της Μελίνας Καραπαναγιωτίδου
melkar4@yahoo.gr
Αυτή και αν είναι ανατροπή! Οι ψύχραιμοι και ψυχροί Βρετανοί βγήκαν από τα ρούχα τους, λόγω περικοπών σε υπηρεσίες και μισθούς, κι εμείς οι μεσογειακοί Έλληνες δεν συμμετέχουμε ή δεν τολμάμε να πάρουμε μέρος, ούτε καν σε ειρηνικά συλλαλητήρια διαμαρτυρίας!
Στην αρχή πίστευα ότι αποδεχτήκαμε αυτό το περιβόητο «μαζί τα φάγαμε» και τι η συνενοχή βάραινε τις συνειδήσεις και τα πόδια μας. Όμως γρήγορα αναθεώρησα, λόγω των μελετημένων κινήσεων των ηγετών του κόσμου και των «υπαλλήλων» τους στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή.
Το «κακό» χρονικά για το δικό μας «Τιτανικό» άρχισε από την ώρα που ανέλαβε ο Παπανδρέου (και δεν εννοώ, ούτε υπονοώ, αυτό που μου είπε πρόσφατα σε μια ραδιοφωνική μας κουβέντα ο Στέλιος Παπαθεμελής, ότι «τελικά ο σημερινός πρωθυπουργός υπήρξε πολύ χρήσιμος για τα ξένα συμφέροντα»).
Ο υπουργός του, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, προχώρησε σε προληπτικές συλλήψεις ή προσαγωγές (αν και στην πρώτη περίπτωση οι συλλαμβανόμενοι έχουν δικαιώματα ενώ στη δεύτερη όχι) με αποτέλεσμα το φακέλωμα των υπόπτων και τον εκφοβισμό όλων των υπολοίπων, γενναίων ή δειλών, έντιμων ή μικροαπατεώνων που δεν θα ήθελαν να μπουν στο στόχαστρο της αστυνομίας, ούτε για λίγες ώρες, δηλαδή όσο διαρκούν οι προσαγωγές και οι ταυτοποιήσεις!
Οι αστυνομικοί, ως όφειλαν, και οφείλουν, εφάρμοσαν και εφαρμόζουν, εντολές της πολιτικής ηγεσίας του τόπου και περίπου 100.000 νομοθετήματα, αρκετά εκ των οποίων βρίσκονται μόνο στα χαρτιά! Άλλωστε αν εφαρμόζονταν όλοι οι νόμοι, τότε οι κλέφτες του δημόσιου χρήματος, τα λαμόγια των κυβερνήσεων και των κομμάτων εξουσίας, οι μιζαδόροι και οι εντολοδόχοι θα βρίσκονταν είτε σε κάποιες φυλακές, είτε θα διέφευγαν στο εξωτερικό, φοβούμενοι την εφαρμογή αυτών ακριβώς των νόμων.
Όμως, αυτό δεν συνέβη και δεν συμβαίνει. Αντίθετα, αστυνομικοί που προστατεύουν τους πολίτες – όπως άλλωστε και οι εισαγγελικοί λειτουργοί - βρέθηκαν και βρίσκονται απέναντι τους, απέναντι μας. Οι κοινωνικές ομάδες πολεμάνε ή εκτονώνονται μεταξύ τους, κάνοντας τη χάρη στα ανίερα σχέδια των ρυθμιστών του κόσμου και των αγορών, να το βουλώνουν και να μην ξεσηκώνονται για όλους τους παραπάνω λόγους.
Η ανακατανομή του πλούτου είναι γεγονός, μόνο που αυτή τη φορά γίνεται περισσότερο άνισα, γρήγορα, αυτοματοποιημένα, σχεδόν «ιντερνετικά», ανενόχλητα και βάναυσα. Από τη μια βρίσκονται οι δούλοι και από την άλλη τα αφεντικά. Από τη μια οι εξαθλιωμένοι και από την άλλη οι ελεγκτές ή οι ρυθμιστές του κόσμου ή της μοίρας του (όπως λέει και ανάλογο αμερικανικά... σενάριο κινηματογραφικής ταινίας).
Το σχέδιο των άπληστων του κόσμου προχωρά κανονικά, τόσο κανονικά που οι Αμερικανοί έφτασαν στο σημείο να μας ευχαριστούν, γεγονός πρωτοφανές, για Έλληνες οι οποίοι συνηθίσαμε, χρόνια τώρα, να λέμε ευχαριστώ. Με… δημοκρατικές και «αλληλέγγυες» μεθόδους (αποχριστιανισμού ή ανθελληνισμού), γινόμαστε κομμάτι του παγκοσμιοποιημένου κοινωνικού τίποτε, αφού το κοινωνικό, μικρό και τοπικό, παύει να ισχύει από την ίδια τη φύση του χαοτικού παγκόσμιου. Η νέα αυτοκρατορία είναι γεγονός. Προσκυνήστε.