούπολης, από το 1999 αφού καταδικάστηκε για προδοσία.
Αναλυτικά το μήνυμα που διάβασε η αντιπροσωπεία του DEM
«Το ΡΚΚ γεννήθηκε στον 20ό αιώνα, στην πιο βίαιη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, εν μέσω δύο παγκόσμιων πολέμων, στη σκιά της εμπειρίας του πραγματικού σοσιαλισμού και του παγκόσμιου ψυχρού πολέμου. Η απόλυτη άρνηση της κουρδικής πραγματικότητας και ο περιορισμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών -ιδιαίτερα της ελευθερίας της έκφρασης- έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση και την ανάπτυξη του PKK.
Όσον αφορά τη θεωρία, το πρόγραμμα, τη στρατηγική και την τακτική που υιοθέτησε, το ΡΚΚ παρέμεινε κάτω από τις σκληρές πραγματικότητες του αιώνα και του συστήματος του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού στη δεκαετία του 1990 λόγω της εσωτερικής δυναμικής, η διάλυση της άρνησης της κουρδικής ταυτότητας στη χώρα και οι εξελίξεις στην ελευθερία της έκφρασης οδήγησαν σε αποδυνάμωση της ιδρυτικής σημασίας του PKK και οδήγησε σε έναν δρόμο επαναλήψεων και υπερβολών.
Σε περισσότερα από χίλια χρόνια ιστορίας, οι σχέσεις Τούρκων και Κούρδων έχουν καθοριστεί στο πλαίσιο της αμοιβαίας συνεργασίας και συμμαχίας, και οι Τούρκοι και οι Κούρδοι θεώρησαν απαραίτητο να παραμείνουν σε αυτή την εθελοντική συμμαχία προκειμένου να διατηρήσουν την ύπαρξή τους και να επιβιώσουν έναντι των ηγεμονικών δυνάμεων.
Τα τελευταία 200 χρόνια της καπιταλιστικής νεωτερικότητας χαρακτηρίστηκαν κυρίως από τον στόχο της διάλυσης αυτής της συμμαχίας. Οι σχετικές δυνάμεις έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση αυτού του στόχου σύμφωνα με τα ταξικά τους συμφέροντα.
Η διαδικασία αυτή επιταχύνθηκε με τις μονομερείς ερμηνείες της Δημοκρατίας. Σήμερα, το κύριο καθήκον είναι η αναδιάρθρωση της ιστορικής σχέσης, η οποία έχει καταστεί εξαιρετικά εύθραυστη, χωρίς να αποκλείεται το πνεύμα της αδελφοσύνης και του σεβασμού των πεποιθήσεων.
Η ανάγκη για μια δημοκρατική κοινωνία είναι αναπόφευκτη. Το ΡΚΚ, το μακροβιότερο και πιο ολοκληρωμένο αντάρτικο και ένοπλο κίνημα στην ιστορία της Δημοκρατίας, βρήκε κοινωνική βάση και υποστήριξη μόνο επειδή οι δίαυλοι της δημοκρατικής πολιτικής ήταν κλειστοί.
Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα των ακραίων εθνικιστικών παρεκκλίσεων, όπως ένα ξεχωριστό έθνος-κράτος, ομοσπονδία, διοικητική αυτονομία ή πολιτισμικές λύσεις δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην ιστορία της κοινωνίας.
Ο σεβασμός των ταυτοτήτων, η ελεύθερη αυτοέκφραση, η δημοκρατική αυτοοργάνωση όλων των τμημάτων της κοινωνίας με βάση τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές δομές τους είναι δυνατές μόνο με την ύπαρξη μιας δημοκρατικής κοινωνίας και ενός δημοκρατικού πολιτικού χώρου.
Ο δεύτερος αιώνας της Δημοκρατίας μπορεί να εξασφαλίσει μια διαρκή και αδελφική συνέχεια μόνο αν στεφθεί με τη δημοκρατία. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εκτός από τη δημοκρατία για την αναζήτηση και την υλοποίηση ενός πολιτικού συστήματος. Η δημοκρατική συναίνεση είναι ο θεμελιώδης δρόμος.
Η γλώσσα της εποχής της ειρήνης και της δημοκρατικής κοινωνίας πρέπει να αναπτυχθεί σύμφωνα με αυτή την πραγματικότητα.
Το κάλεσμα του κ. Ντεβλέτ Μπαχτσελί, η βούληση του κ. Προέδρου και η θετική ανταπόκριση των άλλων πολιτικών κομμάτων στο κάλεσμα αυτό δημιούργησαν ένα περιβάλλον στο οποίο κάλεσα να καταθέσουν τα όπλα και αναλαμβάνω την ιστορική ευθύνη για το κάλεσμα αυτό.
Συγκαλέστε το συνέδριό σας και αποφασίστε, όπως θα έκανε εθελοντικά κάθε σύγχρονη κοινότητα και κόμμα του οποίου η ύπαρξη δεν έχει καταργηθεί βίαια, ότι όλες οι ομάδες πρέπει να καταθέσουν τα όπλα και το ΡΚΚ πρέπει να διαλυθεί. Στέλνω τους χαιρετισμούς μου σε όλους εκείνους που πιστεύουν στη συνύπαρξη και προσβλέπουν στο κάλεσμά μου: το ΡΚΚ πρέπει να αυτοδιαλυθεί. Όλες οι ομάδες πρέπει να καταθέσουν τα όπλα».