Η φτωχοποίηση ολοένα και περισσότερων κοινωνικών ομάδων, ενώ η χώρα βαδίζει προς τον όγδοο χρόνο της ύφεσης, αποτελεί πλέον μια θλιβερή πραγματικότητα. Και όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κανόνας που βρίσκει εφαρμογή, είναι αυτός που υποστηρίζει ότι «οι φτωχοί, γίνονται φτωχότεροι». Χαρακτηριστικό παράδειγμα;
Οι άνεργοι οι οποίοι υπολογίζεται ότι έχουν απολέσει το 40% του μέσου εισοδήματος, αλλά και οι συνταξιούχοι όπου το αντίστοιχο ποσοστό διαμορφώνεται στο 26%. Μάλιστα η κατάργηση του ΕΚΑΣ, που πέρασε η σημερινή κυβέρνηση, αναμένεται ότι θα επιδεινώσει την κατάσταση στα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, καθώς η απώλεια εισοδήματος θα ξεπεράσει σε αρκετές περιπτώσεις το 20%.
Επίσης, «χτυπημένες» απ΄ το νέο status quo είναι και οι οικογένειες με δύο ή περισσότερα παιδιά. Υπολογίζεται ότι μια οικογένεια με δύο παιδιά έχει χάσει περίπου το 38,5% του εισοδήματός της, ενώ στους πολυτέκνους οι απώλειες φθάνουν στο 44%. Αντιθέτως, στα ζευγάρια ηλικιωμένων(και οι δύο άνω των 65) η μείωση εισοδήματος περιορίζεται στο 25%.
Τέλος, εκτιμάται ότι με τη θέσπιση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος δεν θα ξεφύγουν πολλοί νεότεροι από το φάσμα της σχετικής φτώχειας. Αλλωστε, εξ ορισμού το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα δεν αποσκοπεί στο να βοηθηθούν αυτοί που έχουν εισόδημα της τάξεως των 4.500-5.000 ευρώ ετησίως, αλλά αυτοί που βρίσκονται κάτω από τα όρια της απόλυτης φτώχειας, δηλαδή κάτω από 2.500-3.000 ευρώ τον χρόνο.