Δύο είναι τα κρίσιμα λάθη που καταλογίζουν οι ξένοι εταίροι – θεσμοί στην κυβέρνηση Τσίπρα με το κλείσιμο των δύο χρόνων στην εξουσία. Κι έχουν να κάνουν με τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα που κλήθηκε να διαχειριστεί: της διαπραγμάτευσης και του προσφυγικού-μεταναστευτικού.
Στην πρώτη περίπτωση, αυτό που καταλογίζουν οι δανειστές είναι πώς κατά την διαπραγμάτευση για το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, την περασμένη Ανοιξη, η κυβέρνηση εμφανίστηκε να επενδύει σε διάσπαση του μετώπου των εταίρων εξαιτίας της δημοσιοποίησης υποκλαπείσας τηλεφωνικής συνομιλίας μεταξύ στελεχών του ΔΝΤ αναφορικά με την στρατηγική του Ταμείου στη διαπραγμάτευση. Η αναμενόμενη από την Αθήνα ρήξη μεταξύ Βερολίνου και Ουάσινγκτον δεν ήρθε ποτέ. Αντιθέτως, αυτό ήταν που χαλύβδωσε ακόμα περισσότερο τη στάση τους απέναντι στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα σήμερα να "μετράμε" τα απότοκα αυτής της στάσης. Μπορεί η ελληνική πλευρά να έχει ξεχάσει το επεισόδιο, ωστόσο από την πλευρά των δανειστών η πληγή εξακολουθεί να είναι ανοικτή, όπως αντιλαμβάνεται αυτές τις μέρες ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Σε ό,τι αφορά στην διαχείριση των προσφυγικών - μεταναστευτικών ροών οι Ευρωπαίοι θεωρούν ότι η Αθήνα κατέληξε να εγκλωβιστεί στον κίνδυνο να μετατραπεί η Ελλάδα σε χώρα υποδοχής και φιλοξενίας δυσανάλογου των δυνατοτήτων της αριθμού προσφύγων και μεταναστών. Η κυβέρνηση φάνηκε να εκτιμά ότι θα μπορούσε να αξιοποιήσει την μεταναστευτική πίεση για να εξασφαλίσει καλύτερους όρους όσον αφορά την εκτέλεση του προγράμματος, εκτίμηση που δεν επιβεβαιώθηκε.
Ωστόσο, όπως παραδέχθηκαν εκ των υστέρων μια σειρά από κυβερνητικά στελέχη, στη διαχείριση της μεταναστευτικής και προσφυγικής πίεσης έγιναν πολλά λάθη και σημειώθηκαν καθυστερήσεις, που δυσχαίραναν την αποτελεσματική αντιμετώπιση του θέματος. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα το πρόβλημα να είναι εκτός ελέγχου, ενώ οι Ευρωπαίοι δεν "τσιμπάνε" όταν η ελληνική πλευρά τους προτείνει "περισσότερους πρόσφυγες στα νησιά, αλλά μικρότερη πίεση στη διαπραγμάτευση".