Περίεργες σκέψεις γίνονται στις Βρυξέλλες τις τελευταίες ώρες. Τι μας μεταφέρεται αρμοδίως; Ότι κάποιοι υψηλά ιστάμενοι στη βελγική πρωτεύουσα διερωτώνται: «Πως μπορούν οι αμερικανοί να απολαμβάνουν τις ευρωπαϊκές τους διακοπές, παρά την πανδημία, ενώ οι ευρωπαίοι δεν μπορούμε να πάμε χωρίς περιορισμούς και ταλαιπωρία στις ΗΠΑ»; Κι ότι μήπως θα έπρεπε να ισχύσει και γι' αυτούς – δηλαδή τους αμερικανούς - ό,τι και για τους κινέζους στην Ευρώπη;
Ως γνωστόν, το να είσαι κινέζος τουρίστας στη γηραιά ήπειρο τον τελευταίο καιρό δεν είναι ακριβώς και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Έλεγχοι, καραντίνες και εποπτεία, που κυμαίνονται από χώρα σε χώρα, αλλά είναι υπαρκτές. Γι αυτό κι αποτελούν (σχεδόν) είδος υπό εξαφάνιση, προκαλώντας χτύπημα στο τουριστικό ρεύμα, που ούτως ή άλλως χωλαίνει. Εννοείται λοιπόν ότι αν επικρατήσουν τίποτα περίεργες απόψεις, όπως αυτές που εκφράζονται παραπάνω, και μπει απαγορευτικό και στους αμερικανούς τουρίστες, θα είναι σκέτη καταστροφή για τον ευρωπαϊκό τουρισμό. Και κυρίως τον ελληνικό. Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν εξαφανιστούν οι αμερικανοί από το Αιγαίο και το Ιόνιο όλο το φθινόπωρο. Σκέτη καταστροφή.
Ούτως ή άλλως είναι πολλά τα παράδοξα, το τελευταίο καιρό σε ό,τι αφορά στο συγκεκριμένο μέτωπο. Για παράδειγμα, είναι περισσότεροι οι Ρουμάνοι από τους Γάλλους τουρίστες φέτος στην Ελλάδα. Έστω με διαφορά μερικών εκατοντάδων, οι πρώτοι βρίσκονται στη δεύτερη θέση της σχετικής κατάταξης, αμέσως μετά τους Γερμανούς. Κάνοντας τη μεγάλη φετινή έκπληξη.
Ωστόσο, μεγάλη ανάσα αποτελούν οι εισροές από ΗΠΑ. Ξεπέρασαν τις 125.000 και συγκρινόμενες με τις μηδενικές περσινές έδωσαν το μεγάλο boost στο φετινό τουριστικό ρεύμα προς την Ελλάδα. Και καλύπτουν την μεγαλύτερη χωρητικότητα στα πεντάστερα ξενοδοχεία. Ακόμα και τώρα, αρχές Σεπτεμβρίου, το δυναμικό τους υπολογίζεται ότι λειτουργεί στο 92%. Καθόλου άσχημα, δηλαδή.