«Μην αφήσετε τους άλλους να σας επηρεάζουν. Ποιος είναι ο άλλος; Δεν έχει μπει ποτέ στα παπούτσια σας. Δεν ξέρει τι σκέφτεστε. Δεν ξέρει τι βιώσατε, πού ήσασταν. Ναι θα τον ακούσετε. Μην τον αφήσετε όμως να μπει μέσα στο μυαλό σας και να επηρεάσει την ιδέα σας. Πώς θα προχωρήσετε έτσι; Πρέπει να επιμείνετε στην ιδέα σας. Αν εγώ δεν επέμενα στη δική μου και άκουγα τους γονείς μου ή όσους έλεγαν ότι αυτά που κάνω είναι για το τσίρκο, δεν θα υπήρχε τώρα η δική μου ιστορία για να την αφηγηθώ». Με αυτά τα λόγια η 35χρονη Πέλλα Χριστίνα Παπαχρήστου, δημιουργός της θεσσαλονικιώτικης PCP Clothing, του γνωστού, ταυτισμένου με τα γυαλιστερά κολάν brand, που ξεκίνησε το 2012 και έφτασε σε πολύ σύντομο διάστημα να κατακτήσει την ελληνική αγορά, θέλησε να....σκάψει κάτω από τη γυαλιστερή επιφάνεια της λίκρας των προϊόντων της και να δείξει, απευθυνόμενη σε ένα φοιτητικό κοινό, πόσο κόπο χρειάζεται για να κάνεις την ιδέα σου να δουλέψει, αλλά και πόση πίστη σε αυτή.
Η αφήγηση μίας ώρας περίπου στους φοιτητές και τις φοιτήτριες που ήρθαν να την ακούσουν στο πλαίσιο των Ημερών Έμπνευσης του WALK Auth, Κέντρου Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας του ΑΠΘ, θα μπορούσε να γίνει σενάριο για τον κινηματογράφο, αφού έμοιαζε με rollercoaster όλο ένταση και απροσδόκητη πλοκή. Σε αυτή η Πέλλα θέλησε να συνοψίσει τη σοφία που η ίδια αποκόμισε από τα 13 χρόνια του επιχειρηματικού της εγχειρήματος. Και το έκανε πολύ γλαφυρά. Έχοντας μεγαλώσει σε μια οικογενειακή επιχείρηση ένδυσης δύο γενεών -του πατέρα και του παππού της- θέλησε να αφήσει το δικό της στίγμα κόντρα σε κάθε αντιξοότητα και με μια τρέλα που της χάριζε η πίστη στον εαυτό της και σε αυτό που είχε οραματιστεί να κάνει.
Σπούδασε σχέδιο μόδας και υφάσματος και μέσα από την αγάπη της για τον αθλητισμό, είχε την ιδέα να δημιουργήσει ένα διαφορετικό κολάν από λίκρα. Μετά από μια κάθοδο στην Αθήνα όπου εργάστηκε ως βοηθός ενδυματολόγος στην τηλεόραση, με κάποια δικά της σχέδια να αξιοποιούνται μάλιστα σε διαφημίσεις, αλλά και μετά από τη δημιουργία ενός brand με ποδηλατικά αξεσουάρ, μεταξύ των οποίων και καπέλα, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και στην οικογενειακή επιχείρηση, αποφασισμένη όμως να κάνει την ιδέα της πραγματικότητα. Με την άφιξή της ένα περιοδικό την κάλεσε για ένα editorial γύρω από τα καπέλα της και η Πέλλα πήρε μαζί και κάποια άλλα από τα προϊόντα που είχε σχεδιάσει, τα οποία τελικά συμπεριλήφθηκαν στο τεύχος. Κάπως έτσι ένα γνωστό κατάστημα της Θεσσαλονίκης την αναζήτησε για να μάθει περισσότερα για τα γυαλιστερά της κολάν.
