Τι συνεπάγεται ο έλεγχος, κάθε τρίμηνο, της Ελλάδας από τους δανειστές, στη μεταμνημονιακή περίοδο; Ακόμα και στο υπουργείο Οικονομικών, από όπου αποκαλύφθηκε το γεγονός (από τον ίδιο τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, στη συνέντευξη του στους FT), ακριβής απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί. Πολύ περισσότερο από το Μαξίμου, που αρνείται να αποδεχθεί τη σκληρή πραγματικότητα.
Σύμφωνα πάντως με την επικρατέστερη εκδοχή, η εξέλιξη αυτή, πρακτικά, συνεπάγεται ότι:
1. Σε περίπτωση αποτυχίας τήρησης των δεσμεύσεων που θα έχει αναλάβει η χώρα, θα διακόπτεται η εφαρμογή τήρησης των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους που θα συμφωνηθούν το αργότερο αμέσως μετά το τέλος του τρέχοντος μνημονίου, στις 20 Αυγούστου, καλώς εχόντων των πραγμάτων
2. Το γεγονός θα έχει άμεση επίπτωση στις αγορές που θα αυξάνουν το κόστος χρηματοδότησης της Ελλάδας, η οποία κάθε φορά θα μπαίνει σε μια ιδιότυπη κατάσταση που θα την απειλεί με «καραντίνα».
Πώς θα μπορούσαν να γίνουν όλα τα παραπάνω;
Αν ο κ. Αλέξης Τσίπρας πει για παράδειγμα, προς το τέλος του τρέχοντος έτους, «δεν κόβω τις συντάξεις», όπως είναι υποχρεωμένος να κάνει από 1/1/2019 και προχωρήσει μονομερώς σε μη εφαρμογή του μέτρου. Σ' αυτή την περίπτωση, η ενεργοποίηση της «καραντίνας» θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Αυτό άλλωστε είναι το βασικό άγχος και ο βασικός λόγος που το Βερολίνο έχει πάψει να εμπιστεύεται την Αθήνα και θα επιχειρήσει να την «κλειδώσει».