Ανατρέχοντας στα αριστουργήματα της ελληνικής πεζογραφίας, όλοι συμπονέσαμε την τραγική πρωταγωνίστρια στο «Αμάρτημα της μητρός μου», που με μία συγκλονιστική κορύφωση γεγονότων μαθαίνουμε ότι καταπλάκωσε το παιδί της στον ύπνο της και δεν γλυτώνει από τις τύψεις της ούτε όταν λαμβάνει συγχώρεση από τον πατριάρχη. «Δέν ἔκαμε παιδιὰ, γιὰ νὰ 'μπορῇ νὰ γνωρίσῃ, τί πρᾶγμα εἶναι τὸ νὰ σκοτώσῃ κανεὶς τὸ ἴδιο τὸ παιδί του!», διαβάζουμε στο διήγημα του Γεώργιου Βιζυηνού. Και από την άλλη έχουμε τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη, με τη Φραγκογιαννού να μετατρέπεται σε μία serial killer κοριτσιών, πιστεύοντας ότι έτσι τα σώζει από τη δυστυχία της πατριαρχικής κοινωνίας, αναδεικνύοντας τη διαστροφή της ηθικής όταν οδηγείται στα άκρα.
Βέβαια, σε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της αρχαίας ελληνικής γραμματείας μάθαμε τη Μήδεια, τη γυναίκα που σκότωσε τα τρία της παιδιά για να εκδικηθεί τον Ιάσονα. Και το όνομά της χρησιμοποιείται στη σύγχρονη κοινωνία για να χαρακτηρίσει το σκοτάδι. Το στίγμα που κουβαλά κάποιος όταν σκοτώνει με δόλο το παιδί του.
Οι θάνατοι παιδιών δεν μπορούν να μην αγγίξουν ακόμα και τους πιο σκληρούς ανθρώπους. Όταν μάλιστα δολοφονούνται, η οργή ξεχειλίζει και το μυαλό μουδιάζει. Και φυσικά υπάρχει μία ειδική κατηγορία φρίκης, όταν το νήμα της ζωής ενός παιδιού κόβεται από το χέρι του γονιού του. Με αφορμή την ομολογία της Ειρήνης Μουρτζούκου, που σήμερα θα βρεθεί απολογούμενη για τη δολοφονία βρεφών, η Voria.gr παρουσιάζει επτά υποθέσεις παιδοκτονίας που σόκαραν το πανελλήνιο.
Η δολοφονία της Άννυ
Οι φωτογραφίες της χαμογελαστής Άννυ πλημμύρισαν τις τηλεοπτικές οθόνες και τις ιστοσελίδες για τον χειρότερο δυνατό λόγο. Και το τέλος της θα στοιχειώνει κάθε άνθρωπο που γνωρίζει την ιστορία της.
Η Άννυ Μπορίσοβα, ένα τετράχρονο κοριτσάκι βουλγαρικής καταγωγής, εξαφανίστηκε τον Απρίλιο του 2015 στην Αθήνα. Η μητέρα της δήλωσε την εξαφάνισή της, ισχυριζόμενη ότι την άφησε για λίγες μέρες με τον πατέρα της. Σύντομα αποκαλύφθηκε ότι δεν υπήρχε καμία απαγωγή ή εξαφάνιση και διαπιστώθηκε ότι το κορίτσι δολοφονήθηκε από τον ίδιο του τον πατέρα, τον Σάββα Μπορίσοφ.
Ο Μπορίσοφ όχι μόνο σκότωσε τη μικρή Άννυ, αλλά διαμέλισε το παιδί και εξαφάνισε τα ίχνη της, προκειμένου να κρύψει το έγκλημα. Φέρεται να μαγείρεψε τμήματα του σώματός της και να πέταξε τα υπόλοιπα στα σκουπίδια.
Ο ίδιος δεν παραδέχτηκε ποτέ άμεσα τη δολοφονία και προσπάθησε να κατηγορήσει άλλους. Στον Σάββα Μπορίσοφ επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση και περιύβριση νεκρού, ενώ καταδικάστηκε επίσης ένας φίλος του (για συνέργεια στην εξαφάνιση των στοιχείων) καθώς και η μητέρα της Άννυ, για ψευδορκία και παραμέληση ανηλίκου, επειδή γνώριζε ότι το παιδί ζούσε σε ακατάλληλες συνθήκες.
