Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις που έλαβαν χώρα στην ελληνική πολιτική σκηνή, αρχής γενομένης από τη Ρίγα της Λετονίας, στο πλαίσιο του τελευταίου Eurogroup, απλώς, ήρθαν να επιβεβαιώσουν όλους όσοι αντιλαμβάνονταν, εδώ και καιρό, με βάση τις πληροφορίες από Βρυξέλλες και Βερολίνο, ότι η απόσταση από μια συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της ήταν και παραμένει πολύ μεγάλη. Και ήταν η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει, όπως λένε όσοι ξέρουν, οδηγώντας στην περιθωριοποίηση του κ. Γ. Βαρουφάκη.
Ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ.Δραγασάκης, που αναλαμβάνουν στο εξής τον πρώτο λόγο στη διαπραγμάτευση, συνεπικουρούμενοι από τον αναπλ. Υπουργό Εξωτερικών, Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον στενό συνεργάτη του δεύτερου, Γ. Χουλιαράκη, έχουν μπροστά τους ένα πολύ δύσκολο έργο, έστω και αν η άποψη στις Βρυξέλλες για τον κ. Χουλιαράκη, είναι πολύ καλή.
Στην πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει να ελπίζει πολλά σε αλλαγή της στάσης των δανειστών έναντι της χώρας μας, εξαιτίας του «βάθους» των μέτρων που ετοιμάζονται. Κι αυτό γιατί απλά δεν θα είναι αρκούντως «βαθιά». Αντιθέτως, η ελληνική πλευρά έχει να ελπίζει στην καλή διάθεση των Γερμανών. Κι αυτό γιατί η κίνηση περιθωριοποίησης του κ.Βαρουφάκη, κατά πάσα πιθανότητα, είναι απότοκο και της, περίπου 50λεπτης, τελευταίας τηλεφωνικής συνομιλίας του κ. Τσίπρα με την Γερμανίδα καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ. Η τελευταία προέτρεψε τον κ. Τσίπρα από ελληνικής πλευράς να κατατεθεί στους θεσμούς ένα συγκεκριμένο πακέτο μέτρων, επί του οποίου και θα γίνει η συζήτηση από εδώ και στο εξής.