Σταμάτης Μπιτάκος: Το No Limits είναι η ιστορία των μαχητικών στην Ελλάδα, θα βράζει το «PAOK Sports Arena»

Το όνομά του αποτελεί συνώνυμο του muay thai στην Ελλάδα, δεν έκανε πίσω ποτέ. Κάθε μάχη, από μικρή ηλικία μέχρι το 2017 όπου και έριξε τίτλους τέλους, ήταν ένα μάθημα για εκείνον. Ταγμένος στον δρόμο του Θεού και με πυξίδα την αγάπη του για την πατρίδα, ο Σταμάτης Μπιτάκος σημάδεψε τα μαχητικά αθλήματα στη χώρα μας, κάνοντας ειδικότερα τ' όνομά του συνώνυμο της κορυφαίας διοργάνωσης, του No Limits.

Αυτή έχει φτάσει αισίως στην 35η της έκδοση και το κοινό της Θεσσαλονίκης αναμένει τη διεξαγωγή της, αύριο (15/11) στο «PAOK Sports Arena», με τη σφραγίδα -όπως πάντα- της Γεωργίας Μπιτάκου.

Βίοι παράλληλοι, μαχητικοί, για τον γνωστό και ως «Stam the Showman», με την αδερφή του, Γεωργία. Ένα βαρύ επίθετο που χτυπούσε στη μοίρα του πολέμου όπως ένα σίδερο στο αμόνι, βγαλμένο από τη λακωνική γη για να λυγίζουν οι διελκυστίνδες στο διάβα τους.

Ο Σταμάτης Μπιτάκος μπήκε... στο ρινγκ της Voria.gr πριν το κορυφαίο σόου στο «Παλατάκι» για ένα διαφορετικό σπάρινγκ, καλώντας παράλληλα το κοινό της πόλης -και όχι μόνο- να στηρίξει την ιστορικότερη διοργάνωση μαχητικών στην Ελλάδα.

Τι είναι το No Limits για σένα Σταμάτη;

«H μεγαλύτερη διοργάνωση στην Ελλάδα, όλοι οι μεγάλοι έχουν παίξει εδώ, όποιος θεωρείται μεγάλος αθλητής, είτε στο kick boxing, είναι στην πυγμαχία, είτε στο muay thai έχει παίξει. Θα έλεγα πως είναι η ιστορία των πολεμικών τεχνών στη χώρα μας».

Η διοργανώτριά του, Γεωργία Μπιτάκου, αναφέρεται συχνά στο γεγονός ότι πλέον δεν υπάρχουν οι ίδιες προσωπικότητες, μαχητές όπως εσύ που δεν διάλεγαν αντίπαλο αλλά έμπαιναν στη φωτιά...

«Δεν υπάρχουν μαχητές με αυτή τη φλόγα που υπήρχε στα μάτια των παλαιότερων. Έχει μαλακώσει η κοινωνία, έχουν αλλάξει γενικώς τα πράγματα, δεν είναι όπως παλιά, αυτό έχει επηρεάσει και τον αθλητισμό. Οι πιτσιρικάδες τη βρίσκουν διαφορετικά πλέον, εμείς τη βρίσκαμε μέσα σ' ένα γυμναστήριο. Μαθαίναμε πράγματα που θα μας ωφελούσαν στη ζωή, γινόμασταν καλύτεροι άνθρωποι. Βλέπουμε πως οι νέοι έχουν επιλέξει πιο εύκολα μονοπάτια.

Στη δικιά μου γενιά κάναμε υπομονή μέχρι να έρθουν και τα σωστά μπάτζετ, πλέον δεν το βλέπουμε αυτό. Οι νέοι βιάζονται, θέλουν γρήγορα να βγάλουν χρήματα. Για ν' ανεβείς χρειάζεται να πονέσεις, να περάσεις από όλα τα σκαλοπάτια, εμείς επιμέναμε μέχρι που ήρθαν τα καλύτερα. Σίγουρα παίζουν ρόλο και οι εταιρείες που έμπαιναν κάποτε, εγώ πχ. είχα τη Multirama που με είχε βοηθήσει αρκετά. Τώρα λόγω της οικονομικής αστάθειας, αρκετές εταιρείες έχουν επηρεαστεί, δεν βάζουν τόσα χρήματα για να στηρίξουν τους νέους αθλητές».