Αστυνομικός σκότωσε την κόρη του στον Εύοσμο
Την ίδια χρονιά, στις 9 Ιουνίου του 2015, μία είδηση δολοφονίας παιδιού πάγωσε το αίμα ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Αρχιφύλακας των ΜΑΤ επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Άμεση Δράση και παραδέχθηκε σε συνάδελφό του ότι στραγγάλισε την επτάχρονη κόρη του, μέσα στο διαμέρισμά του, στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης.
Ισχυρίστηκε ότι «έγινε χωρίς να το καταλάβει» και ότι ήταν η «κακιά η ώρα», επικαλούμενος ψυχολογικά προβλήματα όμως πραγματογνωμοσύνες την περίοδο του εγκλήματος έδειξαν ότι ήταν πλήρως ικανός να αντιληφθεί τις πράξεις του.
Αν και αρχικά καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αναγνώρισε ως ελαφρυντικό τον «πρότερο έντιμο βίο» του, μειώνοντας την ποινή σε 15 χρόνια κάθειρξη.
Πέταξε το βρέφος της στον Αλιάκμονα
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2023, μία νεαρή μητέρα έφυγε με το βρέφος της, μόλις 11 μηνών, από το σπίτι που διέμενε με τους γονείς της σε περιοχή της Ημαθίας και την επόμενη ημέρα επέστρεψε χωρίς το μωρό, σημαίνοντας συναγερμό.
Η ίδια φέρεται να έριξε το παιδί στις όχθες του ποταμού στο ύψος της πρώτης προβλήτας, ενώ το μωρό βρέθηκε από αστυνομικούς να επιπλέει λίγο πριν την δεύτερη προβλήτα, σχεδόν ένα χιλιόμετρο μακριά την επόμενη ημέρα.
Αφού πέταξε το μωρό της στο νερό και μέχρι να επιστρέψει στο σπίτι της, η παιδοκτόνος διανυκτέρευσε σε ξενοδοχείο, ενώ ερωτώμενη τόσο από τους συγγενείς όσο και τους αστυνομικούς για το πού είναι το μωρό, έδινε διαφορετικές και πολλές φορές παραληρηματικές εξηγήσεις, επιμένοντας στη φράση πως «το μωρό είναι καλά εκεί που είναι».
Σε δεύτερο βαθμό κρίθηκε ένοχη για ανθρωποκτονία με μειωμένο καταλογισμό, όπως και πρωτόδικα, καθώς φέρεται να αντιμετωπίζει ψυχιατρικά προβλήματα και καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 12 ετών. Μέχρι σήμερα λέει ότι δεν θυμάται να πετά το μωρό στο νερό, αλλά και πως πιστεύει ότι κάποιος έβγαλε το βρέφος από το ποτάμι και αυτό πλέον ζει με τον πατέρα του.
Δύο μικρά παιδιά είδαν το αδερφάκι τους να δολοφονείται από τη μάνα τους
Απόγευμα της 9ης Ιανουαρίου 2024. Μία τότε 37χρονη μητέρα ξυλοκόπησε βάναυσα το 6 μηνών αγοράκι της μπροστά στα δύο μεγαλύτερα κορίτσια της (6 και 7 ετών). Τα μεγαλύτερα παιδιά ειδοποίησαν συγγενείς, που έτρεξαν και βρήκαν το βρέφος αιμόφυρτο. Το παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Βέροιας, αλλά δυστυχώς απεβίωσε εκεί λίγο αργότερα.
Η νεκροψία-νεκροτομή έδειξε κάταγμα κρανίου, πολλαπλές κακώσεις σε πρόσωπο και στοματική κοιλότητα, καθώς και κακώσεις κεφαλής. Ο θάνατος αποδόθηκε σε συνδυασμένα τραύματα στο κεφάλι, ενώ φέρεται να το χτύπησε ακόμα και με το μπιμπερό του την ώρα που του έδινε το γάλα του. Στις 12 Ιανουαρίου 2024, κρίθηκε προφυλακιστέα μετά την απολογία της, όπου υποστήριξε ότι νόμιζε πως «σκότωσε τον έξω από ‘δω». Η υπόθεση δεν έχει φτάσει ακόμα στις δικαστικές αίθουσες.
