Μπορεί από του βήματος της ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, να έδωσε ένα στίγμα των προθέσεων της κυβέρνησης, αναφορικά με τις παροχές στις οποίες προτίθεται να προχωρήσει, ωστόσο, μόλις τώρα αρχίζει να ξεκαθαρίζει το πεδίο σχετικά με το ακριβές περιεχόμενό τους.
Κατ' αρχήν και με βάση όλα όσα προκύπτουν κι από τις συζητήσεις με το οικονομικό επιτελείο, δεδομένο θα πρέπει να θεωρείται ότι το πακέτο στη βάση του θα στηρίζεται σε:
Α) φοροελαφρύνσεις και
Β) επιδοματικές παροχές
Και στις δύο περιπτώσεις θα ξεδιπλώνονται σε βάθος τετραετίας. Ειδικότερα, στην περίπτωση του ΕΝΦΙΑ, οδεύουμε σε σταδιακή μείωσή του χρόνο με το χρόνο, με παράλληλη δέσμευση ότι η μείωση αυτή θα ψηφισθεί άμεσα. Κάτι ανάλογο θα συμβεί επίσης με τις ελαφρύνσεις σε φορολογία εισοδήματος, τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και όχι μόνο.
Γιατί επιλέγεται αυτή η στρατηγική; Για δύο λόγους:
επειδή το σύνολο των παροχών θα αυξηθεί σε πάνω από 700 εκατ. ευρώ καθώς αν απλωθεί σε βάθος τετραετίας, το τελικό «πακέτο» εξαγγελιών θα υπερβαίνει τα 3,5 δισ. Άρα, κάπως θα πρέπει να κατανεμηθεί, για να «περάσει»
Η κυβέρνηση που θα αναδειχθεί στις επόμενες εκλογές, θα βρεθεί εγκλωβισμένη σε ένα πλαίσιο που θα έχει ήδη προαποφασίσει η παρούσα κυβέρνηση. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε αλλαγή σε μέτρα ελαφρύνσεων, δεν θα γίνει χωρίς αναταράξεις και δεν θα μπορεί να γίνει χωρίς να συνεκτιμηθεί το πολιτικό κόστος που θα συνεπάγεται.