Η Γεωργία Μπιτάκου, πέραν από αδερφή σου, είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στο ανθολόγιο των μαχητικών τεχνών της Ελλάδος. Πες μας δύο λόγια γι' αυτήν...

«Είναι μαχήτρια, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο στη ζωή. Η ψυχή και η μαχητικότητά της αξίζει όσο 100 ανδρών fighters. Σε κάποιους μπορεί να ακούγεται υπερβολικό αλλά δεν το λέω επειδή είναι η αδερφή μου αλλά για όσα κάνει. Άλλαξε όλη τη ροή των πολεμικών τεχνών, τις έβαλε σε μεγάλα κανάλια, για να το κάνει αυτό μία γυναίκα πρέπει να έχει ψυχή.

Αυτό δεν το κατάφεραν άνθρωποι που ήταν καλά καλά του χώρου και είχαν βοήθειες, το πέτυχε μία γυναίκα ερχόμενη από το πουθενά και της το αναγνωρίζουν ακόμα και οι εχθροί της. Η μεγάλη ανάπτυξη σε σχολές οφείλεται στην ίδια, κάποιοι πρέπει να της ανάψουν μία λαμπάδα, να πίνουν νερό στ' όνομά της.

Παράλληλα είναι και ένα ευαίσθητο πλάσμα με ευαίσθητη ψυχή, έχει χάσει αρκετά πράγματα από αυτό το κομμάτι. Όταν της γράφουν όμως πιτσιρικάδες ''ευχαριστούμε που μας έδωσες την ευκαιρία να αγωνιστούμε και μας έμαθαν'', αυτό της δίνει κίνητρο να συνεχίσει. Ξεχνά τους κακοπροαίρετους και συνεχίζει ευθεία με τις ψυχές που της μιλάνε και της λένε ''σ' ευχαριστώ''. Αν θα λέγαμε πως 3-4 άτομα έχουν σημαδέψει τα μαχητικά αθλήματα στην Ελλάδα, τότε σίγουρα μέσα σ' αυτά είναι και η Γωγώ».

Βαρύ επίθετο το «Μπιτάκος» στα μαχητικά. Σας επηρέασε ποτέ;

«Όχι, ποτέ, δεν θα γινόταν και αλλιώς. Ο ένας έπαιρνε δύναμη από τον άλλο, δεν νιώθαμε άγχος. Δεν ήταν βάρος ούτε για μένα ως πρωταθλητής, ούτε για την αδερφή μου ως διοργανώτρια, αν το σκεφτόμασταν θα υπήρχε πρόβλημα. Ειδικά το όνομα της Γεωργίας έγινε γνωστό και στο εξωτερικό, θα έλεγα ότι θα μπορούσε να κάνει άνετα καριέρα στις ΗΠΑ. Είναι εξπέρ στα ματσαρίσματα αθλητών αλλά και στα όσα περιλαμβάνει γενικότερα στα σόου της».

Αναφερόσουν πολύ όταν έπαιζες αγώνες αλλά και σήμερα στη θρησκεία και τη δύναμη που αντλούσες -και εξακολουθείς- από τον Θεό. Συχνά αναφέρεται και η Γεωργία Μπιτάκου σε αυτό το πλαίσιο, χαράσσοντας τον δρόμο που ακολουθούν και οι αθλητές των διοργανώσεών της. Τι σημαίνουν για σένα οι έννοιες «θρησκεία» και «πίστη»;

«Είναι το α και το ω. Όταν δίνεις μάχες, είναι κάτι όμορφο και συνάμα πολύ σκληρό. Μιλάμε για τέχνη αλλά έχει επικινδυνότητα. Αν δεν έπαιρνες δύναμη από τον Θεό, δεν θα μπορούσες να παίξεις ή αντίστοιχα η Γωγώ να στήσει διοργανώσεις. Ο Θεός σου δείχνει τα σημάδια, του ζητάς κάτι ευλαβικά, με πίστη, και εκείνος κάτι σου δείχνει. Αν πέσεις στα γόνατα, θα δεις αποτελέσματα. Έχει συμβεί πριν από μάχη να ζητήσω από τον Θεό να γυρίσω σώος και συνέβη...»

