Στην τελική ευθεία μπαίνουν οι διεργασίες που θα οδηγήσουν στην τελική επιλογή των τεσσάρων φρεγατών του ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Κι όπως είναι φυσικό, οι πιέσεις και το παρασκήνιο εντείνονται. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι η γαλλίδα υπουργός Άμυνας Παρλί βρέθηκε στην Αθήνα ακόμα και ...για τους εορτασμούς της 25ης Μαρτίου. Προφανώς, όχι επειδή της έλειπαν οι παρελάσεις, αλλά επειδή πιθανότατα ήθελε να πουσάρει τις γαλλικές φρεγάτες. Άλλωστε, πού θα ξαναέβρισκε τέτοια ευκαιρία, σε αυτή τη συγκυρία;
Και κάπως έτσι κατά το εορταστικό διήμερο, το ελληνικό πολιτικό σύστημα φέρεται να δέχθηκε μεγάλη πίεση από τους γάλλους για τις φρεγάτες, που όπως είναι λογικό θέλουν να σώσουν με κάθε τίμημα την κατασκευάστρια τους Naval. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει με την ευκαιρία και για την ιστορία να διευκρινισθεί και κάτι ακόμα. Ότι δηλαδή η δικαιολογία που είχε προβληθεί τότε, πως βρέθηκε στην Αθήνα γιατί μετά θα συνόδευε τον γάλλο πρόεδρο στη Σύνοδο Κορυφής, μάλλον δεν έστεκε. Γι' αυτόν τον σκοπό άλλωστε, στην γαλλική αποστολή θα έρχονταν στην Αθήνα ο υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της γαλλικής κυβέρνησης. Αλλά στο τέλος δεν ήρθε ούτε αυτός, αλλά ούτε και ο πρόεδρος της γαλλικής Δημοκρατίας.
Η Αθήνα πάντως φρόντιζε και φροντίζει να εξασφαλίζει όσο το δυνατόν περισσότερα από την εκκρεμότητα αυτής της παραγγελίας. Αυτό φάνηκε κι από το πώς πήγε στις Βρυξέλλες: Κατάλληλα προσαρμοσμένη για να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν περισσότερα. Τόσο σε επίπεδο διμερών σχέσεων, όσο και σε ευρωπαϊκό.
Αυτές οι συμμαχίες, άλλωστε είναι σούπερ απαραίτητες. Όπως κι εκείνες με τον αραβικό κόσμο. Είναι ενδεικτικό ότι μόλις δέκα μέρες μετά την τελευταία συνομιλία τους, ο έλληνας πρωθυπουργός κάλεσε και πάλι στο τηλέφωνο τον αιγύπτιο πρόεδρο. Όπως μας μεταφέρθηκε, είχαν μια συζήτηση αρκετών λεπτών, που δεν δημοσιοποιήθηκε, αλλά είχε – κι αυτή όπως και η προηγούμενη – μεγάλο ενδιαφέρον...