Κάτι παραπάνω από διάχυτος είναι πλέον ο φόβος στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα ότι ο τελικός λογαριασμός της ανακεφαλαιοποίησης θα είναι πολύ ακριβός και για τα τέσσερα πιστωτικά ιδρύματα που εμπλέκονται σε αυτή την ιστορία. Κι ότι στο τέλος της ημέρας, η κάθε μια θα κληθεί να σηκώσει από ένα βάρος της τάξης των 4 ή και 5 δισ ευρώ, που υποχρεωτικά θα οδηγήσει στην κρατικοποίηση τους!
Σε αυτή την εξέλιξη, βεβαίως, εκτιμάται ότι συνέβαλε τα μέγιστα και η πολιτική αστάθεια της χώρας, σχεδόν από τις αρχές Ιουλίου που οδήγησε στην επιμονή των θεσμών ώστε το ύψος της ανακεφαλαιοποίησης να εξαντλήσει το διαθέσιμο ποσό των 25 δισ. ευρώ. 'Η να φτάσει πολύ κοντά σε αυτό το πανάκριβο τίμημα.
Κι επειδή ενός κακού μύρια έπονται, μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι άρχισαν να διαρρέουν ήδη και οι πρώτες εκτιμήσεις που αναφέρουν ότι το καθεστώς αυτό (της κρατικοποίησης) δεν θα διαρκέσει μερικούς μήνες, όπως αρχικά λέγονταν, αλλά μερικά χρόνια. Μια πρώτη πρόβλεψη κάνει λόγο για τρία χρόνια, βασιζόμενη κυρίως στην εμπειρία άλλων χωρών όπου ακολουθήθηκε το ίδιο μοντέλο (ΗΠΑ, Μ Βρετανία κα).
Για την ιστορία και μόνο θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η ανακεφαλαιοποίηση, όποτε και αν γίνει τελικά, θα είναι η τρίτη. Προηγήθηκαν μια το καλοκαίρι του 2013 κι ακολούθησε εκείνη της άνοιξης του 2014. Τότε είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι η τραπεζική κεφαλαιοποίηση είναι υπέρ-επαρκής. Τελικώς, μάλλον δεν ήταν...