Την παραμονή του στη Super League 2 εξασφάλισε και μαθηματικά ο Ηρακλής την περασμένη Τετάρτη (8/5), δύο στροφές πριν το φινάλε και μετά από μία αγωνιστική περίοδο γεμάτη παλινωδίες εντός και εκτός γηπέδου.
Αποχωρήσεις βασικών παικτών το καλοκαίρι, προσθαφαιρέσεις τον χειμώνα, τρεις προπονητές, τέσσερα γήπεδα και ο βραχνάς της αποπληρωμής του Μπόγκνταν Μάρα συνθέτουν ένα παζλ ζητημάτων που ταλάνισαν τους «κυανόλευκους», ενώ φωτεινή αχτίδα ήταν η εμπλοκή του Παναγιώτη Μονεμβασιώτη με σημαντική χρηματοδότηση προκειμένου να βγει ομαλά η χρονιά.
Ένας εκ των πιο κομβικών παικτών τη φετινή σεζόν ήταν ο Στέφανος Παλαβράκης, συμπληρώνοντας τρία χρόνια με τη φανέλα του «Γηραιού», και ο 28χρονος κίπερ κάνει στη Voria.gr το ταμείο της σεζόν εκφράζοντας την αισιοδοξία του για την επόμενη ημέρα του κλαμπ.
«Η ομάδα του Ηρακλή είναι μεγάλη, δεν αρκεί μόνο η σωτηρία αλλά δεδομένης της κατάστασης και όλων αυτών που είχαμε ν' αντιμετωπίσουμε φέτος, η χρονιά έλαβε αίσιο τέλος. Είχαμε νέους παίκτες και τρεις αλλαγές προπονητών. Είναι πολύ δύσκολο κανείς να διαχειριστεί τις αλλαγές και να προσαρμοστεί στα ''θέλω'' του καθενός. Επίσης σημαντικό πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαμε τη φυσική μας έδρα. Είναι μεγάλο πρόβλημα το γηπεδικό. Παίξαμε στον κακό αγωνιστικό χώρο του Καυτανζογλείου χωρίς τον κόσμο και μετά σε Χαλάστρα, Δράμα και Αριδαία», δήλωσε αρχικά ο τερματοφύλακας των Θεσσαλονικέων για να προσθέσει:
«Έφυγαν πολλά παιδιά που ήταν βασικοί πυλώνες, ο μισός μας κορμός, και ήρθαν νέοι παίκτες. Αυτό δημιούργησε πρόβλημα στη συνοχή και την αγωνιστική μας ταυτότητα. Αποχώρησαν οι Άλεξιτς - Γιουμπιτάνα όπου ήταν ευτύχημα τα νούμερά τους, οι Πανάγου - Σίλβα επίσης όπως και οι Πατράλης-Τόμας. Να μην ξεχάσουμε και τον Μάριο Κωστούλα, ήταν από την πρώτη χρονιά συνθέτοντας ένα πολύ καλό δίδυμο με Χρουσιέλ ή Παπαστεριανό. Ακόμη φέτος το πρωτάθλημα ξεκίνησε... στην ώρα του και κάπως αυτό μας αιφνιδίασε».
Αναλυτικά παρακάτω τα όσα δήλωσε στη Voria ο πορτιέρε του «Ημίθεου»:
Γιατί δεν μπήκε ο Ηρακλής στα πλέι οφ: «Ήμασταν κοντά πεντάδα των πλέι οφ, αλλά δεν φταίει κάποιος άλλος πέραν από τον εαυτό μας. Μας επηρέασαν οι αλλαγές των προπονητών και χάσαμε τη συνοχή μας. Κάναμε έδρα τη Χαλάστρα παραμένοντας αήττητοι αλλά μας πολέμησαν περισσότερο. Ξέρουμε τα λάθη μας και τι φταίει...».
Για το Καυτανζόγλειο: «Είναι η φυσική έδρα του Ηρακλή, βλέπει κανείς τις εικόνες μεγάλων παικτών και αμέσως μπαίνει στη νοοτροπία. Ο κόσμος έχει ευκολότερη πρόσβαση εκεί, έχει συνηθίσει να έρχεται και μιλάμε για μία ''κυανόλευκη'' γειτονιά. Όταν ο αγωνιστικός χώρος είναι καλός, η ομάδα μπορεί να παίξει ποιοτικότερο ποδόσφαιρο. Δεν γνωρίζω πώς θα γίνει να πάρει άδεια αλλά είναι σημαντικό να επιστρέψουμε εκεί».
Για τον κόσμο: «Aυτή η ομάδα δεν έχει κερδίσει τίτλους αλλά ο κόσμος είναι δίπλα. Έγινε Ηρακλής για την ιδέα, είμαι 3η χρονιά στην ομάδα και βλέπω τον κόσμο να βοηθάει από το βιός του, δεν περιμένει έτοιμα πράγματα, προσπαθεί να βοηθήσει. Θέλει μία σπίθα και εύχομαι να τους τη δώσουμε με αγωνιστική - διοικητική υγεία και υγεία και φυσικά ασφάλεια.
