Αν ήθελε κανείς να περιγράψει την πολιτική που ασκεί το τελευταίο δίμηνο η ιταλική κυβέρνηση έναντι των Βρυξελλών θα μπορούσε να την περιγράψει μόνο ως εξής: «Παιχνίδια με τη φωτιά». Οι τόνοι της αντιπαράθεσης παραμένουν υψηλοί και προοιωνίζονται παρατεταμένη αναμέτρηση ανάμεσα μεταξύ των δύο, με άγνωστο προς το παρόν αποτέλεσμα.
Όποιο κι αν είναι, ωστόσο, θα επηρεάσει άμεσα και τις υπόλοιπες χώρες – μέλη της Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων και την Ελλάδα, που εκ των πραγμάτων, μετά τη δεκαετή κρίση, βρίσκεται σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση. Εξ ου και η ανησυχία που επικρατεί στην Αθήνα.
Η Ρώμη πάντως δεν φαίνεται διατεθειμένη να ηρεμήσει. Υπενθυμίζεται ότι πέντε ημέρες μετά το αρχικό σχέδιο προϋπολογισμού, που προέβλεπε δημοσιονομικό έλλειμμα 2,4% του ΑΕΠ για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε και ο υπουργός Οικονομικών Τζοβάνι Τρία ανακοίνωσαν ότι ο στόχος της Ρώμης παραμένει αμετάβλητος για το 2019, αλλά μειώνεται στο 2,1% του ΑΕΠ για το 2020 και στο 1,8% του ΑΕΠ για το 2021.
Ηταν αυτή η ανακοίνωση που οδήγησε σε άνοδο τα ομόλογα του ιταλικού δημοσίου, που αργότερα υποχώρησαν όμως, όπως και όλα τα ευρωπαϊκά ομόλογα, ακολουθώντας την πορεία των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου. Το κακό, όμως, είχε (ξανά)γίνει. Και συνεχίζει, αφού πυροδοτείται από δηλώσεις όπως εκείνη του Ματέο Σαλβίνι, επικεφαλής της Λέγκας και αντιπρόεδρου της κυβέρνησης, που είπε ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν πρόκειται να υποχωρήσει ακόμη κι αν τα spreads φτάσουν τις 400 μ.β. Μόνο που έτσι, η φωτιά, αντί να σβήσει, φουντώνει ακόμα περισσότερο.