* Της Μαρίας Σπυράκη
Δεν ήταν «βόμβα» η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν ήταν καν άγνωστη ιστορία. Οι αγρότες που τελικά δεν είχαν στην ευθύνη τους την έκταση της γης την οποία δήλωναν και για την οποία επιδοτούνταν , ορισμένοι δε από αυτούς δεν εμπλέκονταν καν σε αγροτικές εργασίες, δεν είναι «φαντάσματα». Είναι πολίτες με ονοματεπώνυμο. Παράλληλα για να πάρουν τα λεφτά στο χέρι ένας ολόκληρος μηχανισμός ,αποτελούμενος από στελέχη της διοίκησης, θεωρούσε πως τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την ενίσχυση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μπορούν να δοθούν, έτσι χωρίς πρόγραμμα και κυρίως χωρίς έλεγχο επί του πεδίου, στην πιο αθώα εκδοχή. Δεκαετίες πέρασαν και οι πολιτικοί προϊστάμενοι του ΟΠΕΚΕΠΕ κάτι ...άκουγαν αλλά δεν έψαχναν και κυρίως δεν έμπλεκαν , επίσης στην πιο αθώα εκδοχή.
Τα κονδύλια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής προορίζονται για τη στοχευμένη ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και την αύξηση της ανθεκτικότητας. Μόνο για το 2025 , για να έχουμε εικόνα για την τάξη μεγέθους, από τον προϋπολογισμό της ΕΕ διατέθηκαν για την ΚΑΠ 53,8 δις ευρώ για τα 27 κράτη μέλη. Η Ελλάδα είναι από τις χώρες με τη μεγαλύτερη κοινοτική επιδότηση ανά στρέμμα για μια σειρά λόγους, όπως είναι το μεταφορικό κόστος.
Τα κονδύλια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής αποτελούν το 27% του προϋπολογισμού της ΕΕ για το 2025, κατά μέσο όρο λίγο λιγότερο του 30% για την περίοδο 2021-2027. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ, αν και για όλους μας είναι δώρο Θεού, η αλήθεια είναι πως προκύπτει από το άθροισμα των συνεισφορών των κρατών-μελών, μέρος του ΦΠΑ και των τελωνειακών εσόδων μαζί με πρόστιμα- επιστροφές που επιβάλει η Ένωση. Πρόκειται δηλαδή για χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων που επιστρέφουν σε εμάς τους ευρωπαίους φορολογούμενους για την ενίσχυση της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας και της προστασίας μας από εξωτερικούς κινδύνους και ακραία φαινόμενα.
Τα κονδύλια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τουλάχιστον ένα σημαντικό μέρος τους για την περίοδο που διερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μόνο για τον σκοπό που προορίζονται δεν διατέθηκαν. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είχε εξελιχθεί σε μηχανισμό,,, υποστήριξης ψηφοφόρων χωρίς έλεγχο. Το αποτέλεσμα:
- Η στέρηση από τους Έλληνες αγρότες, που κοπιάζουν και προσφέρουν ποιοτικά προϊόντα στην αγορά της πατρίδας και της Ευρώπης, ενός σημαντικού διαθέσιμου ποσού για την υποστήριξη τους
- Η δυσφήμιση της Ελλάδας στην ΕΕ με περιγραφές περιστατικών στο διεθνή Τύπο για παρεμπόδιση της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
- Η ενίσχυση της επιχειρηματολογίας χωρών, όπως η Δανία, οι οποίες ενόψει και της κατάρτισης του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2028-2034 επιμένουν πως οι περικοπές πρέπει να αρχίσουν από την Κοινή Αγροτική Πολιτική
- Η ορατή πιθανότητα η Ελλάδα να κληθεί να επιστρέψει τα κονδύλια που κατέληξαν στις τσέπες των επιτήδειων «αγροτών» με κάποιες στάσεις ενδεχομένως...
Οι αμαρτίες των αγροτικών επιδοτήσεων δεν είναι καινούργιες. Από την εποχή που τα πολυτελή αυτοκίνητα βαφτίζονταν αγροτικά μηχανήματα, μέχρι τις κρατικές ενισχύσεις για καιρικά φαινόμενα που δεν ήταν τόσο ακραία, η ιστορία επαναλαμβάνεται με τις ανάλογες επιπτώσεις στους πολίτες. Αυτή τη φορά φαίνεται πως τουλάχιστον θα κληθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης τα υπηρεσιακά στελέχη που όφειλαν να γνωρίζουν. Ωστόσο οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι θα συνεχίσουν να πολιτεύονται και να υπερψηφίζονται αδιατάρακτα. Για την πιθανότητα να κληθούν να δώσουν εξηγήσεις στη Δικαιοσύνη ούτε λόγος. Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς θα εξακολουθεί να υπονομεύεται και ο παραλογισμός από τα δεξιά και τα αριστερά θα κάνει πάρτι στη Βουλή, στα social media και κυρίως σε πολλούς που δεν προλαβαίνουν να ξεχωρίσουν την πληροφόρηση από την παραπληροφόρηση. Και όλα αυτά γιατί;
Ίσως γιατί κανένας από τους εμπλεκόμενους, τους επιβλέποντες, τους πολιτικούς προϊσταμένους επί δεκαετίες, δεν ένιωσε πως τα λεφτά που σκορπούσε είναι δικά του. Πως ανήκουν στην οικογένειά του, στα παιδιά του γείτονα που σπουδάζουν με κόπο, στους επιστήμονες που ξενυχτάνε πάνω σε μια νέα θεραπεία για την υγεία μας, σε εκείνους που παλεύουν να βελτιώσουν την καθημερινότητα στις μετακινήσεις και σε όλους μαζί που θέλουμε την Ευρώπη στρατηγικά αυτόνομη και άρα με επάρκεια σε καλής ποιότητας τρόφιμα, σε προσιτές τιμές. Είναι η ιδιοκτησία των επιδοτήσεων που δεν συγκίνησε κανένα. Άλλωστε τα κονδύλια έρχονται από τις Βρυξέλλες.
* Η Μαρία Σπυράκη είναι πρώην ευρωβουλευτής και εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα στις Βρυξέλλες