Όσο είσαι μέσα σε αυτόν τον σύλλογο παίρνεις αγάπη. Εγώ δεν είχα την τύχη να παίξω σε τόσο μεγάλο σύλλογο, όταν βλέπεις την αγάπη και τη στήριξη από τον κόσμο, αυτόματα σου βγαίνει η υποχρέωση να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό, κυρίως τα παιδιά. τα χαμόγελα των παιδιών όταν έρχονταν στον αγωνιστικό χώρο να μας πουν δύο καλές κουβέντες».
Για τον Παναγιώτη Μονεμβασιώτη: «Ήρθε να δώσει μία νέα πνοή, έφερε χαμόγελα και ενδιαφέρον, μας στήριξε έμπρακτα. Πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ και για τη νέα χρονιά, όποιος επιθυμεί να μείνει στην ομάδα πρέπει να το αποδείξει. Συνήθως όταν δεν υπάρχει βαβούρα γύρω από ένα θέμα, αυτό υλοποιείται. Δεν χρειάζονται φανφάρες, αρκεί να υπάρχουν πράξεις και όχι μόνο λόγια».
Για την οικονομική του συμβολή στην υπόθεση Μάρα: «Νιώθω τον Ηρακλή σαν ομάδα μου, μέσω ειδικότερα κάποιων προσώπων. Θέλω να κάνω αναφορά στον Τάσο Κατσαμπή, έβλεπα στο πρόσωπό του την ιστορία του συλλόγου αλλά και σε ένα εξαιρετικό παιδί, τον φροντιστή μας Γιώργο Σιάγκα, με έκαναν Ηρακλή. Ήθελα να συνεχίσει να υπάρχει με κάθε τρόπο, έχω κάνει φίλους Ηρακλειδείς, είχα και στο παρελθόν και ήθελα με την κίνησή μου πως ''κοιτάξτε ρε μάγκες, εγώ πάω και στηρίζω την ομάδα, εσείς που είστε από μικρά παιδιά Ηρακλής δεν θα πάτε;'' Το παιδί δικαίως ήθελε τα χρήματά του. H συλλογικότητα έχει χαθεί στις μέρες μας, έχει εκλείψει, και η αποπληρωμή του Μάρα ήταν ένα παράδειγμα για το αντίθετο».
Για την επόμενη μέρα: «Οραματίζομαι την επόμενη χρονιά σε συνέχεια της περσινής, δεύτερης χρονιάς. Να παραλείψουμε αυτή την κακή χρονιά γιατί η ομάδα έπαιζε καλό ποδόσφαιρο, ο κόσμος ερχόταν και την έβλεπε να παίζει ποιοτικά. Κάναμε 10 φάσεις σε κάθε ματς, πανηγυρίζαμε, σκοράραμε πολλά γκολ με κυριαρχικό ποδόσφαιρο, από εκεί θέλω να δω τη συνέχεια».
Για τον ίδιο: «Εγώ είχα παιδικό όνειρο να παίξω σε μεγάλη ομάδα, το υλοποίησα μέσω του Ηρακλή. Πήγε πολύ καλά η πρώτη χρονιά, τη δεύτερη ήρθε ο Βελλίδης, είναι εξαιρετικό παιδί, ξέρω ποιος είναι ποδοσφαιρικά, έχω δει τι έχει κάνει ξέρω το μέγεθός του, δεν με πείραξε. Είχαμε έναν εξαιρετικό τερματοφύλακα και ίσα ίσα φέτος παρότι ευνοήθηκα από τον τραυματισμό του, όλοι στεναχωρηθήκαμε. Είναι τέτοια η θέση γιατί πάντα θα παίζει ένας αλλά οι τερματοφύλακες δένονται περισσότερο».
Για τις σπουδές του: «Όταν είσαι επαγγελματίας, οι απαιτήσεις είναι υψηλές στις κορυφαίες κατηγορίες. Πρέπει να επιλέξεις πού θα δώσεις βάρος, έδωσαν στο ποδόσφαιρο και έβαλα ένα χρονοδιάγραμμα με μεγάλο ορίζοντα για να ολοκληρώσω στις σπουδές μου. Δυσκολεύτηκα και καθυστέρησα αλλά το μυαλό μου ήταν εκεί. Τα χρήματα της δεύτερης κατηγορίας δεν είναι ικανά για να συντηρήσουν έναν βετεράνο. Το σημαντικότερο είναι ότι ένιωθα πως αν κάτι δεν μου πήγαινε καλά στο ποδοσφαιρικό κομμάτι και δεν μπορούσα να συνεχίσω, δεν θα έμενα άπραγος και οι σπουδές θα μου έδιναν μία ασφάλεια».