«Ονειρο ήταν και χάθηκε». Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί η ολοκλήρωση του προγράμματος αγορών ομολόγων, από την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), στο οποίο δεν κατάφερε να συμμετάσχει τελικώς σε καμία φάση του η Ελλάδα. Η χώρα δηλαδή που το είχε ανάγκη περισσότερο από τον καθένα. Κι όλα αυτά, ενώ είχε εγκαίρως προειδοποιηθεί για τον κίνδυνο να μείνει εκτός νυμφώνος, ακριβώς την ώρα που αναζητούσε κεφάλαια για να στηρίξει την ασθμαίνουσα οικονομία της. Κι αυτό είναι που κάνει την απώλεια ακόμα μεγαλύτερη.
Σε τι έχει τώρα να ελπίζει η Ελλάδα; Ενδεχομένως σε άλλες μορφές στήριξης από την πλευρά της ΕΚΤ, που θεωρούνται κάτι παραπάνω από πιθανές. Με την ανάπτυξη να επιβραδύνεται, τις δημοσιονομικές εντάσεις στη Γαλλία και την Ιταλία, το πολιτικό αδιέξοδο σχετικά με το Brexit και έναν παγκόσμιο εμπορικό πόλεμο να συνεχίζει να καραδοκεί, ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, κατά πάσα πιθανότητα, αργά ή γρήγορα θα υποχρεωθεί να κάνει το επόμενο βήμα.
Υπέρ αυτής της εξέλιξης συμβάλει το γεγονός ότι η ανάπτυξη είναι πιο αδύναμη από ό,τι ανέμεναν οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ, θέτοντας σε αμφιβολία ορισμένες από τις παραδοχές της τράπεζας σχετικά με την ευρύτερη οικονομία. Τώρα, τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στο πότε ακριβώς θα αναλάβει πρωτοβουλίες ο κ. Ντράγκι στο επίπεδο των επιτοκίων. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι αλλαγές σε αυτό το επίπεδο θα έχουμε κάποια στιγμή μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2019.