Ποιος είναι ο βασικός ανασταλτικός παράγοντας στην επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία; Οσο ο χρόνος κυλάει και οι εξελίξεις τρέχουν, αυτός που αναδεικνύεται είναι κυρίως ο ρόλος που παίζουν προς την αντίθετη κατεύθυνση οι μεγάλες εξοπλιστικές παραγγελίες της Άγκυρας σε τρεις – τέσσερις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Πιο συγκεκριμένα, στην Γερμανία, την Ολλανδία, την Ισπανία και την Ιταλία. Αυτή τη στιγμή τρέχουν παραγγελίες δισεκατομμυρίων, που αφορούν από φρεγάτες και υποβρύχια έως πολυβόλα και ελικόπτερα.
Και μπορεί επισήμως από την πλευρά του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών να αποστέλλονται επιστολές διαμαρτυρίας για την τουρκική προκλητικότητα, που αναδεικνύουν την ανάγκη επιβολής εμπάργκο πώλησης όπλων προς τη γειτονική χώρα, ανεπισήμως όμως όλοι γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο είναι σχεδόν ανέφικτο. Η Τουρκία σήμερα είναι ένας από τους μεγαλύτερους αιμοδότες και της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, που δεν περνά και τις καλύτερες μέρες της.
Μάλιστα, τα νεότερα από το συγκεκριμένο μέτωπο αναφέρουν ότι η Άγκυρα βρίσκεται σε αρκετά προχωρημένες διαπραγματεύσεις και για μια ακόμα μεγάλη ανάθεση. Για την ακρίβεια, πιέζει η ίδια για να την αναθέσει! Λεπτομέρειες, προσεχώς. Ωστόσο το γεγονός έχει από μόνο του πολύ μεγάλη αξία, καθώς αναδεικνύει τον τρόπο που ενεργεί η Τουρκία στο παρασκήνιο. Το ίδιο άλλωστε έπραξε και με την περίπτωση της Ρωσίας, όταν παρήγγειλε τους πυραύλους S-400, την εποχή που κανείς δεν τους πλησίαζε. Και κάπως έτσι άλλαξε τις ισορροπίες στην περιοχή.
Μάλιστα, τίποτα δεν φαίνεται να τις μεταβάλει, παρά το ότι στις 26 Οκτωβρίου βρέθηκε στην Αθήνα ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ. Υπενθυμίζεται δε ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του, επικαιροποιήθηκε, μεταξύ άλλων, και η πρόσκληση προς τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν να επισκεφθεί την Ελλάδα με αφορμή τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Θα αποδεχθεί;