Με τυπική δικαιολογία την αποδοχή της πρόσκλησης που απηύθυνε ο κ. Νταβούτογλου, κατά τη συνάντησή τους στη Ν. Υόρκη, στον κ. Τσίπρα, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα μεταβεί στη Άγκυρα.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι συνομιλίες θα περιστραφούν στο θέμα των προσφύγων και λαθρομεταναστών. Ο υπογραφόμενος δεν έχει επίσης καμιά αμφιβολία, ότι ο κ. Τσίπρας υλοποιεί αποφάσεις της κας Μέρκελ, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλία η οποία σε ουδεμία περίπτωση μπορεί να προσφέρει κάτι θετικό για την Ελλάδα, όσο και αν επιστρατευθεί η μέχρι τούδε επιτυχής τακτική του ΣΥΡΙΖΑ να ποιεί το μαύρο άσπρο, όπως θα επιχειρηθεί και αυτήν την φορά.
Υπάρχει κατ’ αρχάς μια τεράστια -ακόμη μία- ανακολουθία στις δηλώσεις και πράξεις του κ. Τσίπρα. Από τη μια πλευρά δηλώνει ότι το μεταναστευτικό είναι πρόβλημα της Ευρώπης, όμως με την επίσκεψή του το αναδεικνύει σε πρόβλημα διακρατικό.
Αγνοώ αν ο κ. Τσίπρας κατευθύνει την πολιτική του κ. Ν. Κοτζιά, ή ο κ. Ν. Κοτζιάς αποφασίζει και ο κ. Τσίπρας εκτελεί. Φοβούμαι το δεύτερο, επειδή έχουμε και προηγούμενη επιζήμια ενέργεια του υπουργού τω Εξωτερικών, ο οποίος -ως μη όφειλε- ανήγαγε το σκοπιανό από διεθνές ζήτημα του ΟΗΕ σε διακρατικό, με τις κατ’ ουσίαν συζητήσεις και αναφορές.
Και έγραψα φοβούμαι ότι κ. Τσίπρας εκτελεί σχέδια και αποφάσεις άλλων, επειδή απέδειξε -κατά την κρίση μου- κατά το διαρρεύσαν 10μηνο διακυβέρνησης της χώρας, την ανυπαρξία επίδειξης έμπρακτης ωριμότητας πολιτικής σκέψης, αφού πέτυχε ως παγκόσμια πρωτοτυπία την δημιουργία «ακυβέρνητης κυβέρνησης», όρος ο οποίος μάλλον θα καθιερωθεί στην πολιτική επιστήμη, και το όνομα Τσίπρας θα μείνει στην αιωνιότητα.
Τι θα συζητήσει ένας ανώριμος πολιτικός, με μόνη δραστηριότητα τις καταλήψεις, με έναν παμπόνηρο πεπειραμένο Ασιάτη ηγέτη, ο οποίος μάλιστα στο μεταναστευτικό ζήτημα έχει όλους τους άσσους στα χέρια του; Ποια διαπραγμάτευση του κ. Τσίπρα απεδείχθη επιτυχής, ώστε να ελπίζεται πως θα αποβεί η μέλλουσα να συμβεί στην Άγκυρα;
Σ’ αυτές μάλιστα τις συζητήσεις δεν θα έχει την δυνατότητα ολιγόλεπτης διακοπής, όπως συνέβαινε με τις Συνόδους Κορυφής στην Ε.Ε., για να ρωτά τι πρέπει να κάνει άλλοτε τον κ. Παππά -που διαρρέουσες φήμες φέρουν ως «αφανή πρωθυπουργό»-, άλλοτε τον κ. Λαφαζάνη, τον οποίον μάλιστα κάεσε ακόμη και στο Προεδρικό Μέγαρο για συμβουλές, διακόπτοντας την συνεδρίαση των πολιτικών αρχηγών.
Ποια η εμπειρία του κ. Τσίπρα; Μήπως απέκτησε εμπειρία όταν ένα εξ αρχής καταδικασμένο σχέδιο -του Turkish Stream- έσπευσε να το βαπτίσει Greece Stream, με τον κ. Πούτιν να τον κοιτά έκπληκτος; Ή μήπως κάτι έμαθε, όταν μας διαβεβαίωνε θριαμβευτικά προ ετών ότι η Βενεζουέλα θα μας προμηθεύσει με φτηνό πετρέλαιο; Ποια η μέχρι τούδε επιτυχία του κατά τις συνομιλίες με τον Αιγύπτιο πρόεδρο, όπου όλα τα θέματα παραμένουν ανοικτά;
Από την πρώτη μέρα της πρωθυπουργίας του κ. Τσίπρα, έγραφα ότι περιμένω να δω, εκτός από τις επικοινωνιακές ικανότητές του, αν είναι και ηγέτης. Δυστυχώς, μετά από 10μηνο, έχω βεβαιωθεί πως τον κ. Τσίπρα τον τοποθέτησαν αρχηγό της κίνησής τους η συντροφιά του κ. Λαφαζάνη, ακριβώς και μόνον λόγω του επικοινωνιακού του χαρίσματος. Άλλωστε, η μεν παιδεία του είναι μονομερώς μαρξιστική, οι δε πολιτικές πράξεις του εκτείνονται μόνον στις καταλήψεις.
Πέραν αυτών, ο κ. Τσίπρας, εξ ονόματος του ελληνικού λαού, ως θεσμοθετημένος εκπρόσωπός του, είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που επισκέπτεται την μετεκλογική Τουρκία, νομιμοποιώντας τις δικτατορικές συμπεριφορές του κ. Ερντογάν, και εις βάρος των Κούρδων, των οποίων παριστάνει τον υποστηρικτή.
Το μύθευμα, ότι επισκέπτεται την Άγκυρα εκπροσωπώντας την Ευρώπη, δεν θα πείσει κανένα σοβαρό αναλυτή. Οι Ευρωπαίοι έχουν ικανούς πολιτικούς να αντιμετωπίσουν τον κ. Ερντογάν. Τον κ. Τσίπρα τον έστειλαν για να δώσει στους Τούρκους αυτά που ζητούν.
Δε θα έγραφα τα παρόντα, πριν από την επίσκεψη, με κίνδυνο να διαψευστώ, αν δεν ήμουν βέβαιος ότι η επίσκεψη του κ. Τσίπρα στην Άγκυρα θα σημάνει ακόμη μια υποχώρηση σε εθνικά θέματα.