Tην άνοδο στη Futsal Super League πανηγυρίζει ο ΠΑΟΚ εδώ και μερικές ημέρες με το νεόδμητο τμήμα του συλλόγου να κατακτά το πρωτάθλημα φτάνοντας σε μία ξεχωριστή επιτυχία που πανηγυρίστηκε έντονα
Στην παρθενική του συμμετοχή, ο «Δικέφαλος» κατάφερε να πετύχει κάτι ανεπανάληπτο και γι' αυτή τη σπουδαία στιγμή μιλά μεταξύ άλλων στη Voria.gr o πρωτεργάτης του θριάμβου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος.
Ο κόουτς των «ασπρόμαυρων». απόφοιτος του ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης και κάτοχος διπλώματος UEFA B, έχει αφήσει το αποτύπωμά του στο ποδόσφαιρο σάλας, με πλούσια εμπειρία και παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο με τις Αθήνα 90' - Παναθηναϊκό για τρία χρόνια (2014-17) και την Εθνική, συμμετέχοντας σε κορυφαία τουρνουά.
Αρχικά, ο κ. Παπαδόπουλος απαντά στο ερώτημα «γιατί futsal;» και εξηγεί: «Μιλάμε για ένα αερόβιο άθλημα που χαρίζει καλύτερη τεχνική και αντίληψη χώρου. Παίζεται σε μικρούς χώρους και φέρνει εξοικείωση καθώς σε κάθε επίθεση, ο παίκτης έχει τον έλεγχο της μπάλας, κάνει άμυνα, μαρκάρει, η μπάλα περνά από όλα τα πόδια, γίνονται συνεχόμενα σουτ και ντρίμπλες. Είναι σαν να παίζεις έναν αγώνα κανονικού ποδοσφαίρου επί έξι φορές. Επίσης κάποιος δεν χάνει προπονήσεις λόγω καιρικών συνθηκών καθώς γίνονται σε κλειστούς χώρους. Ακόμη όταν είσαι μεταξύ 16-18 ετών και κατακτήσεις πανελλήνιο πρωτάθλημα, μοριοδοτείσαι με 10% για την ένταξη σε κάποια σχολή».
Ακολούθως, τοποθετείται αναφορικά με τα όσα λείπουν στη χώρα μας για την εξέλιξη του σπορ: «Αρχίζει να διαδίδεται το futsal είναι η αλήθεια στην Ελλάδα, υπάρχουν ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΛ, μακάρι να μπουν και άλλα μεγάλα brand. Το ζήτημα είναι πως πρέπει να υπάρξουν κλειστά γήπεδα για να μπορούν να προπονούνται οι ακαδημίες των ομάδων και να διεξάγονται αγώνες. Στο εξωτερικό όλες οι μεγάλες ομάδες συμμετέχουν σε επαγγελματικά πρωταθλήματα, στην Ελλάδα μπορεί να υπάρχουν λίγοι παίκτες που πληρώνονται καλά τηρουμένων των αναλογιών, όπως κάποιοι Βραζιλιάνοι που αγωνίζονται στην Αθήνα».
Το βιοποριστικό είναι το νούμερο ένα θέμα για αθλητές που αγωνίζονται σε ερασιτεχνικά σπορ και ομάδες που δεν έχουν τους αντίστοιχους πόρους που υπάρχουν στο ποδόσφαιρο 11vs11, το επαγγελματικό μπάσκετ κλπ. Σχεδόν όλοι οι αθλητές του φούτσαλ έχουν και άλλη ενασχόληση για να μπορούν να ενισχύουν το εισόδημά τους με τον Λεωνίδα Παπαδόπουλο να τονίζει:
«Αγαπώ και υπηρετώ το ποδόσφαιρο σάλας για χρόνια, φτάνοντας πλέον στα 38 μου. Είμαι συμμέτοχος σε μαγαζί εστίασης ωστόσο, έχω δύο παιδιά, ένα σκυλί και άλλες υποχρεώσεις αλλά αφιερώνω τουλάχιστον 5-6 ώρες στη ζωή μου καθημερινά. Διαβάζω, βλέπω παιχνίδια, πηγαίνω σε αγώνες άλλων ομάδων, θεωρώ το futsal ως την κύρια μου δουλειά. Θέλω να πω όμως ότι όλα τα παιδιά παίζουν αφιλοκερδώς».
