Στις κλασσικές συνταγές φαίνεται ότι καταφεύγουν, οριστικά, τρόικα και κυβέρνηση. Από τη στιγμή που στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης «έπεσε» και το σενάριο της επιβολής φόρου στις τραπεζικές συναλλαγές – κάτι που ήταν θέμα χρόνου να γίνει, για να κλείσει η συμφωνία – όσο και αν διαψεύδεται το σενάριο, το πιθανότερο είναι ότι οδεύουμε προς τα εκεί.
Η κυβέρνηση δεν έχει καμία αντίρρηση, για πολλούς λόγους και μάλλον η εύκολη λύση θα είναι αυτή που θα υιοθετηθεί. Εννοείται ότι οι τράπεζες δεν θέλουν ούτε να ακούν αυτό το ενδεχόμενο, για ευνόητους λόγους, ωστόσο, όλα δείχνουν ότι πολύ δύσκολα η πρόταση θα απορριφθεί, αφού «εξυπηρετεί» όλους τους υπολοίπους. Το κακό είναι πως σε μια χώρα με capital controls, αν επιβληθεί και ένα – μικρό έστω – τέλος σε κάθε συναλλαγή στο γκισέ ή στα μηχανήματα, τότε τα δίκτυα των τραπεζικών καταστημάτων κινδυνεύουν να ερημώσουν.
Ο λόγος είναι προφανής: κανείς δεν θα έχει κανέναν λόγο για να τα πλησιάσει. Αν μάλιστα του τέλους εξαιρεθούν οι συναλλαγές μέσω ίντερνετ, τότε είναι που θα δούμε δεκάδες καταστημάτων, σε όλη την χώρα, να κατεβάζουν ρολά. Με ό,τι αυτό βεβαίως θα συνεπάγεται για τον κλάδο των τραπεζοϋπαλλήλων, ο οποίος έχει δεχθεί τα τελευταία χρόνια, πολλά και σκληρά χτυπήματα, τα περισσότερα «κάτω από τη ζώνη».