Η οικογενειακή επιχείρηση όμως δεν ήταν πολύ δεκτική στη νέα αυτή παραγωγή κι έτσι η Πέλλα αποφάσισε να μένει μετά το κλείσιμο, και να ασχολείται με τις δικές της δημιουργίες μόνη, παρότι όλοι της έλεγαν ότι έπρεπε να εστιάσει στο ανδρικό μπουφάν, για το οποίο υπήρχε ενεργό πελατολόγιο. Παρά το… bulling, η ίδια πίστευε με πάθος στην ιδέα της. Το 2012 με 2013 έκανε την εμφάνισή της στην αγορά και το 2014 με 2015 το brand εκτινάχθηκε, μπαίνοντας δειλά και στα μαγιό. Τα πρώτα τρία χρόνια η Πέλλα εργαζόταν στην οικογενειακή επιχείρηση, σταθερά και μετά το κλείσιμο, και ένα καλοκαίρι που όλοι έλειπαν και το λογιστήριο ήταν κλειστό, παρέδωσε σε μια πελάτισσα μια παραγγελία για ένα μαγιό και δεν έκοψε απόδειξη, γιατί ήταν κάτι που δεν ήξερε πώς να κάνει. Την επόμενη ημέρα η έξαλλη μητέρα της πελάτισσας την κάλεσε στο τηλέφωνο για να παραπονεθεί σε έντονους τόνους. Η Πέλλα ήταν τότε μόλις 22 χρονών και νόμιζε ότι είχε έρθει η καταστροφή. Μέχρι σήμερα θυμάται τη σκηνή αυτή ως το πρώτο χαστούκι που έφαγε στη δουλειά. Η πορεία του brand όμως ήταν όλο και πιο ανοδική. Η Πέλλα άρχισε να συμμετέχει σε εκθέσεις, ενώ έφτασε να έχει μια λίστα αναμονής 187 καταστημάτων που ήθελαν να προμηθευτούν τα κολάν PCP.
Οι αντιγραφές και η κατηφόρα
Όλα έμοιαζαν τέλεια μέχρι που το 2015 άρχισε η κατηφόρα, όχι γιατί η Πέλλα έκανε κάτι λάθος, αλλά γιατί η αγορά άρχισε να αντιγράφει τα κολάν της και μάλιστα πουλώντας τα σε χαμηλότερες τιμές. Η κατάσταση έγινε ασφυκτική και η Πέλλα βρέθηκε σε αδιέξοδο, δεν το έβαλε όμως κάτω και επανήλθε, δημιουργώντας μια σειρά ρούχων υπό το brand PCP, αλλά και υλοποιώντας μια σειρά καινοτόμων ενεργειών προβολής, ενώ μπήκε και στο παιδικό ένδυμα. Διαπίστωσε έτσι πως όλες αυτές οι αντιγραφές, που αρχικά τις είχε πάρει κατάκαρδα, την πήγαν δέκα βήματα πιο πέρα. Πολλές ήταν και οι λάθος αποφάσεις που έλαβε στην πορεία, όπως η ανεπιτυχής εξόρμηση στο Λονδίνο, που όμως αποδείχθηκε ένα μεγάλο μάθημα.
Το brand έφτασε μέχρι τον Καναδά, αν και με πολλά εμπόδια στο ενδιάμεσο, αλλά και μέχρι τη Χαβάη, όπου η Πέλλα οραματίστηκε μια φωτογράφιση για τα μαγιό της. Όλα πήγαιναν καλά, η φωτογράφιση έγινε και λίγο καιρό μετά έμαθε πως η φωτογράφος έπεσε θέμα κλοπής και η τσάντα της μαζί με όλη της τη δουλειά χάθηκε. Το χτύπημα ήταν μεγάλο, ανάλογο του κόστους της φωτογράφισης, και η Πέλλα βρέθηκε ξανά απέναντι σε μια απροσδόκητη εξέλιξη. Συνήλθε όμως με την παρέμβαση του πατέρα της, που της είπε απλά «θα το ξανακάνουμε, η εταιρεία πηγαίνει καλά».
Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να μελετά την αγορά, τις τάσεις, για να είναι συνεχώς επίκαιρη, δεχόμενη μεγάλη πίεση από τον περίγυρο για νέα πράγματα και στο πλαίσιο αυτό έκανε την κίνηση με τα tie dye. Και τότε ήρθε ο Covid. Αρχικά υπήρχε προβληματισμός, όμως τελικά η ανάγκη του κόσμου να καταναλώσει και μάλιστα αθλητικά ενδύματα, ευνόησε την εταιρεία. Τίποτα όμως δεν προετοίμασε την Πέλλα για την επόμενη δύσκολη περίοδο της ζωής της. Έγινε μητέρα, οι απαιτήσεις και οι υποχρεώσεις μεγάλωσαν, κι εκείνη έκανε κάποια βήματα πίσω στη δουλειά. Και πάλι όμως δεν τα έβαλε κάτω και μια διετία μετά επέστρεψε πιο εργασιομανής από ποτέ. Άρχισε να πηγαίνει σε εκθέσεις στο εξωτερικό, πήρε ένα πτυχίο γύρω από το fashion sustainability management και επικεντρώθηκε στην επιχείρηση. Και τότε άρχισαν να έρχονται οι συνεργασίες που άνοιξαν νέους δρόμους για το brand, που συνεχίζει επιτυχημένα μέχρι σήμερα την πορεία του στην αγορά.
Μίνι δόσεις επιχειρηματικής σοφίας
Τι μάθαμε από την Πέλλα; Ξεκίνα από το πρόβλημα, όχι από την ιδέα. Οι μεγάλες επιχειρήσεις λύνουν πραγματικά προβλήματα. Μίλα με την αγορά νωρίς. Μην ερωτευτείς την ιδέα σου, ερωτεύσου το feedback. Μη φοβηθείς τον ανταγωνισμό. Αν υπάρχει, σημαίνει ότι υπάρχει και αγορά. Ξεκαθάρισε «γιατί εσύ». Τι σε κάνει διαφορετικό; Τι σε κάνει απαραίτητο; Ξεκίνα μικρά, σκέψου μεγάλα. Δοκίμασε, μάθε, βελτίωσε. Η επιτυχία είναι κύκλος, όχι ευθεία γραμμή. Χτίσε ομάδα, όχι απλά πρότζεκτ. Οι ιδέες πετυχαίνουν, όταν οι άνθρωποι συνεργάζονται. Μάθε τους αριθμούς σου. Πάθος χωρίς βιωσιμότητα δεν είναι επιχείρηση. Ακολούθησε το μότο «under commit, over deliver». Χτίσε φήμη με πράξεις. Υποσχέσου λιγότερα και πρόσφερε περισσότερα. Μην εντυπωσιάζεις με λόγια, εντυπωσίασε με το αποτέλεσμα. Όταν ξεπερνάς τις προσδοκίες, χτίζεις εμπιστοσύνη και αξιοπιστία.
Δράσε τώρα. H διαφορά ανάμεσα στο όνειρο και στην επιτυχία λέγεται εκτέλεση. Η αναβλητικότητα σκοτώνει το όνειρο. Μην περιμένεις την τέλεια στιγμή, γιατί δεν έρχεται ποτέ. Δημιούργησέ την. Υιοθέτησε τον κανόνα του 1%: να βελτιώνεσαι μόλις 1% κάθε μέρα και η πρόοδός σου θα πολλαπλασιαστεί με τον χρόνο. Μικρές σταθερές βελτιώσεις οδηγούν σε τεράστια αποτελέσματα. Δεν χρειάζεται θεαματική αλλαγή. Χρειάζεται συνέπεια. Το 1% σήμερα είναι η δύναμη που σε βάζει μπροστά αύριο. Εστίασε στο να γίνεσαι λίγο καλύτερος κάθε μέρα.
Απαντώντας μάλιστα στα παιδιά που ήθελαν να μάθουν περισσότερα και ρούφηξαν κυριολεκτικά την ιστορία της, η Πέλλα τόνισε πως είναι σημαντικό το να είσαι γρήγορος και ευέλικτος και όχι μόνο να εξασφαλίζεις τον πελάτη, αλλά και να μπορείς να τον κρατήσεις. Και για το τέλος κράτησε το πιο αισιόδοξο μήνυμα: «Δεν υπάρχει αποτυχία. Δεν αποτυγχάνουμε κάπου. Ποιος θα μας πει ότι αποτύχαμε; Κανείς δεν ξέρει τους στόχους μας. Η λέξη αποτυχία δεν υπάρχει. Κάνουμε λάθη. Μαθαίνουμε από τα λάθη, μα δεν αποτυγχάνουμε ποτέ. Κάθε λάθος μάς οδηγεί ένα βήμα πιο κοντά στην επιτυχία».
