Όταν βγάζουν τη στολή του αστυνομικού, μετατρέπονται σε… υπερασπιστές των τοπικών ποικιλιών ελιάς των Σερρών, διεκδικώντας για τον τόπο τους μια θέση στον ελαιοκομικό χάρτη της χώρας. Τα αδέρφια Θόδωρος και Μανόλης Κωστής, που υπηρετούν στην Ελληνική Αστυνομία, ο πρώτος ως αξιωματικός και ο δεύτερος ως αστυφύλακας, δημιούργησαν πριν από μερικά χρόνια την εταιρεία «Ποτεύς» στο Νέο Σούλι Σερρών και έγιναν πέρυσι οι πρώτοι που τυποποίησαν την Πετροελιά ως μονοποικιλιακό ελαιόλαδο, θέλοντας να αναδείξουν τις αρετές της και να καταδείξουν τις προοπτικές της περιοχής τους σε αυτό το πεδίο.
Μάλιστα, φέτος στην πρώτη της ελαιοποίηση η Πετροελιά τους βραβεύθηκε στον διαγωνισμό Great Taste Awards στο Λονδίνο με δύο αστέρια. Η ενασχόλησή τους με την Πετροελιά έχει εξελιχθεί άλλωστε σε μεγάλη αγάπη, στο πλαίσιο της οποίας, σε συνεργασία με άλλα ελαιοτριβεία, με το πανεπιστήμιο, αλλά και με το Επιμελητήριο Σερρών, έχουν δρομολογήσει ενέργειες αναγνώρισής της ως ΠΟΠ.
Έχοντας ξεκινήσει από 1.000 ρίζες, τα δύο αδέρφια διαθέτουν σήμερα έναν βιολογικό ελαιώνα 140 στρεμμάτων με 8.000 ελαιόδεντρα στον Πεθελινό, το χωριό του πατέρα τους, στον Άγιο Χριστόφορο, στο Δαφνούδι, στο Άγιο Πνεύμα και στο Νέο Σούλι, βγάζουν μια παραγωγή της τάξης των 6 τόνων, ενώ τα βιολογικά εξαιρετικά παρθένα αγουρέλαιά τους, μονοποικιλιακά και πολυποικιλιακά, βρίσκονται σε delicatessen του Παρισιού, της Βιέννης, του Ντίσελντορφ και του Άινχαμ. Τον τελευταίο καιρό δε, έχουν επαφές και στη Σαουδική Αραβία, ώστε να μπουν στην τοπική αγορά.
Εκτός από τη μονοποικιλιακή Πετροελιά και τη μονοποικιλιακή Λευκοελιά, διαθέτουν στην προϊοντική τους γκάμα και blend όπου αξιοποιούνται οι δύο αυτές ποικιλίες, αλλά και μια σειρά άλλων, όπως η Κορωνέικη, η Καλαμών, η Μεγαρίτικη, η Χαλκιδικής και η Picual. Στα επόμενα σχέδιά τους είναι η περαιτέρω εξέλιξη της Πετροελιάς, με την οποία πειραματίζονται συνεχώς, αλλά και η δημιουργία ενός μεγαλύτερου επισκέψιμου ελαιοτριβείου σε σχέση με αυτό που διαθέτουν σήμερα, το οποίο λειτούργησε φέτος.
«Εξερευνούμε ακόμα το μαγικό σύμπαν της Πετροελιάς, μιας ποικιλίας που αντέχει τόσο στο κρύο όσο και στη ζέστη, είναι μεγαλόκαρπη και δίνει πολύ λάδι» λέει στη Voria.gr ο Θόδωρος Κωστής, τονίζοντας πως οι παραγωγές της «Ποτεύς» θα παραμείνουν μικρές, ώστε να διαφυλάσσεται η ποιότητα. Παράλληλα με την καλλιέργεια της ελιάς τα δύο αδέρφια, που έχουν τη στήριξη και των γονιών τους, ασχολούνται και με τη μελισσοκομία -την οποία αποκαλούν ψυχοθεραπεία- διαθέτοντας 150 κυψέλες που ταξιδεύουν από τις Σέρρες και τη Δράμα μέχρι τη Χαλκιδική.
Το χόμπι που έγινε… αγάπη
Η ιδέα της οικογένειας Κωστή για την ενασχόληση με την καλλιέργεια της ελιάς πηγαίνει πίσω εννέα χρόνια, ξεκίνησε όμως πρακτικά πριν από μία εξαετία. Οι εκτάσεις του παππού στο χωριό Πεθελινός αποδείχθηκαν ιδανικές για να φιλοξενήσουν τις πρώτες 1.000 ρίζες ελαιόδεντρων, που φυτεύτηκαν περισσότερο στο πλαίσιο μιας παράλληλης ερασιτεχνικής ασχολίας για τα δύο αδέρφια. Σε εκείνο το μέρος μάλιστα κανείς δεν είχε ελιές και ο Θόδωρος και ο Μανόλης, που υπηρετούσαν τότε στην Αθήνα, είπαν να πειραματιστούν και να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε η «Ποτεύς», που εξελίχθηκε σε κάθετη επιχείρηση, από τον ελαιώνα μέχρι και το ελαιοτριβείο. Μάλιστα, η επιλογή του ονόματος δεν ήταν τυχαία, καθώς η λέξη αποτελεί τη ρίζα του ονόματος του χωριού τους, του Πεθελινού, που κάποτε ονομαζόταν Ποτολινός. Ήταν δε και ένα από τα ονόματα του Δία, το «Ποτεύς Ζευς».
Από την πρώτη στιγμή στράφηκαν στις τοπικές ποικιλίες, αποφασίζοντας πως, ακόμα και ερασιτεχνικά, θα έκαναν μια σοβαρή δουλειά. Έτσι η Πετροελιά κυρίως, αλλά και η Λευκοελιά, έγιναν αντικείμενο έρευνας, μελέτης και κατόπιν συστηματικής εργασίας, ενώ προστέθηκαν και άλλες ποικιλίες. Τα πρώτα τους πολυποικιλιακά ελαιόλαδα είχαν μεγάλη απήχηση και έφτασαν να ξεπερνούν τις 1.000 πολυφαινόλες. Μάλιστα, όλη αυτή η προσπάθεια δεν έχει πίσω της καμία ευρωπαϊκή επιδότηση ή κρατική ενίσχυση.