Αισθήματα έντονης καχυποψίας διέπουν αυτή τη στιγμή τις σχέσεις του Βερολίνου με το Παρίσι. Σύμφωνα με πηγές της Voria.gr στις Βρυξέλλες, είναι ξεκάθαρο ότι η Αγκελα Μέρκελ θέλει να περάσει την γραμμή της για την επόμενη μέρα της ΕΕ μετά τον κορωνοϊό, αλλά αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να το κάνει μόνη. Για πολλούς λόγους. ΚΙ αυτός είναι ο λόγος που βάζει στο παιχνίδι και τον πρόεδρο Μακρόν, δίνοντας του μάλιστα κι ένα άτυπο προβάδισμα, το οποίο, όπως λένε όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στο παρασκήνιο, στην πραγματικότητα είναι ανύπαρκτο. «Υπομένει» ωστόσο τις παρεμβάσεις του, τις οποίες θεωρεί κατά βάθος δευτερεύουσας σημασίας, για να προωθήσει το σχέδιο της.
Κάπου εκεί οφείλεται για παράδειγμα το γεγονός ότι τελικώς το Ταμείο Ανασυγκρότησης θα ονομασθεί είτε «Μέσο», είτε «Εργαλείο». Και πάντως όχι «Ταμείο», για σημειολογικούς και όχι μόνο λόγους. Η γαλλική πλευρά το πρότεινε και η γερμανική δεν είχε καμία αντίρρηση να το αποδεχθεί. Ισα – ίσα που την εξυπηρετεί κιόλας, αν αναλογιστεί κανείς την πρόσφατη απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου της Καρλσρούης.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ενώ ο γαλλο-γερμανικός άξονας βάζει μια σειρά από όρους και προυποθέσεις για την οικονομική ενίσχυση της ΕΕ, το ίδιο το Βερολίνο, εντός συνόρων, μπορεί να κάνει παιχνίδι για λογαριασμό του και στην πραγματικότητα να μην δίνει λόγο σε κανέναν. Κάπως έτσι, προχώρησε στη σύσταση του ειδικού ταμείου για τη στήριξη των γερμανικών εταιριών, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί με το ποσό των 750 δις ευρώ.
Δεν αποκλείεται μάλιστα σ αυτό να προστεθούν προσεχώς και άλλα κεφάλαια, αν κάτι τέτοιο κριθεί απαραίτητο. Κι όλα αυτά ενώ για την υπόλοιπη Ευρώπη τέτοιου είδους ενισχύσεις, στην πραγματικότητα, απαγορευόνται.