Μπορεί τα δεκαετή ελληνικά ομόλογα να διαπραγματεύονται σταθερά πάνω από το ψυχολογικό όριο του 4%, ωστόσο, παράγοντες της Φρανκφούρτης αλλά και των Βρυξελλών προτιμούν να βλέπουν αισιόδοξα κι αυτό το γεγονός. Πού εδράζουν αυτή την στάση τους; Στο γεγονός ότι υπό άλλες συνθήκες και με τις αποδόσεις των ιταλικών ομολόγων να έχουν εκτιναχθεί, θα είχε ήδη παρατηρηθεί το φαινόμενο ντόμινο και θα είχαν συμπαρασυρθεί προς τα πάνω όχι μόνο οι ελληνικοί αλλά και οι άλλοι κρατικοί τίτλοι των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης, όπως η Ισπανία ή η Πορτογαλία.
Ωστόσο, όπως λένε πηγές από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το κακό εν πολλοίς έχει αποφευχθεί, αφού οι αγορές μέχρι στιγμής τουλάχιστον έχουν χειριστεί το δύσκολο θέμα του ιταλικού προϋπολογισμού ως ένα εσωτερικό θέμα της Ρώμης και τίποτα περισσότερο. Ακόμα και τις πρώρτες ώρες που ξέσπασε το πρόβλημα, η έντονη αντιπαράθεση μεταξύ Ρώμης και Βρυξελλών για τα όρια του δημοσιονομικού ελλείμματος ελάχιστα επηρέασε τις αποδόσεις των ομολόγων της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.
Στην περίπτωση της Ελλάδα, ο πήχης μπήκε στο 4,6%, ο οποίος είναι μεν υψηλός, αλλά όπως λένε από την πλευρά των θεσμών, δεν είναι ακόμα απαγορευτικός. Απλώς λειτουργεί ανασταλτικά σε έναν βασικό στόχο της Αθήνας, ο οποίος δεν είναι άλλος από την έξοδο της χώρας στις αγορές, μέσω μιας νέας έκδοσης. Εκεί υπάρχει ζήτημα, καθώς ο αρχικός χρονικός προσδιορισμός έκανε λόγο για φέτος το φθινόπωρο, όμως, όπως όλα δείχνουν δεν πρόκειται να γίνει το νωρίτερο πριν από τις αρχές του 2019.