Σε γυρνάω στο σήμερα ή μάλλον... στο αύριο. Η αντίστροφη μέτρηση για το No Limits 35 έχει ξεκινήσει και όλοι αναμένουν το Σάββατο για να παρακολουθήσουν κορυφαίες μάχες στο «PAOK Sports Arena». Το καυτό ερώτημα είναι ένα: Μαλιχούδης ή Αβραμίδης;

«Πάντα λέω αυτά που πιστεύω και νιώθω, δεν είμαι από αυτούς που θ' αποφύγει κάτι. Γνωρίζω καλύτερα τον Αβραμίδη, είχε έρθει και στον Διόνυσο κάτω, στα Βόρεια Προάστια που μένω. Τον Μαλιχούδη τον έχω δει μία φορά να παίζει. Θα κερδίσει αυτός που έχει τη μεγαλύτερη θέληση και φλόγα, αυτή τη βλέπω περισσότερο στον Νίκο. Αν θα στοιχημάτιζα -που δεν στοιχηματίζω γενικώς- θα πόνταρα στον Αβραμίδη. Πρώτιστα αυτό που μ' ενδιαφέρει είναι να γίνει ένας πολύ μεγάλος αγώνας με μοναδικό θέαμα. Αυτό κυνηγούσα και εγώ σαν αθλητής».

Αναφέρθηκες στο στοίχημα, σίγουρα μία τεράστια επιτυχία της Μπιτάκου είναι η συνεργασία της με τη Betsson. Το main fight Μαλιχούδης vs Αβραμίδης έχει δοθεί στο κοινό που ποντάρει για τον μεγάλο νικητή...

«Πάλι η Γωγώ έγραψε ιστορία, είναι μία ακόμη μεγάλη της επιτυχία. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό, ξέρουμε πως στο στοίχημα υπάρχει το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ κλπ αλλά αυτή έβαλε και τις πολεμικές τέχνες. Είναι μεγάλο το κέρδος για τα μαχητικά αθλήματα όταν τόσο δυνατοί χορηγοί στρέφουν τα μάτια πάνω τους.

Ο κόσμος της Θεσσαλονίκης αλλά και της Βορείου Ελλάδος γενικότερα διψάει για κορυφαία σόου στα μαχητικά αθλήματα. Το έχει αποδείξει στο παρελθόν εξού και η επιλογή της αδερφής σου να διοργανώσει ένα ακόμη στο μεγαλύτερο κλειστό, το «Παλατάκι».

«Έχω παίξει σε όλη την Ελλάδα, κυριολεκτικά παντού, πριν βγω στο εξωτερικό. Θα έλεγα πως μου έχουν μείνει οι αγώνες που έδωσα στη Θεσσαλονίκη λόγω του κοινού, πραγματικά έβραζε. Στην Αθήνα τα πράγματα είναι πιο χαλαρά όσον αφορά και τον κόσμο και τους αθλητές. Η Θεσσαλονίκη έχει πιο σκληρά παιδιά και ταιριάζει στη Γωγώ, έχει μαχητικό πνεύμα και... κολλάει περισσότερο».

Κλείσε με το δικό σου μήνυμα. Τι θα έλεγες στα νέα παιδιά προκειμένου να στραφούν στις πολεμικές τέχνες και φυσικά να παρακολουθεί το κοινό ευρύτερα, σόου όπως το No Limits;

«Tα παιδιά πρέπει να είναι γενικότερα μέσα στον αθλητισμό. Με τα μαχητικά γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος, μαθαίνεις να σέβεσαι και να πειθαρχείς. Θα έλεγα στους γονείς να πάρουν τα παιδιά τους δίχως σκέψη για να δουν τους αθλητές που θα δώσουν και την ψυχή τους στο No Limits. Σε αθλήματα όπως πχ. το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ ξέρεις τι βλέπεις.

Aυτό είναι νέο πράγμα, είναι απρόβλεπτα αθλήματα και σε κάθε μπουνιά δεν ξέρεις τι θα γίνει, μπορεί στο τελευταίο δευτερόλεπτο, εκεί που ένας υπερτερεί, να δεχθεί ένα χτύπημα από τον αντίπαλό του στο... σαγόνι και να φύγει, υπάρχουν τέτοιες συγκινήσεις. Κάθε μπουνιά είναι σαν... να μπαίνει γκολ.

Στο τέλος επίσης, οι μαχητές αλληλοσυγχαίρονται, θα πάνε μάλιστα στ' αποδυτήρια για να δώσουν συγχαρητήρια ο ένας τον άλλο, να δουν πώς είναι μετά τον αγώνα. Σε άλλα αθλήματα αντίθετα, τα φώτα σβήνουν και ο καθένας πάει στο πόστο του...».