Ο ΠΑΟΚ έκανε το μπαμ φέτος καταφέρνοντας από την πρώτη του χρονιά να δείξει τις δυνατότητές του ανεβαίνοντας επίπεδο και ο πρωτομάστορας της φετινής επιτυχίας αναφέρει στη Voria:
«Δεν μας γνώριζαν στην αρχή, βοήθησε ο Γιώργος Μαυρίδης να γίνουμε και viral στο κομμάτι των social media, πήραμε ένα boost και ο κόσμος μας μάθαινε σιγά σιγά. Στον προτελευταίο αγώνα που έκρινε την άνοδο σχεδόν γεμίσαμε τη Μίκρα. Όποτε χρειαστήκαμε τον κόσμο, αυτός ήταν εκεί. Τον θέλουμε δίπλα μας. Τα παιδιά της ομάδας είναι 100% ΠΑΟΚ, σκεφτείτε πως ο Αναστασιάδης παράτησε τη δουλειά του και ήρθε από άλλη ομάδα κιόλας ώστε να παίξει στον ΠΑΟΚ, και άλλα παιδιά όπως οι Κεφαλίδης - Βασάρας. Για να καταλάβει κανείς το πώς όλοι έπαιζαν για τη φανέλα, ο Αλέξανδρος Βασάρας είχε χιαστό και δεν μπορούσε να παίξει, ωστόσο ταξίδευε μαζί μας, Αθήνα, Καρπενήσι κλπ, για να είναι στο πλευρό μας».
Τα πράγματα ωστόσο δεν ήταν όλα ρόδινα από την αρχή. Πώς όμως μπήκαν οι βάσεις ώστε οι Θεσσαλονικείς να φτάσουν στην κορυφή;
«Δεν ήξεραν κάποιοι καθόλου το άθλημα στην αρχή. Έχει τακτική, κομπίνες, χειρισμό μικρότερης μπάλας, θέλει αρκετό διάστημα για να συνηθίσουμε. Χάθηκε ένα τρίμηνο στην αρχή, ηττηθήκαμε από το Ψυχικό στον πρώτο μας αγώνα κυπέλλου και εξήγησα στα παιδιά ότι για να γίνει η ομάδα πρέπει να περάσει από τη διαδικασία της ήττας. Είχαμε τρομερούς χαρακτήρες και το μεντάλιτι για να δυναμώσουμε και να φτάσουμε στην επιτυχία. Ξεκινούσαμε και από τις 06:00 τα χαράματα κάποιες φορές για να ταξιδέψουμε στην Αθήνα. Δίναμε αγώνα και επιστρέφαμε αυθημερόν, όλα αυτά και μόνο για την αγάπη των παιδιών. Αντιμετωπίζαμε τις δυσκολίες με χαρά, γέλιο και σάτιρα.
Οι πανηγυρισμοί στη Μίκρα την περασμένη Κυριακή (21/4) ήταν έντονοι με τους «ασπρόμαυρους» να ξεσπούν βγάζοντας όλη την ένταση της χρονιάς μετά την επισφράγιση της ανόδου στα μεγάλα σαλόνια.
«Όλα τα παιδιά έβγαλαν πίεση, δακρύζαμε στους πανηγυρισμούς, βγήκαμε έπειτα να πανηγυρίσουμε την κούπα. Έπρεπε να δει κανείς πώς κοιτιόντουσαν οι παίκτες μεταξύ τους, προσπαθούσαμε για 2-3 ημέρες να βρισκόμαστε μεταξύ μας, να το χαρούμε μαζικά. Κλαίγαμε για την κούπα, δεν σκέφτηκε κανείς ποτέ τι ομάδα είναι, δεν καταλάβαινες στους πανηγυρισμούς και τα δάκρια ποιος και αν υποστήριζε άλλη ομάδα», ανέφερε αρχικά ο κ. Παπαδόπουλος για να προσθέσει:
«Αφιερώνω την κούπα σε όλους τους παίκτες για τη μεγάλη τους προσπάθεια, ατομικά στη γυναίκα μου, και γενικότερα σε όλον τον κόσμο του ΠΑΟΚ που όποτε χρειάστηκε ήταν εκεί. Θέλω να πω ένα ευχαριστώ για τη βοήθεια στους Κώστα Φωτιάδη, Απόστολο Καΐση και Πέτρο Βασιλακίδη αλλά και στον βοηθό μας, Παναγιώτη Μαυρογενίδη».
Κλείνοντας, ο τεχνικός του «Δικεφάλου» αναφέρεται και στο τι αναμένει πλέον για το «αύριο» του συλλόγου:
«Πρέπει να κρατήσουμε έναν κορμό και να προσθέσουμε 1-2 μεταγραφές παικτών, κυρίως ξένους. Θεωρώ ότι οι Έλληνες παίκτες που έχουμε είναι πάρα πολύ καλοί, μπορούν να σταθούν σε κάθε ομάδα του πρωταθλήματος. Αν έχουμε το χρόνου σωστή παρουσία, θα διεκδικήσουμε ό,τι περισσότερο μπορούμε επιδιώκοντας την είσοδο στην τετράδα. Κρυφός στόχος όμως μπορεί να είναι η συμμετοχή στους τελικούς...».
