Κύριε Δήμαρχε, σας παρακαλώ κάντε κάτι για την Πλατεία Ναυαρίνου, γιατί κάθε μέρα και νύκτα κινδυνεύουν παιδιά και εγγόνια σαν τα δικά σας. Συμμορίες επαναστατών χωρίς αιτία, χρήστες ναρκωτικών και κακοποιά στοιχεία μπερδεύονται και αλληλοξυλοφορτώνονται για…πλάκα, για δόσεις και για επιδείξεις τσαμπουκάδων.
Χθες το …απόγευμα, δώδεκα άτομα βαρούσαν ανελέητα έναν «δικό» τους, όλα στην ίδια ηλικία, στο μεταίχμιο της εφηβείας με την ενηλικίωση! Φώναζε το παιδί «Βοήθεια» αλλά κανείς απ όσους περνούσαμε στις 6.30 το απόγευμα δεν τόλμησε να πλησιάσει για να του παράσχει βοήθεια αν και ήταν σωριασμένο στον πεζόδρομο από τον πόνο!
Κάποιοι από εμάς τους «αυτόπτες» μάρτυρες τηλεφωνήσαμε στην αστυνομία μπας και προλάβει τα χειρότερα. Όμως μέσα στα…σκοτάδια της Πλατείας γλίστρησαν και έγιναν ένα με τους άλλους, τους…κανονικούς, στην Αλεξάνδρου Σβώλου και στα μαγαζιά της.
Κύριε Δήμαρχε, γιατί η πλατεία με τόσα στέκια φοιτητών και σπουδαστών απ όλη την Ελλάδα, δίπλα στο ΑΠΘ, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης- και όχι κάπου χαμένη και ξεχασμένη στο δυτικό πολεοδομικό συγκρότημα- να θεωρείται…επικίνδυνο πέρασμα; Μήπως μπορείτε να δώσετε προτεραιότητα με τους συνεργάτες σας, για τον άμεσο φωτισμό της περιοχής; Μήπως η αρμόδια αντιδήμαρχος δημοτικής αστυνομίας και…κοινωνικής πολιτικής, μπορεί να κάνει σε λίγες ημέρες, ότι δεν έγινε επί χρόνια; Σας παρακαλώ Κύριε Δήμαρχε, αν ρίξετε φως στην υπόθεση, κυριολεκτικά και μεταφορικά, θα δώσετε πίσω στους Θεσσαλονικείς, εκτός από ελπίδα, και μια περιοχή υπό…κατάληψη...