Ας γυρίσουμε τον χρόνο πίσω. Όχι πολύ. Λιγότερο από μια δεκαετία. Εκεί γύρω στο 2014. Η χώρα:
*βρίσκεται στη σκιά μιας βαριάς εποπτείας,
*τα μνημόνια διαδέχονται το ένα το άλλο,
*η επιτήρηση γίνεται ασφυκτική,
*τα λεφτά για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις δίνονται από την τρόικα (τη θυμάστε;) με το σταγονόμετρο και υπό (απίστευτους και) δυσβάστακτους δημοσιονομικούς όρους και προϋποθέσεις
και γενικά, για να το γράψω επί το λαϊκότερο, «μας έλειπαν 99 δραχμές, για να βάλουμε στην άκρη 100».
Τότε, αλλά και στα χρόνια που ακολούθησαν – όπως και σ' αυτά που προηγήθηκαν – μέχρι να μπούμε σε μια σειρά, χρειάσθηκε να παρθούν σκληρές αποφάσεις, πολλές από τις οποίες τις «πληρώνουμε» τώρα.
Τι θέλω να πω:
Ήταν τότε ακριβώς που το ελληνικό Κράτος κλήθηκε να εφαρμόσει, μεταξύ άλλων, την περίφημη σύμβαση 717 για τον εκσυγχρονισμό του δικτύου του ΟΣΕ. Όμως, επειδή δεν υπήρχαν τα διαθέσιμα κεφάλαια, η διαδικασία αναβλήθηκε. Για πότε; Για αργότερα. Φταίνε οι κακοί ξένοι που δεν μας άφησαν να το κάνουμε; Όχι, φταίμε εμείς. Γιατί ήμασταν εμείς και οι πολιτικοί μας και όσοι εν γένει μας εκπροσωπούν σε διάφορα επίπεδα, που φέραμε τη χώρα στην κατάσταση να μην έχει τα στοιχειώδη οικονομικά μέσα για να ανταπεξέλθει στις απαραίτητες υποχρεώσεις της. Και ιδού τα αποτελέσματα
Η ιστορία του ΟΣΕ είναι η μοναδική; Όχι. Προχείρως, θα σας αναφέρω μια ακόμα που ελπίζω ότι στο μέλλον δεν θα την πληρώσουμε – κι αυτήν – πανάκριβα. Αφορά στα drones που δεν έχουμε.
Σχεδόν την ίδια περίοδο (εκεί προς το 2014), στο ελληνικό Πεντάγωνο κλήθηκαν να πάρουν μια κρίσιμη απόφαση: Θα επένδυαν στη νέα τεχνολογία των drones, όπως έκανε ήδη η Τουρκία ή θα επέλεγε τους συμβατικούς εξοπλισμούς; Το Πεντάγωνο επέλεξε μόνο τους συμβατικούς εξοπλισμούς κι αυτούς με μέτρο. Ο λόγος;
Δεν υπήρχαν οι πόροι για να χρηματοδοτηθεί η έρευνα για τα drones. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα η χώρα μας να έχει μείνει απελπιστικά πίσω στο συγκεκριμένο κομμάτι. Και να το πληρώνει πολλαπλάσια σε αναχαιτίσεις και όχι μόνο. Θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει αυτό το κρίσιμο χάντικαπ; Ναι, αν είχαμε τα χρήματα.
Το συμπέρασμα: Αυτή η χώρα πρέπει κάποτε να μάθει από τα λάθη της. Γιατί τα πληρώνει με βαρύ τίμημα. Και πάνω απ' όλα με το αίμα των παιδιών της, που δεν έφταιξαν σε τίποτα...