Σε τεντωμένο σκοινί ακροβατούν οι δανειστές της Ελλάδας, κάθε φορά που έρχεται προς συζήτηση το θέμα της περικοπής των συντάξεων. Από τη μία αναγνωρίζουν ότι υπάρχει δημοσιονομικό κενό για τη μη εφαρμογή του μέτρου, αλλά από την άλλη δεν θέλουν επ ουδενί να δώσουν μήνυμα – κυρίως στις αγορές – ότι με τη συγκατάθεση τους ξεκινά το ξήλωμα του πουλόβερ της συμφωνίας με τη χώρα μας. Γι αυτό και όποτε ανοίγει η συζήτηση αναζητούν κυριολεκτικά σανίδα σωτηρίας. Στην καλύτερη των περιπτώσεων; Μια μέση λύση.
Όπως, για παράδειγμα, έκανε ο επικεφαλής του Eυρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης ESM Κλάους Ρέγκλινγκ προ ημερών, όταν ρωτήθηκε σχετικά. Τι είπε; Με δυο λόγια ότι «παρόλο που υπάρχει δημοσιονομικός χώρος στην Ελλάδα φέτος, δε θα είναι αρκετά μεγάλος για να μην εφαρμοστούν τελείως οι περικοπές των συντάξεων που έχουν συμφωνηθεί». Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι οδεύουμε προς περικοπές συντάξεων αλλά μικρότερες από αυτές που έχουν συμφωνηθεί. Αλλά κι εδώ υπάρχει άλλο ένα παράδοξο:
Ο ίδιος ο έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, κατά την τελευταία παρουσία του στις Βρυξέλλες, είχε ερωτηθεί σχετικά. Δηλαδή, για το αν υπάρχει ενδεχόμενο μειωμένης περικοπής. Τι είχε απαντήσει; «Μην βιάζεστε». Οι πληροφορίες επιμένουν ότι η Αθήνα έχει διασφαλίσει από τους θεσμούς τη δέσμευση ότι δεν θα χρειαστεί να γίνει μείωση, γεγονός που εμμέσως επιβεβαιώθηκε και από το ΔΝΤ. Φαίνεται όμως ότι η ιστορία αυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά κινούμενη άμμος.