Το ερώτημα απασχολεί συχνά όσους ασχολούνται με τα του ΣΥΡΙΖΑ και τις εσωκομματικές ισορροπίες του: Πώς διαβάζεται η κατάσταση που διαμορφώνεται πολιτικά στους επάνω ορόφους της Κουμουνδούρου αυτή τη στιγμή; Το πρώτο συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγουν έγκυροι «συριζολόγοι» είναι ότι κατ' αρχήν στη χάραξη της πολιτικής γραμμής, πήραν οριστικά το «πάνω χέρι» οι λεγόμενοι σκληροί. Τι πρεσβεύουν αυτοί οι τελευταίοι; Τη στρατηγική της ολομέτωπης σύγκρουσης με την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, όπου τους πετυχαίνουν. Μόνο που ακόμα και σ' αυτή την περίπτωση, δεν μπορεί να μην γίνονται εξαιρέσεις. Ειδικά όταν εντοπίζεται, πολιτικά, ευκαιρία. Μόνο που εξαιτίας του αντιπολιτευτικού πάθους που θα επιδεικνύεται, πολλές φορές στην Κουμουνδούρου δεν την αντιλαμβάνονται. Κι έτσι χάνουν τη δυνατότητα να επιδείξουν το όποιο μετριοπαθές πρόσωπο τους.
Είναι επίσης προφανές ότι εκών – άκων μ' αυτή τη σκληρή γραμμή συντάχθηκε πλέον ολοκληρωτικά και ο πρόεδρος Τσίπρας. Άλλο αν – για παράδειγμα - στην περίπτωση των Belh@rra, που ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική, θα πρέπει εκ των υστέρων να κατάλαβε ότι παρασύρθηκε.
Σε κάθε περίπτωση, ό,τι διαδίδεται από εδώ και στο εξής περί μετριοπαθώς επιρροών του επικοινωνιολόγου Γιάννη Λούλη, για παράδειγμα, να ξέρετε ότι ανήκει μάλλον στη σφαίρα της φαντασίας. Το πολύ – πολύ αυτός ο τελευταίος να γράφει κανένα άρθρο, αραιά και που, για τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ, από εδώ και στο εξής. Γιατί κατά τα άλλα, φαίνεται να έχει απομακρυνθεί από το περιβάλλον των συμβούλων του πρώην πρωθυπουργού. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει καν αποφασίσει αν θα υποστηρίξει κάποιον συγκεκριμένο υποψήφιο για τη θέση του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Γεγονός που προκαλεί ήδη τριβές στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου.