Xθες παρέλαβε η Τουρκία τις πρώτες τέσσερις (από τις 52) κινητές αμφίβιες επιθετικές γέφυρες. Μόνο που όταν τις σχεδίασε (ιδιωτική εταιρία κατά παραγγελία του τουρκικού στρατού) δεν υπολόγισαν την αντίδραση της Ελλάδας, με την κατασκευή τάφρου στον Έβρο, παράλληλου με τον ποταμό.
Έτσι, η αντιαρματική τάφρος μήκους 153 χλμ., βάθους 7 μ. έως και 12 μ. και πλάτους 32 μ., ουσιαστικά αχρηστεύει τα συστήματα ζεύξης πλωτών γεφυρών αλλά και τα νέα Γερμανικά άρματα που αγόρασε η Τουρκία γι’ αυτόν το σκοπό.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ελεύθερη Θράκη», η τάφρος θα γεμίζει με τα νερά των παραποτάμων του Έβρου, Ερυθροπόταμου και Άρδα και θα λειτουργεί ακόμα σαν αρδευτικό δίκτυο των μεθοριακών πεδιάδων, αλλά και σαν αντιπλημμυρικό έργο, αφού θα δέχεται τα νερά της υπερχείλισης του Έβρου.
Βεβαίως θα είναι και ένα τεράστιο εμπόδιο για τους λαθρομετανάστες που περνούν κατά δεκάδες καθημερινά από τον Έβρο στη χώρα μας, αλλά ο κύριος στόχος είναι να αποτελεί ένα ανυπέρβλητο φυσικό εμπόδιο στα άρματα του τουρκικού στρατού, σε περίπτωση που επιδιώξουν κάποτε να εισβάλουν στην ελληνική ενδοχώρα.
Τα γερμανικά άρματα Leaguen που αγόρασαν οι Τούρκοι, μπορούν να ζεύξουν τάφρους μέχρι 24 μ. Το δε σύστημα SΥΗΚ (των αμφίβιων κινητών γεφυρών που αναφέραμε παραπάνω) μπορεί να κάνει γρήγορα πλωτές γέφυρες σε υδάτινα ανοίγματα μέχρι 30 μ. Πάνω από τα 30 μέτρα παρουσιάζει προβλήματα και καθυστερήσεις. Γι’ αυτό και η ελληνική τάφρος έχει 32 μ. πλάτος.
Στους σύγχρονους στρατούς βέβαια, όλα τα φυσικά εμπόδια, εύκολα ή δύσκολα, ξεπερνιούνται. Μέχρι να ξεπεραστούν όμως, δίδεται ικανός χρόνος στις φίλιες δυνάμεις (πυροβολικό και αεροπορία) να δράσουν αποτρεπτικά και να εξουδετερώσουν τους επίδοξους εισβολείς (με την 5η φάλαγγα όμως, τι γίνεται;).
Οι Τούρκοι παράγγειλαν 52 αμφίβιες γέφυρες (που σηκώνουν βάρος μέχρι 100 τόνους), ετοιμοπαράδοτες εντός του 2012.
Ο Μακεδών