Σχέδιο έκδοσης εναλλακτικού ηλεκτρονικού νομίσματος, που επρόκειτο να αντικαταστήσει το ευρώ σε περίπτωση Grexit και χρεοκοπίας των ελληνικών τραπεζών, είχε υποβληθεί στο Γιάνη Βαρουφάκη κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Οικονομικών.
Το σύνολο της σχετικής πρότασης αποκάλυψε με ρεπορτάζ του ο ΣΚΑΪ (πατήστε εδώ). Στόχος ήταν η δημιουργία ενός νέου συμπληρωματικού νομίσματος, της ηλεκτρονικής ευρωδραχμής, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην πραγματική οικονομία μαζί με το Ευρώ.
Μάλιστα, ο Βίλι Ντάνενμπεργκ, αντιπρόεδρος της εταιρείας PayServices.com που επεξεργάσθηκε την πρόταση, επιβεβαίωσε πως το σχέδιο είχε αποσταλεί μέσω προσώπου, που λειτούργησε ως σύνδεσμος, στον κ. Βαρουφάκη στις αρχές Φεβρουαρίου, χωρίς ωστόσο να υπάρξει απόκριση από τον τότε υπουργό Οικονομικών.
Μεταξύ άλλων λειτουργικών αλλά και οικονομικών ζητημάτων που εγείρονται από την εν λόγω πρόταση, είναι και το πώς θα μπορούσε να τεθεί σε άμεση εφαρμογή ένα σχέδιο που προβλέπει ότι όλες οι συναλλαγές θα γίνονταν κυρίως με ηλεκτρονικό τρόπο, σε μία χώρα με χαμηλά ποσοστά χρήσης πιστωτικών και χρεωστικών καρτών για πληρωμές.
Άλλωστε, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα συγκριτικά στοιχεία για το έτος 2013 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με αριθμό ηλεκτρονικών πληρωμών, με μόλις 18 ηλεκτρονικές πληρωμές ανά κάτοικο, με το μέσο όρο στην ΕΕ να είναι 197 ηλεκτρονικές πληρωμές ανά κάτοικο.
Παράλληλα, κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει μέχρι ποιου σημείου θα έφθανε η υποτίμηση της ευρωδραχμής, δεδομένου ότι στην αγορά θα κυκλοφορούσαν παράλληλα τα ευρώ, καθώς οι Έλληνες θα άρχισαν να βγάζουν σιγά – σιγά από τα σεντούκια και τα στρώματα κάποια από τα δεκάδες δισ. ευρώ που έχουν αποθησαυρίσει λόγω της αβεβαιότητας και τα οποία όλοι θα τα προτιμούσαν στις συναλλαγές τους. Οι περισσότερα οικονομολόγοι δε εκτιμούν ότι η έκδοση παράλληλου νομίσματος δεν θα ήταν τίποτε άλλο από την πρώτη φάση, τη μεταβατική, για την οριστική αλλαγή νομίσματος στην Ελλάδα.
Το plan b
Το πλάνο της Payservices προέβλεπε ότι στο σύστημά της θα μεταφέρονταν όλα τα δεδομένα από τις χρεοκοπημένες τράπεζες, ενώ αυτόματα όλες οι χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες των Ελλήνων καταναλωτών θα μετατρέπονταν σε κάρτες που θα χρησιμοποιούνταν για συναλλαγές μέσω του συστήματος της Payservices.
Η τελευταία θα μπορούσε να εκδώσει νέες κάρτες με κόστος 1 δολάριο ανά κάρτα. «Όλοι Έλληνες πολίτες θα αποκτούν αυτόματα έναν λογαριασμό σε ευρωδραχμή, ενώ όλες οι αξίες λογαριασμών σε ευρώ, σε περίπτωση κατάρρευσης των τραπεζών μετατρέπονται σε ευρωδραχμές (υπάρχοντες λογαριασμοί, δάνεια, πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες) χωρίς να χάσουν την αξία τους», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με το σχέδιο, κάθε ευρώ θα μπορούσε να ανταλλαχτεί από την εκδίδουσα αρχή σε Ευρωδραχμή με ένα «Μπόνους» σε επιπλέον Ευρωδραχμές.
Ως «χρηματοπιστωτικό ίδρυμα» θα χρησιμοποιούνταν τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, στα καταστήματα των οποίων οι καταναλωτές θα έβγαζαν και θα γέμιζαν τις κάρτες τους. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και κάποια άλλη κρατική εταιρεία, καθώς το βασικό ζητούμενο ήταν να έχει τέτοια περιουσιακά στοιχεία που να κάλυπταν τις ανάγκες για έκδοση αυτής της ψηφιακής ευρωδραχμής ή EUDR, όπως την αποκαλεί η Payservices.
Οι έμποροι θα έπαιρναν ειδικά τερματικά ή θα χρησιμοποιούσαν smartphones για να δέχονται συναλλαγές. Το σχέδιο της Payservices περιελάμβανε ακόμη τη χρήση των smartphones για την πραγματοποίηση συναλλαγών,αλλά και για να βλέπουν οι καταναλωτές το υπόλοιπό τους.
«Οποιοδήποτε τηλέφωνο γίνεται ένα ηλεκτρονικό πορτοφόλι. Κάθε έμπορος μπορεί να γίνει “ΑΤΜ” και ανταλλακτήριο συναλλάγματος μεταξύ ευρώ (χαρτονόμισμα) και ευρωδραχμής (μόνο ηλεκτρονικά χρήματα).
Τα πλεονεκτήματα του σχεδίου σύμφωνα με την Payservices είναι τα ακόλουθα:
-Αυξάνεται η ρευστότητα και πληρώνονται οι μεσάζοντες με Ευρωδραχμή
-Εξάλειψη της αποθησαύρισης και του χρέους με την χρήση μηδενικού ή αρνητικού τόκου
-Αύξηση της κυκλοφορίας του συμπληρωματικού νομίσματος
-Αυτόματη συλλογή φόρων σε πραγματικό χρόνο
-Μειωμένη επιβάρυνση του χρηματοπιστωτικού τομέα στην οικονομία