Η Μήδεια του Καλαμακίου
Στις 27 Μαΐου 1961, στο Καλαμάκι Αττικής, η 28χρονη Αμερικανίδα μητέρα Νίτα Μπέκερ, στραγγάλισε με κορδόνι τα τρία παιδιά της (ηλικίας περίπου 2, 5 και 8 ετών) επειδή ο σύζυγός της, λοχαγός Τζόελ Μπέκερ, την απατούσε με μία Ελληνίδα. Αμέσως μετά την πράξη της, προσπάθησε να αυτοκτονήσει, όμως ο σύζυγος εντόπισε εγκαίρως.
«Πριν έξι μήνες, ήμουν η πιο ευτυχισμένη μητέρα του κόσμου. Μετά έμαθα ότι ο άντρας μου με απατούσε με μια άλλη. Δεν έπρεπε να ζήσουμε πια, ούτε εγώ ούτε τα παιδιά μου», είπε.
Καταδικάστηκε σε 16 χρόνια κάθειρξη, με την αναγνώριση της «μέτριας σύγχυσης» κατά τη διάπραξη, καθώς οι ψυχίατροι και η δίκη έκριναν ότι είχε περιορισμένη ικανότητα διάκρισης.
και η... σύγχρονη Μήδεια
Αν και δεν ομολόγησε ποτέ και μέχρι σήμερα φωνάζει για την αθωώτητά της, η Ρούλα Πισπιρίγκου βαφτίστηκε ως η σύγχρονη Μήδεια για τη συγκλονιστική υπόθεση της Πάτρας,
Το φερόμενο ως «Patras sisters death case» αφορά τον θάνατο των τριών θυγατέρων της οικογένειας Δασκαλάκη (Τζωρτζίνα, γεν. 201, Μαλένα, γεν. 2015 και Ίριδα, γεν. 2020) μέσα σε περίπου τρία χρόνια, στην Πάτρα.
Το τελευταίο παιδί, η 9χρονη Τζωρτζίνα, πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 2022. Μετά την εκταφή και τις τοξικολογικές αναλύσεις, βρέθηκε υπερβολική δόση κεταμίνης, κάτι που οδήγησε στη σύλληψη της μητέρας. Μετά τη σύλληψη, ανακριτές και ειδικοί πραγματογνώμονες επανεξέτασαν τους θανάτους της Μαλένας και της Ίριδας και διαπίστωσαν ότι προκλήθηκαν από ανθρώπινο χέρι, αυτό της μητέρας τους. Οι δίκες διαχωρίστηκαν για τη Τζωρτζίνα και τα δύο μικρότερα παιδιά, και έχει καταδικαστεί σε ισόβια για κάθε μία κόρη της που κατηγορείται ότι δολοφόνησε. Οι υποθέσεις εκκρεμούν στο εφετείο.
Υπόθεση Δουρή
Η υπόθεση Δουρή αποτελεί ένα από τα πιο φρικτά εγκλήματα γονεϊκής βίας στην Ελλάδα. Στις 31 Δεκεμβρίου 1993, στην Ερμιόνη Αργολίδας ο 6χρονος Νίκος Δουρής εξαφανίζεται ενώ παίζει. Μέσα στη νύχτα, βρέθηκε νεκρός πίσω από μαντρότοιχο, κακοποιημένος σεξουαλικά και στραγγαλισμένος. Δράστης ο πατέρας του, που για να καλύψει τα ίχνη του, έψαχνε μαζί με συγγενείς και τις αρχές το παιδί που λίγο πριν είχε σκοτώσει με αδιανόητη αγριότητα.
Ο Μανώλης Δουρής, κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία από πρόθεση και βιασμό. Τελικά αυτοκτόνησε δια απαγχονισμού στις φυλακές της Τρίπολης με ένα καλώδιο τηλεόρασης.
