Αυτό που βλέπουμε είναι πάντοτε λιγότερο από αυτό που κοιτάμε. Στο «Σπίτι της Σκιάς», έναν μοναδικό χώρο για τα ελληνικά δεδομένα που δημιούργησε στην καρδιά της Παλιάς Πόλης στην Ξάνθη ο καλλιτέχνης Τριαντάφυλλος Βαΐτσης πριν από 11 χρόνια, οι επισκέπτες βλέπουν αυτό που δεν φαίνεται, το φως ζωγραφίζει στους τοίχους, ενώ εντυπωσιακές σκιές δημιουργούνται από περίεργα και άμορφα γλυπτά που άλλο δείχνουν κι άλλο θέλουν να πουν. Η Voria.gr έπαιξε με τις σκιές του καλλιτέχνη σε ένα… Σπίτι όπου η τέχνη και η μηχανική... παντρεύονται και τα εκθέματα αφηγούνται μια ιστορία διαφορετική από αυτή που φαίνεται με την πρώτη ματιά. Η τέχνη της σκιάς δημιουργεί εικόνες χρησιμοποιώντας σκιές που δημιουργούνται από τον φωτισμό γλυπτών-κατασκευών. Ουσιαστικά χρησιμοποιεί το παιχνίδι φωτός και σκιάς, για να δώσει αίσθηση μορφής και βάθους.
Σε ένα από τα έργα που συναντούμε σε αυτό το διαφορετικό μουσείο ένας ποντικός κρατά ένα κομμάτι τυρί και το φως που πέφτει πάνω του δημιουργεί τη σκιά μιας γάτας. «Βλέπετε ένα ποντικάκι που κρατάει ένα κομματάκι τυρί. Το έχει, είναι δικό του. Πού κοιτάει όμως; Επάνω, εκεί όπου υπάρχει ένα μεγαλύτερο κομμάτι, το θέλει κι αυτό. Ο κίνδυνος όμως παραμονεύει, αφού στη σκιά βρίσκεται μια γάτα. Εγώ με αυτό το έργο θέτω ένα ερώτημα: είναι τελικά πραγματικός ο κίνδυνος; Στο έργο η γάτα είναι σκιά, ενώ το ποντίκι είναι τρισδιάστατο. Καμιά φορά στη ζωή μας θέλουμε να κάνουμε μια κίνηση και φοβόμαστε τους κινδύνους, που μπορεί και να μην είναι πραγματικοί. Η γάτα είναι στο μυαλό του ποντικού και το έργο μιλά για τους φόβους που έχουμε στο μυαλό και δεν μας αφήνουν να πάμε παρακάτω» εξηγεί στη Voria.gr ο Τριαντάφυλλος Βαΐτσης.
Λίγο πιο κάτω στέκει όλο σκιά το καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής, ένα έργο που «έπαιξε» μάλιστα στην ταινία «η Ρόζα της Σμύρνης», όπου η πρωταγωνίστρια «δανείζεται» τα έργα του Τριαντάφυλλου Βαΐτση. Στο γλυπτό που φωτίζεται και είναι φτιαγμένο σαν προσκυνητάρι υπάρχει η εικόνα της Αγίας Φωτεινής, η οποία όμως δεν αποτυπώνεται στη σκιά, αλλά θεωρείται από τον καλλιτέχνη απαραίτητη για να υπάρξει η σύνδεση, ενώ τα στοιχεία της φωτιάς, της θάλασσας και των αποσκευών, όλα ενταγμένα στο γλυπτό, παραπέμπουν στην καταστροφή της Σμύρνης.
Ο μηχανικός περιβάλλοντος που αγαπούσε την τέχνη
Ο Τριαντάφυλλος Βαΐτσης με καταγωγή από το Σαραντάπορο της Λάρισας σπούδασε μηχανικός περιβάλλοντος στη Πολυτεχνική σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, στην Ξάνθη. Ασχολήθηκε με το επάγγελμα του μηχανικού περιβάλλοντος από το 2003 μέχρι και το 2013, όποτε και στράφηκε ολοκληρωτικά στην τέχνη της σκιάς. Η καλλιτεχνία όμως ήταν γραμμένη στο DNA του Τριαντάφυλλου Βαΐτση, αφού από τη παιδική του ηλικία καταπιανόταν με τη ζωγραφική, την ξυλογλυπτική, με κατασκευές με σύρμα, αλλά και με το θέατρο και την ποίηση. Το 2008 ανακάλυψε την Trash Art (τέχνη από σκουπίδια) και γοητευμένος από αυτήν, αναζήτησε διάφορες τεχνικές προκειμένου να εμβαθύνει. Ήταν τότε που ήρθε αντιμέτωπος με ένα «γλυπτό σκιάς» (Shadow Art) και ξαναγεννήθηκε μέσα στις… σκιές.
Έκτοτε ασχολείται με τη τέχνη της σκιάς, ενώ το 2013 αποφάσισε να εγκαταλείψει το αντικείμενο του μηχανικού περιβάλλοντος, το οποίο όμως τον βοήθησε σημαντικά ως γνώση για την μετέπειτα πορεία του. Το 2014 δημιούργησε το «Σπίτι της Σκιάς» στην Ξάνθη, ενώ έχει στο ενεργητικό του περισσότερες από 25 ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και 8 εκθέσεις διεθνώς (Ηνωμένο Βασίλειο, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία, Τουρκία, Κύπρο και Ταϊβάν, Σαουδική Αραβία, Σερβία). Έργα του ανήκουν σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό κι έχει κάνει διάφορες συνεργασίες με μεγάλες εταιρείες και οργανισμούς. «Ξεκίνησα με γλυπτά που φωτίζονται από δύο πλευρές και έχουν δύο αντίθετες σκιές μεταξύ τους. Δουλεύω εδώ, αλλά κοιτάω εκεί. Τα έργα μου όμως δεν είναι μόνο εικόνα, λένε μια ιστορία» σημειώνει ο καλλιτέχνης, που έχει μέχρι στιγμής δημιουργήσει 131 γλυπτά εκ των οποίων τα 40 βρίσκονται στο «Σπίτι της Σκιάς».
