Το κυπριακό μοντέλο, που εφαρμόστηκε στην περίπτωση της Συνεργατικής, είναι πιθανό να εφαρμοστεί και επί ελληνικού εδάφους, σε περίπτωση που κάτι τέτοιο καταστεί αναπόφευκτο για κάποια από τις εδώ συστημικές τράπεζες. Τι προβλέπει το εν λόγω μοντέλο; Σε γενικές γραμμές, το σπάσιμο της σε κακή και λιγότερο κακή τράπεζα (γιατί, στην πραγματικότητα, πραγματικά καλή δεν υπάρχει, με βάση τη σημερινή εικόνα των δανειακών χαρτοφυλακίων). Σε αυτή την περίπτωση, η κακή περνά στο δημόσιο κι εκκαθαρίζεται και η λιγότερο κακή οδεύει σε κάποια από τις άλλες συστημικές τράπεζες.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι όποια την απορροφήσει θα γίνει η επόμενη «μεγάλη μας φίλη». Αν είναι και κρατική, ακόμα καλύτερα για ευνόητους πολιτικούς λόγους. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι θα οδεύσει προς την Εθνική Τράπεζα.
Στο μεταξύ και μια και ο λόγος στις τράπεζες, να σας πούμε ότι μέσα στο 2019 αναμένεται πως θα προχωρήσουν σε νέα μεγάλη αναγκαστική αναδιάρθρωση. Όπερ σημαίνει, μεταξύ άλλων: Νέα λουκέτα στο δίκτυο καταστημάτων και βεβαίως νέες απολύσεις Σε μια περίπτωση, λέγεται ότι ο φετινός αριθμός των αποχωρήσεων θα φτάσει στις 2000. Θα πρόκειται δηλαδή για κανονικό «Αρμαγεδδών», με πολιτικό και κοινωνικό κόστος, σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα. Οι οριστικές αποφάσεις αναμένεται να ληφθούν το αργότερο έως το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2019.